Kamu İdarelerinde Stratejik Planlamaya İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik

YÖNETMELİK

Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığından:

KAMU İDARELERİNDE STRATEJİK PLANLAMAYA İLİŞKİN

USUL VE ESASLAR HAKKINDA YÖNETMELİK

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

             Amaç

             MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik, stratejik plan hazırlamakla yükümlü kamu idarelerinin ve stratejik planlama sürecine ilişkin takvimin tespiti ile stratejik planların kalkınma planı ve programlarla ilişkilendirilmesine yönelik usul ve esasların belirlenmesi amacıyla hazırlanmıştır.

             Kapsam

             MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa ekli (I), (II) ve (IV) sayılı cetvellerde yer alan kamu idarelerini ve mahallî idareleri kapsar.

             (2) Yerine getirmekle yükümlü oldukları hizmetlerin hassasiyeti nedeniyle Millî Savunma Bakanlığı, Dışişleri Bakanlığı, Millî Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği, Millî İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığının stratejik plan hazırlaması zorunlu değildir.

             Dayanak

             MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 9 uncu maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır.

             Tanımlar

             MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;

             a) Kılavuz: Müsteşarlıkça yayımlanan, stratejik planlama kavramlarını ve stratejik planlama sürecine ilişkin usul ve esasları ortaya koyan, ihtiyaç ve gelişmelere göre güncelleştirilen belgeyi,

             b) Mahallî İdare: Yetkileri belirli bir coğrafî alan ve hizmetlerle sınırlı olarak kamusal faaliyet gösteren belediye, il özel idaresi ile bunlara bağlı veya bunların kurdukları veya üye oldukları birlik ve idareleri,

             c) Müsteşarlık: Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığını,

             ç) Strateji Geliştirme Birimleri: Strateji geliştirme başkanlıkları ve strateji geliştirme daire başkanlıkları ile strateji geliştirme ve malî hizmetlerin yerine getirildiği müdürlükleri,

             d) Stratejik Plan: Kamu idarelerinin orta ve uzun vadeli amaçlarını, temel ilke ve politikalarını, hedef ve önceliklerini, performans ölçütlerini, bunlara ulaşmak için izlenecek yöntemler ile kaynak dağılımlarını içeren planı,

             e) Üst Yönetici: Bakanlıklarda müsteşarı, diğer kamu idarelerinde en üst yöneticiyi, il özel idarelerinde valiyi ve belediyelerde belediye başkanını,

             ifade eder.

             Genel ilkeler

             MADDE 5 – (1) Stratejik planlama sürecinde;

             a) Kamu idaresinin hizmetinden yararlananların, kamu idaresi çalışanlarının, sivil toplum kuruluşlarının, ilgili kamu kurum ve kuruluşları ile ilgili diğer tarafların katılımları sağlanır ve katkıları alınır.

             b) Çalışmalar, strateji geliştirme biriminin koordinatörlüğünde tüm birimlerin katılım ve katkılarıyla yürütülür.

             c) Stratejik planların doğrudan doğruya kamu idarelerince ve idarelerin kendi çalışanları tarafından hazırlanması zorunludur. İhtiyaç duyulması hâlinde idare dışından temin edilecek danışmanlık hizmetleri sadece yöntem ve süreç danışmanlığı ile eğitim hizmetleri konularıyla sınırlıdır.

             ç) İlgili tüm kamu idareleri birbirleri ile uyum, işbirliği ve eşgüdüm içinde; hesap verme sorumluluğunun gereklerini dikkate alarak çalışır.

İKİNCİ BÖLÜM

Stratejik Plan Hazırlamakla Yükümlü Kamu İdareleri

             Geçiş takvimi

             MADDE 6 – (1) Stratejik planlama çalışmalarının bu Yönetmelik kapsamındaki tüm kamu idarelerine yaygınlaştırılması ekteki aşamalı geçiş takvimi dâhilinde yürütülecektir.  Kapsamdaki kamu idareleri ilk stratejik planlarını geçiş takvimine uygun olarak en geç 31/1/2009 tarihine kadar hazırlamakla yükümlüdür. Kamu idareleri hazırlık döneminde kaydettikleri gelişmeye bağlı olarak, geçiş takviminde belirtilen tarihten önce de ilk stratejik planlarını hazırlayabilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Stratejik Planlama Sürecine İlişkin Takvim

             Stratejik planların süresi, güncelleştirilmesi ve yenilenmesi

             MADDE 7 – (1) Stratejik planlar beş yıllık dönemi kapsar.

             (2) Stratejik planlar en az iki yıl uygulandıktan sonra stratejik planın kalan süresi için güncelleştirilebilir. Güncelleştirme, stratejik planın misyon, vizyon ve amaçları değiştirilmeden, hedeflerde yapılan nicel değişikliklerdir.

             (3) Ayrıca;

             a) Görev, yetki ve sorumluluklarını düzenleyen mevzuatta değişiklik olması hâlinde ilgili kamu idaresinin,

             b) Hükümetin değişmesi halinde mahalli idareler hariç diğer kamu idarelerinin,

             c) Bakanın değişmesi halinde ilgili bakanlık ile bağlı ve ilgili kamu idarelerinin,

             ç) Mahalli idarelerde üst yöneticinin değişmesi halinde ilgili mahalli idarenin,

             d) Doğal afet, tehlikeli salgın hastalıklar veya ağır ekonomik bunalımların vuku bulması hallerinde ilgili kamu idarelerinin,

             stratejik planları yenilenebilir.

             (4) Yenileme, stratejik planın beş yıllık bir dönem için yeniden hazırlanmasıdır. Stratejik planın yenilenmesi kararı, yukarıdaki şartların oluşmasını müteakip en geç üç ay içinde alınır. Bu kararı takip eden altı ay içinde stratejik plan yenilenir.

             (5) Stratejik planların yenilenmesinde bu Yönetmelik hükümlerine uyulur. Güncelleştirilme durumunda ise Müsteşarlığa ve Maliye Bakanlığına bilgi verilir.

             Hazırlık dönemi ve programı

             MADDE 8 – (1) Kamu idarelerinin stratejik planlama süreci hazırlık dönemi ile başlar. Üst yönetici tarafından bir iç genelge ile çalışmaların başlatıldığı duyurulur.

             (2) Çalışmaların sevk ve idaresini yürütmek üzere strateji geliştirme biriminin koordinatörlüğünde bir stratejik planlama ekibi kurulur. Stratejik planlama ekibi hazırlık dönemine ilişkin faaliyetleri ve zaman çizelgesini içeren bir hazırlık programı oluşturur.

             (3) Hazırlık programında aşağıdaki hususlara yer verilir.

             a) Stratejik planlama sürecinin aşamaları,

             b) Bu aşamalarda gerçekleştirilecek faaliyetler,

             c) Aşama ve faaliyetlerin tamamlanacağı tarihleri gösteren zaman çizelgesi,

             ç) Sorumlu birim ve kişiler,

             d) Eğitim ihtiyacı,

             e) Gerek duyulması hâlinde danışmanlık hizmeti ihtiyacı,

             f) Planlama sürecinin gerektirdiği masraflar ile beşerî ve teknik kaynak ihtiyacı.

             (4) İdareler, hazırlık programını oluştururken, geçiş takviminde bulundukları yeri, beşerî kaynaklarını, organizasyon yapısını, teknik donanımlarını, idare ölçeğini ve benzeri hususları dikkate alır.

             (5) Kamu idareleri stratejik planlarını hazırlamaya başlamadan önce hazırlık programında yer alan tüm hususları gerçekleştirmek zorundadır.

             Stratejik planların hazırlanması

             MADDE 9 – (1) Hazırlık dönemini tamamlayan kamu idareleri, stratejik planlarını, 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa, bu Yönetmeliğe, Kılavuza ve Müsteşarlıkça yayımlanan stratejik planlamaya ilişkin diğer rehberlere uygun olarak hazırlar.

             Bakanların sorumluluğu

             MADDE 10 – (1) Bakanlar, bakanlıklarının ve bakanlıklarına bağlı ve ilgili kamu idarelerinin stratejik planlarının kalkınma planlarına ve programlara uygun olarak hazırlanmasından ve uygulanmasından sorumludur. Bu sorumluluk, Yükseköğretim Kurulu, üniversiteler ve yüksek teknoloji enstitüleri için Millî Eğitim Bakanına; mahallî idareler için İçişleri Bakanına aittir.

             Üst yöneticilerin sorumluluğu

             MADDE 11 – (1) Üst yöneticiler, idarelerinin stratejik planlarının hazırlanmasından ve uygulanmasından Bakana; mahalli idarelerde ise meclislerine karşı sorumludur.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Stratejik Planların Kalkınma Planı ve Programlarla İlişkilendirilmesi

             Plan ve programlarla ilişki

             MADDE 12 – (1) Kamu idarelerinin stratejik planları, kalkınma planı, orta vadeli program ve faaliyet alanı ile ilgili diğer ulusal, bölgesel ve sektörel plan ve programlara uygun olarak hazırlanır.

             (2) Kamu idareleri, stratejik planlarını hazırlarken orta vadeli programda yer alan amaç, politikalar ve makro büyüklükler ile orta vadeli malî planda belirlenen teklif tavanlarını dikkate alarak yıllar itibarıyla amaç ve hedefler bazında kaynak dağılım tahmininde bulunur.

             Planın değerlendirilmesi

             MADDE 13 – (1) Mahallî idareler dışındaki kamu idareleri, stratejik planlarını değerlendirilmek üzere stratejik planın kapsadığı dönemin ilk yılından önceki yılın ocak ayında Müsteşarlığa gönderir.

             (2) Müsteşarlık, stratejik planları;

             a) Kalkınma planı, orta vadeli program ve faaliyet alanı ile ilgili diğer ulusal, bölgesel ve sektörel plan ve programlara uygunluk,

             b) Bu Yönetmelikte, Kılavuzda ve stratejik planlamaya ilişkin diğer rehberlerde belirtilen usul ve esaslara uygunluk,

             c) Stratejik planda yer alan misyon, vizyon, amaç ve hedeflerin birbirleri ile bağlantıları ve kavramsal tutarlılık,

             ç) Diğer idarelerin stratejik planları ile uyum ve tutarlılık,

             hususları açısından inceler.

             (3) İnceleme sonucunda gerek görülen durumlarda hazırlanan değerlendirme raporu ilgili idareye üç ay içinde gönderilir.

             Stratejik planlara son şeklinin verilmesi

             MADDE 14 – (1) Müsteşarlıkça kamu idarelerine değerlendirme raporu gönderilmesi hâlinde, ilgili idare söz konusu değerlendirme raporunu dikkate alarak stratejik plana son şeklini verir ve sunulmaya hazır hâle getirir.

             Stratejik planların sunulması

             MADDE 15 – (1) Stratejik planlar, bakanlıklar ile bakanlıkların bağlı ve ilgili kuruluşlarında Bakanın, diğer kamu idarelerinde en üst yöneticinin onayını müteakip performans programı ve bütçe hazırlıklarında esas alınmak üzere Maliye Bakanlığına ve Müsteşarlığa gönderilir.

             (2) Stratejik planların birer nüshası, Türkiye Büyük Millet Meclisine ve Sayıştaya da gönderilir.

             (3) Mahallî idareler ilgili meclis tarafından kabulünü müteakip stratejik planlarını İçişleri Bakanlığına ve Müsteşarlığa gönderir.

             (4) Stratejik planlar kamuoyuna duyurulur ve kamu idarelerinin internet sitelerinde yayınlanır.

             Performans programı

             MADDE 16 – (1) Performans programları, stratejik planların yıllık uygulama dilimlerini oluşturur. Kamu idareleri performans programlarını stratejik planlarına uygun olarak Maliye Bakanlığınca belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde hazırlar.

             (2) Bütçeler performans programına uygun olarak hazırlanır.

             (3) Performans programları Maliye Bakanlığına ve Müsteşarlığa gönderilir.

             Performans göstergeleri

             MADDE 17 – (1) Performans göstergeleri stratejik planlarda yer alır. Performans göstergelerinin tespitine ve değerlendirilmesine ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlık ile Maliye Bakanlığı tarafından birlikte belirlenir. Kamu idareleri, performans göstergelerini bu usul ve esaslar çerçevesinde oluşturur.

BEŞİNCİ BÖLÜM

Çeşitli ve Son Hükümler

             Tebliğler

             MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelikte düzenlenen hususlarla ilgili olarak gerektiğinde tebliğler çıkarmaya Müsteşarlık yetkilidir.

             İlk hazırlık programı

             GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Hazırlık programı, mahallî idareler ile Ek-1’deki geçiş takviminde I. Grupta yer alan idareler hariç olmak üzere, ilk stratejik planlar için bu Yönetmeliğin yayımını takip eden altı ay içinde bilgi için Müsteşarlığa gönderilir ve uygulamaya konulur.

             Geçiş takvimi

             GEÇİCİ MADDE 2 – (1) İlk stratejik planların değerlendirilmek üzere Müsteşarlığa gönderileceği tarih ve kapsayacağı dönem için Ek-1’deki geçiş takviminde belirtilen tarihler geçerlidir.

             Yürürlük

             MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

             Yürütme

             MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.
http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2006/05/20060526-11.htm

Harcama Yetkilileri Hakkında Genel Tebliğ ( Seri No-2 )

TEBLİĞ Maliye Bakanlığından:
— Harcama Yetkilileri Hakkında Genel Tebliğ (Seri No: 2)
( 28 Nisan 2006 tarih ve 26152 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmıştır.)

Harcama yetkilileri ve yetki devri uygulamasına ilişkin olarak aşağıdaki açıklamaların yapılması gerekli görülmüştür.

1. Kamu idareleri harcama yetkililerinin belirlenmesi, harcama yetkisinin bir üst yönetim kademesinde birleştirilmesi ve devredilmesi konusunda 31/12/2005 tarihli ve 26040 dördüncü mükerrer sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan (1) Seri Numaralı Harcama Yetkilileri Hakkında Genel Tebliğde yer alan düzenlemelere uyulacaktır. Harcama yetkililerine ilişkin olarak söz konusu Genel Tebliğin yanı sıra aşağıda yer alan hususlar da dikkate alınacaktır.

a) Bilindiği üzere, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 4 üncü maddesinde ihale yetkilisi, "İdarenin ihale ve harcama yapma yetki ve sorumluluğuna sahip kişi veya kurulları ile usulüne uygun olarak yetki devri yapılmış görevlileri" olarak tanımlanmıştır. Diğer taraftan, 5018 sayılı Kanunun 31 inci maddesinde harcama yetkilisi, "Bütçeyle ödenek tahsis edilen harcama birimlerinin en üst yöneticisi" olarak tanımlanmış bulunmaktadır. Buna göre, ihale yetkilisinin ilgili mevzuatında özel olarak belirlendiği haller dışında, 5018 sayılı Kanunun 31 inci maddesi uyarınca belirlenmiş bulunan harcama yetkilileri aynı zamanda ihale yetkilisi olacaktır.


b) 2006 yılından önce ihale sürecine başlanılan ve 2006 yılı içinde tamamlanan ihalelere ilişkin olarak, ihale sürecini başlatan ihale yetkilisi ile ihale sürecini tamamlayan ihale yetkilisinin farklı kişiler olmasının 4734 sayılı Kanuna aykırı bir yönü bulunmadığından, 2006 yılında ihale sürecini tamamlayacak olan ihale yetkilisi, 5018 sayılı Kanunun 31 inci maddesi ve anılan Genel Tebliğ uyarınca belirlenen harcama yetkilisi olacaktır.


c) 2006 yılından önce başlanmış ve devam eden ihalelerde komisyon üyesi olarak yer alan kişi veya kişilerin 5018 sayılı Kanun ve anılan Genel Tebliğ uyarınca harcama yetkilisi olarak belirlenmesi halinde, bu kişi veya kişilerin ihale komisyonu üyeliklerinden çıkarılarak yerlerine yedek üyelerden görevlendirme yapılması gerekmektedir.


d) Harcama yetkilileri, ilgili mevzuatı uyarınca ihale usulleriyle yapılacak mal ve hizmet alımları ile yapım işlerinin ihale işlemlerine ilişkin olarak, ihale yetkisiyle sınırlı olmak üzere harcama yetkilerini, üst yöneticiden onay almak suretiyle, idarenin destek hizmetlerini yürüten birim yöneticilerine devredebilirler. Bu durumda, ihale onay belgesinin düzenlenmesinden sözleşmenin imzalanmasına kadar geçen süreçteki tüm ihale işlemlerine ilişkin ihale yetkisi destek hizmetleri birim yöneticisi tarafından kullanılacaktır. İşin yaklaşık maliyetinin belirlenmesi ve teknik şartnamenin hazırlanması gibi ihale öncesi işlemlerin ilgili harcama birimi, destek hizmetleri birimi veya idarenin diğer birimleri tarafından hazırlanması mümkün bulunmaktadır.


Destek hizmetleri birimi, harcama birimlerinin ihtiyaçlarını birleştirmek suretiyle 4734 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde karşılayabilir. Birden fazla harcama biriminin doğrudan temin limiti dahilindeki ihtiyaçlarının, destek hizmetleri birimi tarafından birleştirilerek ihale usulleriyle karşılanması da mümkün bulunmaktadır.


e) İdarelerin ilçe sınırları dahilinde bulunan birimlerinin harcama işlemlerini gerçekleştirecek yeterli sayıda personelinin bulunmaması nedeniyle harcama yetkililerinin belirlenmesinde ve harcama işlemlerinin yürütülmesinde güçlük bulunması hallerinde, söz konusu birimlerin harcama yetkililiği görevi kaymakam, il müdürü veya bölge müdürü tarafından yürütülebilir.


İstanbul ilinde bulunan Maliye Bakanlığına bağlı kurum saymanlıklarının harcamalarında, harcama yetkililiği görevi, gerekli görülen hallerde kurum saymanlığının bulunduğu ilçe kaymakamları tarafından yürütülebilir.


Bu durumda düzenlenecek ödenek gönderme belgeleri ilgili kaymakamlığa, il müdürlüğüne veya bölge müdürlüğüne gönderilir.


f) İdare bütçelerinde kurumsal sınıflandırmanın dördüncü düzeyinde taşra teşkilatı için toplu olarak (61) ve (62) kodlarında tertiplenmiş ve herhangi bir harcama birimi ile ilişkilendirilmemiş ödeneklerin merkez dışı birimlere gönderilmesine yetkili merkez teşkilatı harcama yetkilileri, idarelerin üst yöneticileri tarafından belirlenecektir.


Diğer taraftan, idarelerin bütçelerinde belirli bir harcama birimine tahsis edilmemiş ve toplu olarak bütçeleştirilmiş ödeneklerin harcama yetkilileri üst yönetici tarafından belirlenecektir.


Bu şekilde belirlenen harcama yetkilileri mali hizmetler birimine ve muhasebe yetkililerine bildirilir.


g) Tedavi Yardımına İlişkin Uygulama Tebliği ve Maliye Bakanlığı ile Türk Eczacıları Birliği arasında yapılan protokol uyarınca, merkez teşkilatında idarelerle eczaneler arasında yapılacak sözleşmeler, üst yöneticiden onay alınarak destek hizmetleri birimi yöneticisi veya yardımcısı tarafından imzalanabilecektir.


2. İlgili mevzuatı uyarınca, Bakan, üst yönetici, yetkili kurul, komisyon ve benzeri yetkili kişi veya kurulların önceden izin veya onayına tabi tutulmuş olan ve sonucunda mali işlem yapılması gereken hallerde, söz konusu izin veya onaylar harcama süreci başlamadan önce alınacaktır. Diğer taraftan, iç kontrol ve ön mali kontrol alanındaki gözetim görevi çerçevesinde, Bakan ve üst yöneticiler, bazı mali işlemleri, işlem sürecine başlanılmadan önce ön izinlerine tabi tutabilirler.


3. 5018 sayılı Kanunun 60 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında, harcama birimlerini ilgilendiren harcamaların harcama birimleri tarafından gerçekleştirileceği, ancak, harcama yetkililiği görevi uhdesinde kalmak şartıyla, harcama birimlerinin talebi ve üst yöneticinin onayıyla diğer harcama birimlerine ilişkin mali işlemlerin idarenin destek hizmetlerini yürüten birimi tarafından yapılabileceği hükme bağlanmıştır. Bu hükmün uygulanmasında, idarelerin teşkilat yapılarında destek hizmetleri ile yardımcı hizmet birimleri olarak yer alan idari ve mali işler, makine-ikmal, satın alma, yapı işleri, personel gibi birimler destek hizmetleri birimi sayılacaktır.


Buna göre, ayrı ayrı her bir harcama birimini ilgilendiren harcamalarda, harcama yetkililiği görevi uhdesinde kalmak şartıyla ve harcama birimlerinin talebi ve üst yöneticinin onayıyla, harcama birimlerinin bazı mali işlemlerinin idarelerin destek hizmetlerini yürüten birimler tarafından yerine getirilmesi mümkün bulunmaktadır. Bu işlemlere ilişkin olarak üst yöneticiden alınacak onay, harcama birimleri tarafından ayrı ayrı alınabileceği gibi, harcama birimlerinin talebi üzerine mali hizmetler birimi (Strateji Geliştirme Başkanlığı, Strateji Geliştirme Daire Başkanlığı, bu hizmetlerin yerine getirildiği müdürlük veya idarelerin mevcut yapılarında mali hizmetlerini yürüten birimleri) tarafından da alınabilir.


Bu şekilde alınacak onaylarda, ödeme emri belgesini düzenleme görevinin harcama birimi veya destek hizmetleri biriminden hangisi tarafından yürütüleceği hususu da belirtilecektir. Ödeme emri belgesini düzenleyecek gerçekleştirme görevlisinin destek hizmetleri biriminden olması halinde, bu görevli veya görevliler, destek hizmetleri birimi yöneticisi tarafından kendisi veya yardımcısı veya bunlara hiyerarşik olarak en yakın yönetim kademesinde bulunan kişi veya kişiler arasından belirlenecektir.


Destek hizmetleri birimleri tarafından diğer harcama birimleri adına harcamaların gerçekleştirilmesi halinde, harcama talimatı/onay belgesi destek hizmetleri birimine gönderilerek mali işlemlerin destek hizmetleri birimi tarafından yapılması sağlanacaktır. Harcama işlemleri, üst yöneticiden alınan onayda belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde tespit edilen ödeme emri belgesini düzenlemekle görevli gerçekleştirme görevlisi tarafından ödeme emrine bağlanarak imzalanmak üzere ilgili birimin harcama yetkilisine sunulacaktır.


Diğer taraftan, anılan Kanunun 32 nci maddesinde, harcama talimatlarında gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgilere de yer verileceği belirtilmiştir. Gerçekleştirme işlemleri destek hizmetleri birimi tarafından yapılan mali işlemlerde, harcama talimatlarında iş ve işlemlerin destek hizmetleri birimi personeli tarafından yürütüleceğinin belirtilmesi yeterli bulunmaktadır. Ancak, ilgili mevzuatında bizzat harcama yetkilisi tarafından belirlenmesi gereken hususlarda ilgili harcama yetkilisinin onayı alınacaktır.

Tebliğ olunur.

İç Denetçi Atamalarında Uyulacak Esas ve Usuller Hakkında Tebliğ

8 Eylül 2006 CUMA	Resmî Gazete	Sayı : 26283
TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:

—  İç Denetçi Atamalarında Uyulacak Esas ve Usuller Hakkında Tebliğ

             1. Giriş

             (1) 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu, yeni mali yönetim ve kontrol sisteminin gereği olarak kamu idareleri bünyesinde iç denetim faaliyetinin kurulmasını öngörmektedir.

             (2) İç denetim, Kanunda mali yönetim ve kontrol sisteminin bir unsuru olarak tanımlanmıştır.

             (3) Kanunun 1 inci maddesinde; "kalkınma planları ve programlarında yer alan politika ve hedefler doğrultusunda kamu kaynaklarının etkili, ekonomik ve verimli bir şekilde elde edilmesi ve kullanılmasını, hesap verebilirliği ve mali saydamlığı sağlamak" şeklinde belirlenen amaca ulaşılması, etkin işleyen bir iç kontrol sisteminin varlığını gerektirmektedir.

             (4) Diğer yandan, iç kontrol sisteminin işletilmesi bu sistemin önemli bir unsuru olarak tanımlanan iç denetimin etkinliğine bağlıdır.

             (5) 5018 sayılı Kanunda iç denetimin, iç denetçiler tarafından yapılacağı öngörülmüştür. İç denetçilerin, İç Denetim Koordinasyon Kurulunun¹ (İDKK) koordinatörlüğünde, Maliye Bakanlığınca iç denetim eğitimine tâbi tutulup bu eğitimi başarıyla tamamlayan sertifikalı adaylar arasından atanması gerekmektedir. Genel esas bu olmakla birlikte, geçiş sürecinde Kanunun geçici 5 inci maddesinde belirtilen denetim elemanlarının 31/12/2007 tarihine kadar iç denetçi kadrolarına atanabilecekleri öngörülmüştür.

             (6) 5436 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunla iç denetçi kadroları ihdas edilmiş ve iç denetçilerin özlük haklarına ilişkin düzenlemeler yapılmıştır.

             (7) 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tabi kurumların iç denetçi kadroları 6/8/2006 tarih ve 26251 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 2006/10809 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla tahsis edilmiştir. Mahalli idarelerin iç denetçi kadrolarının ihdası için ayrı bir Kararname taslağı Başbakanlığa gönderilmiştir. Ayrıca, iç denetçilere 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca yapılacak ek ödemeye ilişkin esas ve usuller 5/8/2006 tarih ve 26250 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 2006/10808 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla belirlenmiştir.

             (8) Dolayısıyla, iç denetçi atamaları yapılabilmesi için gerekli yasal düzenlemeler (mahalli idareler hariç) tamamlanmıştır.

             (9) Kapsama dahil kamu idarelerince iç denetçi atamalarının yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler çerçevesinde yürütülmesi gerekmekte olup, iç denetçi atamalarında tereddüde düşülmemesi bakımından aşağıdaki açıklamaların yapılmasına gerek duyulmuştur.

             2. İç Denetime Geçiş Sürecinde İç Denetçiliğe Yapılacak Atamalarda Uyulacak Usul ve Esaslar

             (1) İç denetçilerin görevleri 5018 sayılı Kanunun 64 üncü maddesinde düzenlenmiştir. 12/7/2006 tarih ve 26226 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan İç Denetçilerin Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ile iç denetçilerin kamu idareleri itibarıyla sayıları, çalışma usul ve esasları ile diğer hususlar belirlenmiştir. Ayrıca, iç denetçi adaylarının belirlenmesi, eğitimi ve sertifikalandırılmasına ilişkin esasları düzenleyen İç Denetçi Adayları Belirleme, Eğitim ve Sertifika Yönetmeliği ise 8/10/2005 tarih ve 25960 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. İç denetime ilişkin diğer düzenlemelere (yönergeler, denetim el kitapları ve rehberler) ilişkin çalışmalar ise devam etmektedir.

             2.1. İç Denetim Birim Başkanlıkları

             (1) 5018 sayılı Kanunun 5436 sayılı Kanunla değişik 63 üncü maddesinin son fıkrasında "Kamu idarelerinin yapısı ve personel sayısı dikkate alınmak suretiyle, İç Denetim Koordinasyon Kurulunun uygun görüşü üzerine, doğrudan üst yöneticiye bağlı iç denetim birimi başkanlıkları kurulabilir." hükmü yer almıştır.

             (2) Buna göre, kamu idarelerinde iç denetim birimi başkanlıklarının kurulabilmesi İDKK’nın uygun görüşüne bağlıdır. Atanan iç denetçi sayısı beş ve üzerinde belirlenen idarelerin iç denetim birimi başkanlığı kurmalarına Kurulumuzca genel uygun görüş verilmiştir. Bu hususta ayrıca İDKK’nın görüşünün sorulmasına gerek yoktur. Ancak, iç denetim birim başkanı olarak görevlendirilenler Kurula bildirilecektir.

             2.2. Geçiş Sürecinde Kamu İdarelerinde İç Denetçi Olarak Atanabilecekler

             (1) Yukarıda belirtilen düzenlemelerin yürürlüğe girmesiyle birlikte, kamu idarelerinde iç denetime geçişin ilk adımı olarak bu görevi yerine getirecek iç denetçilerin atamaları yapılabilecektir. Ancak, 5436 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesinin 8 inci fıkrası gereğince;

             - İç denetçi sayısı on ve üzerinde belirlenen kamu idareleri, 31.12.2006 tarihine kadar, tahsis edilen iç denetçi kadro sayılarının en fazla yarısına kadar atama yapabilecektir. Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığı ile Orta Doğu Teknik Üniversitesi bu sınırlamaya tâbi değildir.

             - İç denetçi sayısı ondan (10) az olan kamu idarelerinin iç denetçi kadrolarına 31.12.2006 tarihine kadar atama yapılamayacaktır.

             (2) Sözü edilen kamu idarelerince 5436 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesi uyarınca iç denetçiliğe yapılacak atamalar henüz sertifikalı iç denetçi bulunmaması nedeniyle 5018 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinde sayılan denetim elemanları arasından yapılabilecektir. Anılan maddenin birinci fıkrasında;

             "31.12.2005 tarihi itibarıyla;

             c) Sayıştay Denetçisi, Başbakanlık Müfettişi, Yüksek Denetleme Kurulu Denetçisi, Maliye Müfettişi, Hesap Uzmanı, Bütçe Kontrolörü, Muhasebat Kontrolörü, Gelirler Kontrolörü, Millî Emlak Kontrolörü, Tasfiye İşleri ve Döner Sermaye İşletmeleri Kontrolörü, Hazine Kontrolörü kadrolarında çalışmakta olanlar ile daha önce en az beş yıl bu görevlerde bulunanlar, kamu idarelerinde İç Denetçi,

             d) Bakanlık, Müsteşarlık, Başkanlık ve Genel Müdürlüklerde Müfettiş veya Kontrolör olanlar ile daha önce en az beş yıl bu görevlerde bulunanlar, kendi idarelerinde, özel bütçeli idarelerde, mahallî idarelerde ve sosyal güvenlik kurumlarında İç Denetçi,

             e) Muhasebe, Millî Emlak ve Vergi Denetmenleri ile bu görevlerde daha önce en az beş yıl bulunanlar, özel bütçeli idareler ile mahallî idarelerde; Belediye Müfettişi ve Hesap İşleri Murakıbı olanlar ile bu görevlerde daha önce en az beş yıl bulunanlar, mahallî idarelerde İç Denetçi,

             Olarak 31.12.2007 tarihine kadar atanabilirler."

             hükmü yer almıştır.

             (3) Bu hüküm uyarınca iç denetçiliğe atanabilmek için;

             - 31.12.2005 tarihi itibariyle geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (c), (d) ve (e) bentlerinde sayılan kadrolarda/görevlerde çalışmakta olmak,

             - Veya bu görevlerde daha önce en az beş yıl (yardımcılık ve stajyerlikte geçen süreler hariç) bulunmuş olmak,

             gerekmektedir.

             (4) Buna göre geçici 5 inci maddenin;

             (c) bendinde sayılanlar tüm kamu idarelerinde,

             (d) bendinde sayılanlar; sadece kendi idarelerinde, özel bütçeli idarelerde, mahallî idarelerde ve sosyal güvenlik kurumlarında,

             (e) bendinde sayılanlardan Maliye Bakanlığı denetmenleri ile bu görevlerde daha önce en az beş yıl bulunanlar, sadece özel bütçeli idareler ile mahallî idarelerde; Belediye Müfettişi ve Hesap İşleri Murakıbı olanlar ile bu görevlerde daha önce en az beş yıl bulunanlar ise, sadece mahallî idarelerde,

             iç denetçi olarak atanabileceklerdir.

             2.3. İç Denetçi Atamalarında Uyulacak Esaslar

             (1) 5018 sayılı Kanunun 5436 sayılı Kanunla değişik 65 inci maddesinin son fıkrası uyarınca, iç denetçiler, bakanlıklar ve bağlı idarelerde üst yöneticilerin teklifi üzerine Bakan, diğer idarelerde üst yönetici tarafından atanır. Geçici 5 inci maddenin son fıkrası gereğince iç denetçi atamalarında ilgilinin ve idaresinin muvafakati alınır. Atama işlemlerinin yürütülmesinde, 5018 sayılı Kanunun 65 ve geçici 5 inci maddeleri ile 5436 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesi hükümlerinin yanında 657 sayılı Kanunun genel hükümlerine de uyulması gerektiği açıktır.

             (2) İç denetçi atamalarında idari uyuşmazlıklara sebebiyet verilmemesi açısından, personelin hiyerarşik ve özlük hakları bakımından daha üst göreve atanmasında idarenin muvafakat vermesi gerektiği yönündeki Danıştay kararları dikkate alınarak muvafakat verilmesi uygun olacaktır.

             2.4. İç Denetçilere Verilecek Eğitim ve Sertifika

             (1) 5018 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin son fıkrası uyarınca atanan iç denetçiler eğitime tâbi tutulacaklardır. Söz konusu eğitim; 8 Ekim 2005 tarih ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İç Denetçi Adayları Belirleme, Eğitim ve Sertifika Yönetmeliğinin geçici 2 nci maddesi uyarınca, iç denetim sertifika programında yer alan eğitim konularını ihtiva edecek şekilde Maliye Bakanlığınca verilecek ve üç ay süreli olacaktır.

             (2) Eğitimin takvimi, programı, katılımcıları ile diğer hususlar ayrıca duyurulacaktır. Geçici 5 inci madde kapsamında atanan iç denetçilerin Maliye Bakanlığınca verilecek eğitime katılması zorunlu olup, bu eğitime iştirak edenlere iç denetçi sertifikası verilecektir.

             2.5. Tereddütlü Hususlara İlişkin Açıklamalar

             İç denetçi atamalarında, uygulamada tereddüte düşülebilecek bazı hususlar aşağıda açıklanmıştır.

             1. (1) Herhangi bir bakanlığın bağlı kuruluşunda müfettiş veya kontrolör olarak görev yapanlar, bağlı oldukları bakanlığa veya bir bakanlığın müfettişi o bakanlığın bağlı kuruluşuna iç denetçi olarak atanabilecek midir?

             (2) 5018 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde; bakanlık, müsteşarlık, başkanlık ve genel müdürlüklerde müfettiş veya kontrolör olanlar ile daha önce en az beş yıl bu görevlerde bulunanların kendi idarelerinde, özel bütçeli idarelerde, mahalli idarelerde ve sosyal güvenlik kurumlarında iç denetçi olabilecekleri öngörülmüştür. Buna göre, herhangi bir bakanlığın bağlı kuruluşu olan bir genel müdürlük müfettişi kendi idaresi olan genel müdürlüğün iç denetçiliğine atanabileceği gibi özel bütçeli idarelerde, mahalli idarelerde veya sosyal güvenlik kurumlarında da iç denetçi olabilecektir.

             (3) Burada tereddüt; "kendi idarelerinde" ibaresinden kaynaklanmaktadır. Kanundaki "kendi idareleri" ibaresinin bağlı kuruluşun bağlı olduğu bakanlığı da kapsadığı ve bunların bağlı olunan bakanlığın iç denetçi kadrolarına da atanabilecekleri öne sürülebilir. Ancak bakanlıkların bağlı kuruluşları ayrı teşkilat kanunları olan, görev ve fonksiyonları farklı ayrı idareler olduğundan, bağlı kuruluş müfettiş ve kontrolörlerinin bağlı oldukları bakanlığa veya bakanlık müfettiş ve kontrolörlerinin bağlı kuruluş iç denetçiliğine atanmaları mümkün bulunmamaktadır.

             (4) Bakanlık müfettiş ve kontrolörleri o bakanlığa bağlı kuruluşlardan 5018 sayılı Kanunun I sayılı cetvelinde yer alan kurumlara iç denetçi olarak atanamayacak, ancak o bakanlığa bağlı olsun olmasın aynı Kanunun II sayılı cetvelinde sayılan özel bütçeli idarelerin tümüne iç denetçi olarak atanabileceklerdir.

             Örnek:

             a) Milli Eğitim Bakanlığının bağlı kuruluşu olan ve özel bütçesi bulunan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü müfettişleri Milli Eğitim Bakanlığında veya Milli Eğitim Bakanlığı müfettişleri bu Genel Müdürlükte iç denetçi olabilecekler midir?

             Milli Eğitim Bakanlığı müfettişleri istemeleri halinde bakanlığın bağlı kuruluşu olan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğünde (YURTKUR) iç denetçi olabileceklerdir. Zira YURTKUR 5018 sayılı Kanun uyarınca özel bütçeli bir kuruluştur.

             b) Bayındırlık ve İskan Bakanlığının bağlı kuruluşu olan Karayolları Genel Müdürlüğü müfettişleri Bayındırlık ve İskan Bakanlığında, anılan Bakanlık müfettişleri de Karayolları Genel Müdürlüğünde iç denetçi olarak atanabilecekler midir?

             Bu durumda öncekinden farklı bir sonuç çıkmaktadır; Bayındırlık ve İskan Bakanlığı müfettişleri bakanlığın bağlı kuruluşu olan Karayolları Genel Müdürlüğü iç denetçiliğine atanamayacaklardır. Zira Karayolları Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Kanunda genel bütçeli bir kuruluş olarak sayılmıştır.

             2. (1) 31/12/2005 tarihinden sonra naklen başka bir bakanlığa/kuruma atanan bir müfettiş veya kontrolör istemesi halinde geçici 5 inci madde uyarınca 31/12/2005 tarihi itibariyle çalıştığı bakanlığa/kuruma ait iç denetçi kadrosuna mı, yoksa halen çalıştığı bakanlığa/kuruma ait iç denetçi kadrosuna mı atanacaktır?

             (2) 5018 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinde; 31/12/2005 tarihi itibariyle "Bakanlık, Müsteşarlık, Başkanlık ve Genel Müdürlüklerde Müfettiş veya Kontrolör olanlar ile daha önce en az beş yıl bu görevlerde bulunanlar, kendi idarelerinde, özel bütçeli idarelerde, mahallî idarelerde ve sosyal güvenlik kurumlarında iç denetçi" olarak atanabilirler denildiğinden, bu durumda 31/12/2005 tarihi itibariyle çalıştıkları kurumlardan başka idarelerin müfettişlik veya kontrolörlük kadrolarına naklen atananlar yeni görev yaptıkları idarelerin değil, 31/12/2005 tarihi itibarıyla görev yaptıkları idarelerin iç denetçi kadrolarına atanabilirler.

             Örnek:

             31/12/2005 tarihi itibarıyla Tarım ve Köy İşleri Bakanlığında görev yapan bir müfettişin 15/3/2006 tarihinde Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığına naklen müfettiş olarak atandığını varsayalım. Bu kişi 5018 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesi uyarınca, istemesi halinde Sağlık Bakanlığının iç denetçi kadrolarına mı, yoksa 31/12/2005 tarihi itibariyle görev yaptığı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı iç denetçiliğine mi atanabilecektir?

             Sağlık Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığına naklen atanan müfettiş, halen görev yaptığı Sağlık Bakanlığının değil, 31/12/2005 tarihi itibariyle çalıştığı Tarım ve Köy İşleri Bakanlığının iç denetçi kadrosuna atanabilecektir.

             3. (1) 31/12/2005 tarihi itibarıyla bir kurumda müfettiş veya kontrolör olarak çalışmakla beraber, geçmişte bir başka idarede en az 5 yıl müfettişlik veya kontrolörlük yapanlar her iki idarede de iç denetçi olarak atanabilirler. Buna karşılık 31/12/2005 tarihi itibarıyla bir kurumda idari görevde bulunanlardan geçmişte bir başka idarede en az 5 yıl müfettiş veya kontrolörlük yapanlar yalnızca geçmişte müfettiş veya kontrolörlük yaptığı idarelerde iç denetçi olarak atanabilirler.

             4. (1) 5018 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesi uyarınca bir kamu idaresinde iç denetçi olarak atananlar istemeleri halinde eski kadrolarına/görevlerine dönebilecekler midir?

             (2) Geçici 5 inci maddenin 5436 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki madde metninde "Bu şekilde anılan görevlere atananlar, talepleri üzerine, önceki kurumlarında kariyerlerine veya mesleklerine uygun kadrolara tekrar atanırlar." hükmü bulunmaktayken, bu hüküm 5436 sayılı Kanunla madde metninden çıkarılmıştır. Değişiklik öncesi düzenleme geçiş sürecinde iç denetçiliğe atananların geri dönüşünü yasal bir hak olarak düzenlediğinden idarelerin buna uyması zorunluluktu. Ancak bugün itibariyle madde metninde böyle bir emredici hüküm bulunmadığından geri dönüş konusunda daha önce görev yapılan kurumların takdir yetkisinin bulunduğu düşünülmektedir.

             (3) Özetle, 5436 sayılı Kanunla 5018 sayılı Kanunun geçici 5 inci maddesinde yapılan değişiklik sonrasında iç denetçiliğe atandıktan sonra, önceki görevine dönmek istenilmesi halinde bu konuda genel hükümler uygulanacaktır.

             2.6. Diğer Hususlar

             (1) Kamu idareleri tarafından yukarıda belirtilen usul ve esaslara uygun olarak iç denetçiliğe yapılan atamaların İDKK’ya bildirilmesi gerekmektedir.

             (2) 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu ile öngörülen yeni kamu mali yönetim ve kontrol sisteminin temel unsurunu oluşturan iç denetim faaliyetinin etkin bir şekilde kurulabilmesi ve yürütülebilmesi kamu idarelerinin ve özellikle üst yöneticilerin bu konuda gösterecekleri hassasiyete bağlıdır. İç denetim sisteminin beklenen yararları sağlaması ve işlemlerin mevzuata uygun olarak yürütülmesi bakımından geçiş sürecinde iç denetçiliğe yapılacak atamalarda yukarıda belirtilen düzenlemelere hassasiyetle uyulması ve idarelerce gerekli tedbirlerin alınması gerekmektedir.

             Tebliğ olunur.

——————————

¹ İDKK’nun çalışma usul ve esasları ile diğer hususlar 8 Ekim 2005 tarih ve 25960 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İç Denetim Koordinasyon Kurulunun Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelikle düzenlenmiştir.

Taşınır Kod Listesi Genel Tebliği (Sayı:2007/1)

31 Mart 2007 CUMARTESİ	Resmî Gazete	Sayı : 26479
TEBLİĞ

             Maliye Bakanlığından:

— Taşınır Kod Listesi Genel Tebliği (Sayı: 2007/1)

             1. Giriş

             (1) Bilindiği üzere 1/1/2006 tarihinde tüm hükümleriyle birlikte yürürlüğe girmiş olan 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 44 üncü maddesinde; "Genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerince, taşınır ve taşınmaz edinilmesi, yönetilmesi, trampası, elden çıkarılması, ecrimisilin tahsil ve takibinde izlenecek yöntem, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerin yönetimi ve korunması, işgalli malların tahliyesi gibi hususlar ilgili kanunlarında düzenlenir. Bu malların kaydı ile taşınırların muhafazası, kullanımı, mal yönetim hesabının verilmesi ve mal yönetim sorumlularıyla bunlar adına görev yapacak olanların belirlenmesine ilişkin usûl ve esaslar, Maliye Bakanlığınca hazırlanacak ve Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenir." hükmü yer almaktadır.

             (2) Bu kapsamda, Kanunun 44 üncü maddesi gereğince kaynağına ve edinme yöntemine bakılmaksızın kamu idarelerine ait taşınır malların kaydı, muhafazası ve kullanımı ile yönetim hesabının verilmesi, merkez ve taşrada taşınır yönetim sorumlularıyla bunlar adına görev yapacak olanların tespiti ve kamu idareleri arasında taşınırların bedelsiz devrine ilişkin esas ve usûllerin belirlenmesi amacıyla Maliye Bakanlığınca hazırlanan ve Bakanlar Kurulunun 28/12/2006 tarihli ve 2006/11545 sayılı kararıyla kabul edilen Taşınır Mal Yönetmeliği 18/1/2007 tarihli ve 26407 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

             (3) Yönetmeliğin 39 uncu maddesi ile Bakanlık, Yönetmelik ekinde yer alan Taşınır Kod Listesinde değişiklik yapmaya ve Taşınır II nci düzey detay kodundan sonraki detay kodları belirlemeye yetkili kılınmıştır.

             (4) Bu çerçevede, Yönetmelik kapsamındaki kamu idarelerinin taşınır kayıtlarında uygulayacakları "Taşınır Kod Listesi" oluşturulmuştur.

             2. Tebliğin kapsamı ve amacı

             (1) Bu Tebliğ, genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin taşınırlarını kayıt altına alırken uygulayacakları taşınır kod listesi ile kurumsal ihtiyaçlara göre yapabilecekleri sınıflandırmaya ilişkin usûl ve esasları belirlemektedir.

HARCAMA YETKILILERI HAKKINDA GENEL TEBLIG SERI NO: 2

HARCAMA YETKILILERI HAKKINDA GENEL TEBLIG
SERI NO: 2
Harcama yetkilileri ve yetki devri uygulamasina iliskin olarak asagidaki açiklamalarin yapilmasi gerekli
görülmüstür.
1. Kamu idareleri harcama yetkililerinin belirlenmesi, harcama yetkisinin bir üst yönetim kademesinde
birlestirilmesi ve devredilmesi konusunda 31/12/2005 tarihli ve 26040 dördüncü mükerrer sayili Resmî Gazete’de yayimlanan (1) Seri Numarali Harcama Yetkilileri Hakkinda Genel Tebligde yer alan düzenlemelere uyulacaktir. Harcama yetkililerine iliskin olarak söz konusu Genel Tebligin yani sira asagida yer alan hususlar da dikkate alinacaktir.
a) Bilindigi üzere, 4734 sayili Kamu Ihale Kanununun 4 üncü maddesinde ihale yetkilisi, "Idarenin ihale ve harcama yapma yetki ve sorumluluguna sahip kisi veya kurullari ile usulüne uygun olarak yetki devri yapilmis görevlileri" olarak tanimlanmistir. Diger taraftan, 5018 sayili Kanunun 31 inci maddesinde harcama yetkilisi, "Bütçeyle ödenek tahsis edilen harcama birimlerinin en üst yöneticisi" olarak tanimlanmis bulunmaktadir. Buna göre, ihale yetkilisinin ilgili mevzuatinda özel olarak belirlendigi haller disinda, 5018 sayili Kanunun 31 inci maddesi uyarinca belirlenmis bulunan
harcama yetkilileri ayni zamanda ihale yetkilisi olacaktir.
b) 2006 yilindan önce ihale sürecine baslanilan ve 2006 yili içinde tamamlanan ihalelere iliskin olarak, ihale sürecini baslatan ihale yetkilisi ile ihale sürecini tamamlayan ihale yetkilisinin farkli kisiler olmasinin 4734 sayili Kanuna aykiri bir yönü bulunmadigindan, 2006 yilinda ihale sürecini tamamlayacak olan ihale yetkilisi, 5018 sayili Kanunun 31 inci maddesi ve anilan Genel Teblig uyarinca belirlenen harcama yetkilisi olacaktir.
c) 2006 yilindan önce baslanmis ve devam eden ihalelerde komisyon üyesi olarak yer alan kisi veya kisilerin 5018 sayili Kanun ve anilan Genel Teblig uyarinca harcama yetkilisi olarak belirlenmesi halinde, bu kisi veya kisilerin ihale komisyonu üyeliklerinden çikarilarak yerlerine yedek üyelerden görevlendirme yapilmasi gerekmektedir.
d) Harcama yetkilileri, ilgili mevzuati uyarinca ihale usulleriyle yapilacak mal ve hizmet alimlari ile yapim islerinin ihale islemlerine iliskin olarak, ihale yetkisiyle sinirli olmak üzere harcama yetkilerini, üst yöneticiden onay almak suretiyle, idarenin destek hizmetlerini yürüten birim yöneticilerine devredebilirler. Bu durumda, ihale onay belgesinin düzenlenmesinden sözlesmenin imzalanmasina kadar geçen süreçteki tüm ihale islemlerine iliskin ihale yetkisi destek hizmetleri birim yöneticisi tarafindan kullanilacaktir. Isin yaklasik maliyetinin belirlenmesi ve teknik sartnamenin hazirlanmasi gibi ihale öncesi islemlerin ilgili harcama birimi, destek hizmetleri birimi veya idarenin diger birimleri tarafindan hazirlanmasi mümkün bulunmaktadir.
Destek hizmetleri birimi, harcama birimlerinin ihtiyaçlarini birlestirmek suretiyle 4734 sayili Kanun hükümleri çerçevesinde karsilayabilir. Birden fazla harcama biriminin dogrudan temin limiti dahilindeki ihtiyaçlarinin, destek hizmetleri birimi tarafindan birlestirilerek ihale usulleriyle karsilanmasi da mümkün bulunmaktadir.
e) Idarelerin ilçe sinirlari dahilinde bulunan birimlerinin harcama islemlerini gerçeklestirecek yeterli sayida personelinin bulunmamasi nedeniyle harcama yetkililerinin belirlenmesinde ve harcama islemlerinin yürütülmesinde güçlük bulunmasi hallerinde, söz konusu birimlerin harcama yetkililigi görevi kaymakam, il müdürü veya bölge müdürü tarafindan yürütülebilir.
Istanbul ilinde bulunan Maliye Bakanligina bagli kurum saymanliklarinin harcamalarinda, harcama yetkililigi görevi, gerekli görülen hallerde kurum saymanliginin bulundugu ilçe kaymakamlari tarafindan yürütülebilir.
Bu durumda düzenlenecek ödenek gönderme belgeleri ilgili kaymakamliga, il müdürlügüne veya bölge
müdürlügüne gönderilir.
f) Idare bütçelerinde kurumsal siniflandirmanin dördüncü düzeyinde tasra teskilati için toplu olarak (61) ve (62) kodlarinda tertiplenmis ve herhangi bir harcama birimi ile iliskilendirilmemis ödeneklerin merkez disi birimlere gönderilmesine yetkili merkez teskilati harcama yetkilileri, idarelerin üst yöneticileri tarafindan belirlenecektir.
Diger taraftan, idarelerin bütçelerinde belirli bir harcama birimine tahsis edilmemis ve toplu olarak bütçelestirilmis ödeneklerin harcama yetkilileri üst yönetici tarafindan belirlenecektir.
Bu sekilde belirlenen harcama yetkilileri mali hizmetler birimine ve muhasebe yetkililerine bildirilir.
g) Tedavi Yardimina Iliskin Uygulama Tebligi ve Maliye Bakanligi ile Türk Eczacilari Birligi arasinda yapilan protokol uyarinca, merkez teskilatinda idarelerle eczaneler arasinda yapilacak sözlesmeler, üst yöneticiden onay alinarak destek hizmetleri birimi yöneticisi veya yardimcisi tarafindan  imzalanabilecektir.
2. Ilgili mevzuati uyarinca, Bakan, üst yönetici, yetkili kurul, komisyon ve benzeri yetkili kisi veya kurullarin önceden izin veya onayina tabi tutulmus olan ve sonucunda mali islem yapilmasi gereken hallerde, söz konusu izin veya onaylar harcama süreci baslamadan önce alinacaktir. Diger taraftan, iç kontrol ve ön mali kontrol alanindaki gözetim görevi çerçevesinde, Bakan ve üst yöneticiler, bazi mali islemleri, islem sürecine baslanilmadan önce ön izinlerine tabi tutabilirler.
3. 5018 sayili Kanunun 60 inci maddesinin ikinci fikrasinda, harcama birimlerini ilgilendiren harcamalarin
harcama birimleri tarafindan gerçeklestirilecegi, ancak, harcama yetkililigi görevi uhdesinde kalmak sartiyla, harcama birimlerinin talebi ve üst yöneticinin onayiyla diger harcama birimlerine iliskin mali islemlerin idarenin destek hizmetlerini yürüten birimi tarafindan yapilabilecegi hükme baglanmistir. Bu hükmün uygulanmasinda, idarelerin teskilat yapilarinda destek hizmetleri ile yardimci hizmet birimleri olarak yer alan idari ve mali isler, makine-ikmal, satin alma, yapi isleri, personel gibi birimler destek hizmetleri birimi sayilacaktir.Buna göre, ayri ayri her bir harcama birimini ilgilendiren harcamalarda, harcama yetkililigi görevi uhdesinde kalmak sartiyla ve harcama birimlerinin talebi ve üst yöneticinin onayiyla, harcama birimlerinin bazi mali islemlerinin idarelerin destek hizmetlerini yürüten birimler tarafindan yerine getirilmesi mümkün bulunmaktadir. Bu islemlere iliskin olarak üst yöneticiden alinacak onay, harcama birimleri tarafindan ayri ayri alinabilecegi gibi, harcama birimlerinin talebi üzerine mali hizmetler birimi (Strateji Gelistirme Baskanligi, Strateji Gelistirme Daire Baskanligi, bu hizmetlerin yerine getirildigi müdürlük veya idarelerin mevcut yapilarinda mali hizmetlerini yürüten birimleri) tarafindan da alinabilir. Bu sekilde alinacak onaylarda, ödeme emri belgesini düzenleme görevinin harcama birimi veya destek hizmetleri biriminden hangisi tarafindan yürütülecegi hususu da belirtilecektir. Ödeme emri belgesini düzenleyecek gerçeklestirme görevlisinin destek hizmetleri biriminden olmasi halinde, bu görevli veya görevliler, destek hizmetleri birimi yöneticisi tarafindan kendisi veya yardimcisi veya bunlara hiyerarsik olarak en yakin yönetim kademesinde bulunan kisi veya kisiler arasindan belirlenecektir.
Destek hizmetleri birimleri tarafindan diger harcama birimleri adina harcamalarin gerçeklestirilmesi halinde,harcama talimati/onay belgesi destek hizmetleri birimine gönderilerek mali islemlerin destek hizmetleri birimi tarafindan yapilmasi saglanacaktir. Harcama islemleri, üst yöneticiden alinan onayda belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde tespit edilen ödeme emri belgesini düzenlemekle görevli gerçeklestirme görevlisi tarafindan ödeme emrine baglanarak imzalanmak üzere ilgili birimin harcama yetkilisine sunulacaktir.Diger taraftan, anilan Kanunun 32 nci maddesinde, harcama talimatlarinda gerçeklestirmeyle görevli olanlara iliskin bilgilere de yer verilecegi belirtilmistir. Gerçeklestirme islemleri destek hizmetleri birimi tarafindan yapilan mali islemlerde, harcama talimatlarinda is ve islemlerin destek hizmetleri birimi personeli tarafindan yürütüleceginin belirtilmesi yeterli bulunmaktadir. Ancak, ilgili mevzuatinda bizzat harcama yetkilisi tarafindan belirlenmesi gereken hususlarda ilgili harcama yetkilisinin onayi alinacaktir.Teblig olunur.

Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 265)

4 Aralık 2007 SALI

Resmî Gazete

Sayı : 26720

tamamını okumak için tıklayın... — Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 265)

5615 sayılı Kanunla 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununda yapılan değişiklikler sonucu vergi sistemimize giren gerçek ücretlerin vergilendirilmesinde asgarî geçim indirimi uygulaması ile ilgili açıklama ve düzenlemeler bu Tebliğin konusunu oluşturmaktadır.

2. Yasal Düzenleme

5615 sayılı Gelir Vergisi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun¹ 2 nci maddesi ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun mülga 32 nci maddesi 01/01/2008 tarihinden geçerli olmak üzere başlığıyla birlikte aşağıdaki şekilde yeniden düzenlenmiştir.

“Asgari geçim indirimi

Madde 32- Ücretin gerçek usûlde vergilendirilmesinde asgarî geçim indirimi uygulanır.

Asgarî geçim indirimi; ücretin elde edildiği takvim yılı başında geçerli olan ve sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için uygulanan asgarî ücretin yıllık brüt tutarının; mükellefin kendisi için % 50’si, çalışmayan ve herhangi bir geliri olmayan eşi için % 10’u, çocukların her biri için ayrı ayrı olmak üzere; ilk iki çocuk için % 7,5 diğer çocuklar için % 5’idir. Gelirin kısmî döneme ait olması halinde, ay kesirleri tam ay sayılmak suretiyle bu süreye isabet eden indirim tutarları esas alınır. Asgarî geçim indirimi, bu fıkraya göre belirlenen tutar ile 103 üncü maddedeki gelir vergisi tarifesinin birinci gelir dilimine uygulanan oranın çarpılmasıyla bulunan tutarın, hesaplanan vergiden mahsup edilmesi suretiyle uygulanır. Mahsup edilecek kısmın fazla olması halinde iade yapılmaz.

İndirimin uygulamasında “çocuk” tabiri, mükellefle birlikte oturan veya mükellef tarafından bakılan (nafaka verilenler, evlat edinilenler ile ana veya babasını kaybetmiş torunlardan mükellefle birlikte oturanlar dâhil) 18 yaşını veya tahsilde olup 25 yaşını doldurmamış çocukları, “eş” tabiri ise, aralarında yasal evlilik bağı bulunan kişileri ifade eder.

İndirim tutarının tespitinde mükellefin, gelirin elde edildiği tarihteki medenî hali ve aile durumu esas alınır. İndirim, yukarıdaki oranlara göre hesaplanan tutarları aşmamak kaydıyla, ücret geliri elde eden aile fertlerinden her biri için ayrı ayrı, çocuklar için eşlerden yalnızca birisinin gelirine uygulanır. Boşananlar için indirim tutarının hesabında, nafakasını sağladıkları çocuk sayısı dikkate alınır.

Bakanlar Kurulu, indirim konusu yapılacak toplam tutarın asgarî ücretin yıllık brüt tutarını aşmaması şartıyla ikinci fıkrada belirtilen asgarî geçim indirimi oranlarını artırmaya veya kanunî oranına kadar indirmeye yetkilidir.

Asgarî geçim indiriminin uygulama dönemleri ve mahsup şekli ile diğer hususlara ilişkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığınca belirlenir.”

Kamu idarelerince hazırlanacak faaliyet raporları hakkında yönetmelik

Kamu İdarelerince Hazırlanacak Faaliyet Raporları Hakkında Yönetmelik
Bu Yönetmelik;
genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri, özel bütçeli idareler, sosyal güvenlik kurumları ile mahalli idarelerin faaliyet raporlarının hazırlanması,ilgili idarelere verilmesi, kamuoyuna açıklanması ve bu işlemlere ilişkin süreler ile diğer usul ve esasları belirlemek amacıyla hazırlanmıştır.

devamı

Merkezi Yönetim Harcama Belgeleri Hakkında Genel Tebliğ (Sayı:2007/1)

8 Mart 2007 PERŞEMBE	Resmî Gazete	Sayı : 26456
TEBLİĞ

         Maliye Bakanlığından:

— Merkezi Yönetim Harcama Belgeleri Hakkında Genel Tebliğ (Sayı: 2007/1)

1. Giriş

(1) 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun 33 üncü maddesine dayanılarak hazırlanan Merkezî Yönetim Harcama Belgeleri Yönetmeliği (Bundan böyle “Yönetmelik” olarak anılacaktır.) 31/12/2005 tarihli ve 26040 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak 1/1/2006 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir.

(2) Yönetmeliğin uygulanmasında kamu idarelerinde oluşan tereddütlerin giderilmesi, uygulama birliğinin sağlanması ve mevzuat değişiklikleri nedeniyle aşağıdaki açıklamaların yapılması uygun görülmüştür.



2. Harcama talimatı, ihale onay belgesi ve onay belgesi

(1) 5018 sayılı Kanunun 32 nci maddesi hükmüne göre kamu idarelerince bütçeden bir giderin yapılabilmesi harcama yetkilisinin harcama talimatı vermesiyle mümkündür. Harcama talimatlarında hizmet gerekçesi, yapılacak işin konusu ve tutarı, süresi, kullanılabilir ödeneği, bütçe tertibi ile gerçekleştirme usulü ve gerçekleştirmeyle görevli olanlara ilişkin bilgiler yer alır. Kamu ihale mevzuatına göre düzenlenmesi öngörülen ihale onay belgesi ile onay belgesinde de harcama talimatındaki bilgiler yer almakta ve ihale yetkilisi olarak harcama yetkilileri bu belgeleri imzalamaktadır. Daha açık bir ifade ile 5018 sayılı Kanuna göre harcama yetkilisi tarafından verilen harcama talimatı, kamu ihale mevzuatına göre ihale yetkilisi tarafından imzalanan ihale onay belgesi ya da onay belgesi özellikleri itibarıyla aynı nitelikte belgelerdir.

(2) Bu nedenle bütçeden yapılacak bir giderin ödenmesinde gider çeşidine ve alım şekline göre Yönetmeliğin ilgili maddelerinde belirtildiği şekilde harcama talimatı, ihale onay belgesi ya da onay belgesinden yalnızca birinin düzenlenmesi yeterlidir.

(3) Buna göre;

a) Kamu ihale mevzuatı gereğince ihale usulleri uygulanmak suretiyle yapılacak mal ve hizmet alımları ile yapım işlerinde ilgili uygulama yönetmeliklerinin ekinde standart form olarak belirlenen ihale onay belgesi1,

b) Kamu ihale mevzuatı gereğince doğrudan temin usulüyle yapılacak veya 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 3 üncü maddesinde bu Kanuna tabi olmadığı belirtilen işlerde onay belgesi2,

c) İlgili mevzuata göre ödenmesi gereken görevden uzaklaştırılmış olanların açıkta kaldıkları sürelere ait aylıkları, kıdem tazminatı, huzur ücreti, konferans ücreti, kaçak olarak yakalanan eşya, uyuşturucu, silah ve mühimmatlar için verilecek ikramiyeler ile diğer ikramiye ve teşvik primleri ve benzeri ödemelerde ise Yönetmeliğin 4 üncü maddesinde tanımlanan harcama talimatı (Ek-1),

ödeme belgesine bağlanır.

(4) Ayrıca, sınai, teknolojik, malî ve benzeri zorunluluklar nedeniyle yaklaşık maliyetin tespit edilemediği haller dışında, yaklaşık maliyet hesap cetveli veya yaklaşık bedelin tespitine ilişkin belgeler de yukarıda belirtilen ihale onay belgesi veya onay belgesi ile birlikte ödeme belgesine bağlanacaktır.

(5) Mevzuatı gereğince, Yönetmelikte bazı giderlerin (şehitlik tazminatı, yabancı dil tazminatı, 657 sayılı Kanun gereğince devlet memurlarına verilecek ödüller, kurs ve toplantılara katılma giderleri, siyasi partilere yapılacak ödemeler gibi.) ödenmesinde “başbakan”, “ilgili bakan”, “üst yönetici”, “atamaya yetkili amir” ve benzeri yetkililerden alınan onay veya yazının ödeme belgesine bağlanması hususuna yer verilmiştir. Anılan makamlardan alınan onay ve yazılar da harcama talimatında belirtilmesi gereken bilgilere yer verilerek düzenlenir. Bu durumda söz konusu ödemelerin yapılmasında ayrıca harcama talimatı aranmaz.


3. Fatura

(1) Yönetmeliğin 4 üncü maddesinde tanımlanan “Faturaya” ilişkin açıklamalara aşağıda yer verilmiştir.

a) Fatura ve fatura yerine geçen belgeler ile düzenlenme şekilleri, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 229-237 nci maddelerinde açıklanmıştır. Söz konusu maddeler gereğince fatura yerine geçen belgeler olarak kabul edilen belgelerden perakende satış vesikası ile ödeme kaydedici cihazlara (yazar kasa) ait satış fişinde mal veya hizmeti alan ya da mal veya hizmetin teslim edildiği kişi veya idarenin adına ilişkin bilgilere yer verilmediğinden, Yönetmeliğin 4 üncü maddesinde yapılan fatura tanımında söz konusu belgeler sayılmamıştır. Ancak, personelin bağlı bulunduğu kurumca tayin edilen bir personel veya ailesi ya da yakınları tarafından kaldırılan cenazeye ilişkin giderler ile belediye hudutları dışında taksi ile yapılan seyahat giderleri ve yabancı konuk ve heyetlerin ağırlanması için görevlendirilen personel veya mihmandarlar tarafından yapılan temsil ve ağırlama giderlerinin ödenmesinde perakende satış fişi veya ödeme kaydedici cihazlara ait satış fişi fatura yerine kabul edilebilecektir.

Akaryakıt istasyonlarından yapılan akaryakıt alımlarında, Bakanlığımız Gelir İdaresi Başkanlığının 7/9/2006 tarihli ve 26282 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 68 Seri No'lu Katma Değer Vergisi Mükelleflerinin Ödeme Kaydedici Cihazları Kullanmaları Mecburiyeti Hakkında Kanunla İlgili Genel Tebliğindeki açıklamalar çerçevesinde akaryakıt pompalarına bağlı ödeme kaydedici cihazlar kullanılarak verilen fişler “fatura yerine geçen belge” olarak kabul edilecektir. Ancak, aynı Tebliğde yapılan açıklamalara göre fatura düzenlenmesi gereken hallerde “fatura”nın aranması zorunludur.

Ayrıca, kanunen fatura veya fatura yerine geçen belgeleri düzenlemek zorunda olmayanlardan yapılan alımlarda, idarelerce Yönetmelik eki 1 örnek numaralı Harcama Pusulası düzenlenerek ödeme belgesi ekine bağlanır. Fatura düzenlemek zorunda olmayan kamu idarelerinden yapılan alımlarda ise her ne adla düzenlenmiş olursa olsun, yapılan alım karşılığında 31/12/2005 tarihli ve 26040 üçüncü mükerrer sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Muhasebe Yetkilisi Mutemetlerinin Görevlendirilmeleri, Yetkileri, Denetimi ve Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 14 üncü maddesinde belirlenen asgarî bilgileri taşıyan alındı, ödeme belgesi ekine bağlanacaktır.

Diğer taraftan, yurtdışından veya yurtdışında yapılan alım bedellerinin ödenmesinde, yerel teamüle uygun olarak düzenlenen fatura veya benzeri belgelerin, birim amiri veya ilgili mevzuatında belirtilen misyon şefi, ataşe, eğitim müşavirliği, ihtisas birimi yöneticisi ve benzeri yetkililerce onaylanmış tercümeleri ile birlikte ödeme belgesi ekine bağlanması gerekir.
Alım şekli veya tutarı ne olursa olsun, düzenlenen faturanın ihale komisyonu veya mevzuatları gereğince bu maksatla görevlendirilmiş kurullarca onaylanması gerekmez.

b) Yönetmeliğin 5 inci maddesi gereğince, ödeme belgesine kanıtlayıcı belgelerin aslı veya yasal bir sebeple aslı temin edilemeyenlerin onaylı suretlerinin bağlanması gerekmektedir. Ancak, kamu idarelerinin yurtdışı teşkilatının bulunduğu ülkenin mevzuatı gereğince asılları vergi iadesinde kullanılan faturalara ilişkin giderlerin ödenmesinde, ilgili dış temsilciliğin veya yurtdışı teşkilatının yetkilisi tarafından onaylanan fatura örneklerine göre işlem yapılması uygun görülmüştür.

Ayrıca, Yönetmeliğin 5 inci maddesinin Bakanlığımıza verdiği yetkiye dayanılarak; kaybolma, yırtılma, yanma gibi mücbir sebeplerle aslının temin edilemediği hallerde, aşağıda belirtilen esaslara göre düzenlenen faturanın onaylı suretleri ödeme belgesine bağlanmak suretiyle ödeme yapılması uygun görülmüştür.

1) Kamu idareleri tarafından düzenlenen ve kaybolduğu anlaşılan faturalar, bunları düzenleyen idarelerde bulunan dip koçanındaki nüshasına uygun olarak suretleri çıkarılır ve ilgili kamu idarelerinin yetkililerince onaylanır.

2) Özel kişiler tarafından düzenlenen faturaların kaybolması halinde; aksine bir düzenleme yapılmadığı sürece tutarı Bakanlığımızın (Muhasebat Genel Müdürlüğü) Parasal Sınırlar ve Oranlar Hakkında Genel Tebliğ ekinde yer alan tabloda gösterilen tutara kadar olanlar için, harcama birimine ibraz edilen dipkoçanındaki nüshasına uygun olarak suretleri çıkarılır ve harcama yetkilisince veya harcama yetkilisinin belirleyeceği görevli tarafından onaylanır. Ayrıca, dipkoçanının arkasına suretinin çıkarıldığına ilişkin şerh düşülerek onaylanır. Belirtilen tutarı geçen faturaların kaybolması halinde ise noterce onaylanan suretleri ödeme belgesine bağlanır.

3) Onaylı suretlerin, onaylayan ilgili birim yetkilisinin adı, soyadı, unvanı, imzası ve resmî mühür ile onay tarihini taşıması gerekir. Ayrıca, onaylı fatura örneklerine dayanılarak yapılacak giderlere ilişkin ödeme belgesi düzenlenmeden önce, borcun zamanaşımına uğrayıp uğramadığı ve fatura bedelinin ödenmesi için daha önce ödeme belgesi düzenlenip düzenlenmediği araştırılır. Söz konusu faturalar, muhasebe kayıt ve işlemleri elektronik ortamda yapılan kamu idarelerinin muhasebe yetkililerince de ödemeden önce sistemden sorgulanır.



4. Ödeme belgeleri

(1) Merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerince bütçeden yapılacak giderlerin kesin olarak ödenmesinde ve ön ödemelerin mahsubunda; 30 Aralık 2006 tarihli ve 26392 sayılı 3. Mükerrer Resmî Gazetede yayımlanan Merkezi Yönetim Muhasebe Yönetmeliği eki (1/A, 1/B) örnek numaralı Ödeme Emri Belgesi, bu idarelerin bütçe içi veya bütçe dışı avans veya kredi şeklinde yapacakları ön ödemelerde ise anılan Yönetmelik eki 2 örnek numaralı Muhasebe İşlem Fişi ödeme belgesi olarak düzenlenecektir.

(2) Ödeme belgeleri harcama yetkililerince belirlenen gerçekleştirme görevlisi tarafından düzenlenir ve ekine giderin çeşidine veya ön ödemenin şekline göre Yönetmelikte belirlenmiş olan gerçekleştirme belgeleri bağlanır.


5. Ortak veri tabanı bilgilerine dayanılarak yapılacak ödemeler

(1) 5018 sayılı Kanunun 33 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında “Elektronik ortamda oluşturulan ortak bir veri tabanından yararlanmak suretiyle yapılacak harcamalarda, veri giriş işlemleri gerçekleştirme görevi sayılır. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin esas ve usuller Maliye Bakanlığınca belirlenir” hükümlerine yer verilmiştir. Ayrıca, Yönetmeliğin 5 inci maddesinin dördüncü fıkrasında “Elektronik ortamda oluşturulan ortak bir veri tabanından yararlanmak suretiyle yapılacak harcamalarda, veri giriş işlemleri gerçekleştirme görevi sayıldığından, ödeme belgesine ayrıca bu verileri kanıtlayan belge bağlanmaz.” denilmiş olup, madde hükmünün uygulanmasına ilişkin usul ve esasların Bakanlıkça belirleneceği öngörülmüştür.

(2) Yukarıda belirtilen Kanun ve Yönetmelik hükümleri çerçevesinde, ödemeleri Bakanlığımız Muhasebat Genel Müdürlüğüne bağlı muhasebe birimlerince yapılan harcama birimlerinde istihdam edilen memurların aylıklarının say2000i sisteminde oluşturulan merkezi veri tabanındaki bilgilerden yararlanmak suretiyle ödenmesinde Bakanlığımızca (Muhasebat Genel Müdürlüğü) düzenlenen usul ve esaslara uyulacaktır.


6. Taahhüt dosyasında bulunması gereken belgeler

(1) Kamu idarelerince bütçeden yapılacak giderler için ilgili mevzuatında düzenlenmesi, aranması ve alınması öngörülen belgelerin düzenlenmesi, aranması ve alınması zorunludur. Kamu ihale mevzuatına göre hazırlanan ihale işlem dosyasında, ihale sürecinde düzenlenen tüm belgeler bulunur. Taahhüt dosyasında ise yalnızca ödeme belgesine bağlanması öngörülen belgelere yer verilmiştir. Bu nedenle, ilgili mevzuatına göre istenen belgelerden Yönetmelikte ve bu Tebliğde sayılmayanlar ödeme belgesine bağlanmayacak, iç ve dış denetim sırasında ilgililere ibraz edilmek üzere harcama birimlerinde muhafaza edilecektir.

(2) Yönetmeliğin 6 ncı maddesi ve diğer ilgili maddeleri gereğince, taahhüt dosyasında bulunması öngörülen belgeler ile Bakanlığımızca taahhüt dosyasında bulunması gerekli görülen diğer belgeler aşağıda belirtilmiştir.

a) İhale usulüyle yapılacak her türlü mal ve hizmet alımları ile yapım işlerine ilişkin ödemelerde,

-İhale onay belgesi,

-İhale komisyonu kararı,

-Sözleşme,

-İlanın yapıldığına ilişkin tutanak,

-Kesin teminatın alındığına ilişkin alındının örneği,

-Damga vergisinin yatırıldığına ilişkin alındının onaylı örneği veya tahsil edildiğine ilişkin harcama birimince onaylı yazı,

-Yapım işlerinde, sözleşmede öngörülmeyen iş artışının zorunlu hale gelmesi ve bu artışın yüklenicisine yaptırılması halinde buna ilişkin onay belgesi ve ek kesin teminata ilişkin belge,

-Sözleşmelerin devri halinde devir sözleşmesi,

-Süre uzatımı verilmesi halinde, buna ilişkin karar ve onay,

-Başbakanlığın veya Bakanların iznine tabi alımlarda izin yazısı,

-Malî hizmetler biriminin ön mali kontrolüne tabi olan hallerde, uygun görüş verildiğine yahut verilmediğine ilişkin görüş yazısı.

b) 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 22 nci maddesinin (d) bendi dışındaki bentlerine göre doğrudan temin usulüyle yapılan alımlarda;

-Yönetmelikte belirtilen bilgileri içerecek şekilde düzenlenmiş ve harcama yetkilisi tarafından imzalanmış onay belgesi,

-Komisyon kurulmuş ise komisyon kararı, komisyon kurulmadan yapılan alımlarda piyasa fiyat araştırması tutanağı; 22 nci maddenin a, b ve c bentleri kapsamında tek kaynaktan yapılan alımlarda ise kamu ihale mevzuatında bu alımlara ilişkin olarak düzenlenmesi öngörülen standart form,

-Yukarıdaki (a) bendinde sayılanlardan düzenlenmesi gereken diğer belgeler.

c) Kamu İhale Kanununun 3 üncü maddesinin (c) bendine göre uluslararası anlaşmalar gereğince sağlanan dış finansman ile yaptırılacak olan ve finansman anlaşmasında farklı ihale usul ve esaslarının uygulanacağı belirtilen mal ve hizmet alımları ile yapım işlerine ilişkin giderlerin ödenmesinde, gider türleri itibarıyla Yönetmeliğin ilgili maddelerinde belirtilen belgelerin ödeme belgesine bağlanması esastır. Bu belgelerden yabancı dilde düzenlenmiş olanların idarelerince onaylı Türkçe tercümeleri fatura aslı ile birlikte ödeme belgesine bağlanır, diğer belgelerin asılları ise iç ve dış denetim sırasında ilgililere ibraz edilmek üzere harcama birimlerince saklanır.

Sağlanan dış finansmanla yaptırılacak mal ve hizmet alımları ile yapım işlerine ilişkin olarak düzenlenen taahhüt dosyasına onay belgesi yerine harcama talimatı ile birlikte;

-Şartnameler (teknik şartname hariç),

-İlanın yapıldığına ilişkin tutanak,

-Kredi anlaşmasında öngörülmüş ise kreditör onay belgesi,

-Kesin teminata ilişkin alındının onaylı örneği,

-Damga vergisi alındısı,

-Ayrıca, kullanılan dış finansmanın bütçeleştirildiğine ilişkin 11/07/2002 tarihli ve 24812 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Dış Proje Kredileri Dış Borç Kaydı, Bütçeleştirilmesi ve Muhasebeleştirilmesine İlişkin Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik uyarınca düzenlenen bildirim formları,

bağlanır.

(3) Yukarıdaki fıkralarda belirtildiği şekilde hazırlanan taahhüt dosyasının aslı, ödeme belgesinin Sayıştaya gönderilecek nüshasına bağlanır. Taahhüt olunan işin bedelinin bir defadan fazla ödeme belgesi düzenlenmek suretiyle tahakkuk ettirilerek ödenmesinin söz konusu olduğu hallerde, taahhüt dosyasının harcama yetkilisi veya harcama yetkilisinin belirleyeceği görevli tarafından Yönetmeliğin 5 inci maddesine uygun olarak onaylanmış bir nüshası da ayrıca muhasebe birimine gönderilir.



7. Ödeme yapılacak kişiler

(1) Yönetmeliğin ödemenin kimlere yapılacağına ilişkin maddesinde açıklanması gereken hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) 1136 sayılı Avukatlık Kanununun 56 ncı maddesi hükmü gereğince avukatlar belgeleri onaylama yetkisine sahip olduklarından, bunlara vekaletname ile yapılacak ödemelerde, noterce düzenlenmiş vekaletnamelerin avukat tarafından onaylanmış örnekleri kabul edilecektir.

b) Tüzel kişilerin alacaklarının kanuni temsilcilerine ödenmesinde, noterce onaylı imza sirküleri ile ilgilinin tahsile yetkili olduğunu gösteren belge, bunların tayin ettikleri vekile yapılacak ödemelerde ise sadece noterce düzenlenmiş vekaletname aranacaktır.

Uygulamada, noterlerce düzenlenen imza sirkülerinde aynı zamanda ilgili kişi veya kişilerin tüzel kişiliği “temsil ve ilzam”a yetkili oldukları belirtilmesine rağmen, ayrıca yetki belgesi istenildiği, yetki belgesi istenilen kişinin noterde bir başkasına vekalet vererek alacağın vekile ödenmesinin sağlandığı Bakanlığımıza intikal eden bilgilerden anlaşılmaktadır.

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre şirket tüzel kişiliğini ortaklara ve üçüncü şahıslara karşı temsil salahiyet ve yetkisi anonim şirketlerde idare meclislerine, diğerlerinde ise şirket ana sözleşmesinde aksine bir hüküm olmadıkça ortakların çoğunluğu ile ortaklardan birine veya birkaçına verilebilmektedir. Şirketi temsile salahiyetli olan kimse, şirketin gayesine dahil olan her nevi iş ve hukuki muameleleri şirket namına yapmak ve şirket tüzel kişiliğinin unvanını kullanmak yetkisine sahiptir. Bu yetkiyi sınırlandıran her şart, hüsnüniyetle hareket eden üçüncü şahıslara karşı hükümsüzdür. Bu nedenle, noterde düzenlenen imza sirkülerine ilişkin belgede ilgili kişi veya kişilerin, tüzel kişiliği birlikte veya münferiden “temsil ve ilzam”a yetkili olduklarının belirtilmiş olması halinde, bu kişi veya kişilere yapılacak ödemelerde ayrıca, tahsile yetkili olduğuna dair belge istenilmesine gerek bulunmamaktadır.



8. Ödül ve ikramiyeler

(1) 26/12/1931 tarihli ve 1905 sayılı Menkul ve Gayrimenkul Emval ile Bunların İntifa Haklarının ve Daimi Vergilerin Mektumlarını Haber Verenlere Verilecek İkramiye Hakkında Kanun uyarınca kamu personeli olmayan kişilere yapılacak ikramiye ödemelerinde Maliye Bakanı onayı yerine harcama yetkilisinden alınan harcama talimatının ödeme emri belgesine bağlanması uygun görülmüştür. Anılan Kanuna göre kamu personeline yapılacak ikramiye ödemelerinde ise Yönetmeliğin 14 üncü maddesinde belirtildiği gibi Maliye Bakanı onayının aranacağı tabidir.



9. Tedavi giderlerinde aranılacak belgeler

a) Tedavi giderlerinin ödenmesinde aranacak belgeler arasında sayılan hastanın sevkine ilişkin belge ihtiyaca göre bir, iki ya da üç nüsha olarak düzenlenir. Zorunlu durumlarda Yönetmeliğin 5 inci maddesinde öngörüldüğü şekilde onaylanmış fotokopileri de kabul edilir. Ayrıca, cezaevlerindeki mahkum ve tutuklular ile kamu idarelerine ait esirgeme kurumlarında veya sığınma evlerinde ya da terkedilmiş olmaları nedeniyle karakollarda barındırılan çocuk ve yetişkinlerin tedavileri için düzenlenen tutanak ve resmî yazılar hastanın sevkine ilişkin belge yerine kabul edilir.

b) Yönetmeliğin 20 nci maddesinde eczanelere yapılacak ödemeler ile personel tarafından karşılanan tedavi giderlerinin kendilerine ödenmesinde, ilaç fiyat kupürlerinin ve barkod diyagramlarının yapıştırılmış olduğu reçetenin ödeme belgesine bağlanması öngörülmüştür. İlaç kutuları üzerinde hem fiyat kupürü hem de barkod diyagramının bulunması halinde her ikisinin de reçeteye yapıştırılması gerekmektedir. Barkod diyagramı yoksa, fiyat kupürünün reçeteye yapıştırılması yeterli olacaktır. Ayrıca, personele ilişkin ilaç ihtiyaçları T.C. Emekli Sandığı Reçete Kontrol Sistemi üzerinden kontrol edilerek karşılanan harcama birimlerince eczanelere yapılacak ödemelerde, eczanelerce reçete kontrol sisteminden alınan java döküm listesinin bir nüshasının ödeme belgesine bağlanması gerekmektedir.



10.Yolluk giderlerinin ödenmesinde aranılacak belgeler

(1) Yolluk giderlerinin ödenmesinde Yönetmeliğin 22-27 nci maddelerinde belirtilen belgelerin ödeme belgesine bağlanacağı hükmüne yer verilmiş olup diğer hususlar aşağıda açıklanmıştır.

a) Yabancı heyet ve temsilcilerin ülkelerine dönüşlerinde uçak biletlerinin kendilerine verilmesi halinde tutarı açıkça yazılan söz konusu giderlerin kurumca karşılandığını belirten ve ilgili birim yetkilisince imzalanan belge ödeme belgesine bağlanır.

b) Yönetmeliğin 27 nci maddesinin (c) bendinde belediye hudutları dışına taksi ile yapılan seyahatlerde, fatura veya perakende satış fişi veya ödeme kaydedici cihazlara ait satış fişinin ödeme belgesine bağlanacağı belirtilmiştir.

Belediye hudutları dışına özel otomobil ile yapılan seyahatlerde ise;

- İşin gereği veya zorunluluk nedeniyle mutat taşıt dışında bir taşıtla yapılması gereken seyahatlerde, zorunlu hallere ilişkin yetkili makamdan alınmış onay veya rapor ile yetkili mercilerden alınan taksi rayiç belgesi,

- Mutat taşıt aracının işlemediği yerlere yapılan seyahatlerde, yetkili mercilerden alınan ve mutat taşıt aracının işlemediğini belirten taksi rayiç belgesi,

Yönetmeliğin ilgili maddelerinde belirtilen diğer kanıtlayıcı belgelerle birlikte ödeme belgesine bağlanacaktır.Söz konusu taksi rayiç belgesindeki rayiç tutarı, hiçbir zaman ticari taksiler için verilecek rayici geçemez.

Özel otomobil ile birden fazla kişinin seyahat etmesi halinde ise, otomobil sahibi dışındaki görevliler taksi rayiç belgesi yerine, kişi başına ödedikleri ücreti gösteren ve özel otomobil sahibinin imzasını taşıyan Yönetmelik eki 1 örnek numaralı harcama pusulasını düzenleyeceklerdir.

Belediye hudutları içinde taksi veya özel otomobil ile yapılan seyahatlerde taksi rayiç belgesi, fatura veya perakende satış fişi veya ödeme kaydedici cihazlara ait satış fişi aranmaz.

c) İlgililerce yolculuk sırasında ödenen ve yolluk bildirimlerinde gösterilen otoyol ve köprü geçiş ücretlerinin ödenmesinde geçiş ücretine ilişkin belge veya bilet aranmaz.



11.Elektronik sayaçlara yükletilen doğalgaz ve su bedellerinin ödenmesinde aranacak belgeler

(1) Elektronik sayaçlara yükletilen kredi tutarında tüketilen doğalgaz ve su bedelleri için, idarelerin ayrıntılı harcama planları ve serbest bırakılan ödenekler dahilinde, ilgili kuruluşa kredi şeklinde ön ödeme yapılır. Yapılacak ön ödemelerde Harcama Talimatı (Ek-1), gereken hallerde kredi izin yazısı ödeme belgesine bağlanır.

(2) Kredinin mahsubunda ödeme belgesine, fatura ve ön ödemenin yapılması sırasında düzenlenen Harcama Talimatının (Ek-1) bir nüshası bağlanır.



12. Avukatlara yapılacak vekalet ücreti ödemelerinde aranacak belgeler

(1) Yönetmeliğin 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, idare aleyhine sonuçlanan davalar ve ilama bağlı borçlar nedeniyle karşı tarafın avukatına yapılacak vekalet ücreti ödemelerinde; ödemenin doğrudan avukata yapılması halinde serbest meslek makbuzu ilgili maddede sayılan diğer belgelerle birlikte ödeme belgesine bağlanacak, ödemenin doğrudan icra dairesine yapılması halinde ise serbest meslek makbuzu aranmayacaktır.



13.Taşıma Giderleri

(1) Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde tarifesi belli araçlarla yapılan taşıma giderlerinin ödenmesinde, onay belgesi ile faturanın ödeme belgesine bağlanacağı hükmüne yer verilmiştir.

(2) Ancak, kamu idarelerinin makam ve diğer hizmetlerinde kullanılan araçlarının otoyol ve köprü geçişlerine ilişkin olarak otomatik geçiş veya kartlı geçiş sistemine abonelik bedelleri için onay belgesi düzenlenmek suretiyle ön ödeme yapılır. Ön ödemenin mahsubunda da ödeme belgesine fatura yerine aboneliğe ilişkin banka dekontu ile ön ödemenin yapılması sırasında düzenlenen onay belgesinin bir nüshası bağlanır.

(3) Yolcu ve yük taşımasına ilişkin olarak otoyol ve köprülerden münferit geçişlerde ise fatura yerine, geçişi yapan görevlilerce düzenlenen geçiş tarihi, sayısı, tutarını gösteren ve görevlendirme veya geçişlerden bilgisi olan amir tarafından imzalanan bildirim ödeme belgesine bağlanır.


14.Taşınır işlem fişi

(1) 28/12/2006 tarihli ve 2006/11545 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Taşınır Mal Yönetmeliğinin ilgili maddesinde taşınır işlem fişinin düzenlenmeyeceği belirtilen taşınır alımlarında ödeme emri belgesine taşınır işlem fişi bağlanmayacaktır.



15. Diğer hususlar

(1) Yönetmeliğin uygulanmasına ilişkin diğer hususlar aşağıda belirtilmiştir.

a) Boş kamu konutlarına ait ısınma giderleri ile diğer ortak giderlerin, kamu idarelerince ödenmesinde;

-Giderlerin karşılanmasına ilişkin karar defterinin ilgili sayfasının kamu konutu yöneticisi tarafından onaylanmış örnekleri,

-Her daireye isabet eden ısınma giderinin hesabını gösteren cetvel,

-Isınma gideri ile diğer ortak giderler için yönetici tarafından düzenlenen tahsilat makbuzu,

ödeme emri belgesine bağlanır.
b) Yönetmelik eki 2 örnek numaralı Piyasa Fiyat Araştırması Tutanağının kişi veya firmalardan alınan fiyat tekliflerine ilişkin sütunlarında alınacak malın miktarı, birim fiyatı ve toplam fiyatı da gösterilir. Ayrıca, 25/A örnek numaralı Yurtdışı Öğrenci Giderleri Bordrosunun “Aylık ödenek (yabancı para)” sütunu ile “Diğer ödemeler” sütunundaki YTL ibaresi çıkarılarak tutarlar yabancı para cinsinden gösterilecektir.

c) Yönetmelik eki bordro ve benzeri belgeler üzerinde birim amiri için ayrılan bölüm, harcama yetkililerince aksine bir görevlendirme yapılmadığı sürece;

1) Personelin aylık, ücret ve diğer özlük haklarının ödenmesinde, ilgili harcama biriminin insan kaynakları yetkililerince,

2) Diğer giderlerde ise giderle ilgili hizmetin yapıldığından bilgisi olan yetkililerce,

imzalanacaktır.

d) Yönetmelik eki belgeler, aynı bilgileri kapsamak koşuluyla, ebadına ve şekil şartına bağlı kalmaksızın basılı olarak veya elektronik ortamda düzenlenebilir.

16. Kaldırılan düzenlemeler ve yürürlük

(1) 28/9/2006 tarihli ve 26303 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 2006/1 no.lu Merkezi Yönetim Harcama Belgeleri Hakkında Genel Tebliğ yürürlükten kaldırılmıştır.

(2) Bu Tebliğ, yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Tebliğ olunur.

–––––––––––––––––––

1   4734 sayılı Kamu İhale Kanunu hükümlerine göre düzenlenen Yapım İşleri / Mal Alımı / Hizmet Alımı / Danışmanlık Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmelikleri ekinde bulunan standart (İhale Onay Belgesi) formları.

2     4734 sayılı Kamu İhale Kanunu uygulamalarına ilişkin çeşitli mevzuatta açıklandığı şekilde düzenlenen onay belgesi.

Eki İçin (harcama talimatı )

Tıklayınız

Ön Ödeme Usul ve Esasları Hakkında Genel Tebliğ

8 Mart 2007 PERŞEMBE	Resmî Gazete	Sayı : 26456
TEBLİĞ

Maliye Bakanlığından:

— Ön Ödeme Usul ve Esasları Hakkında Genel Tebliğ (Sayı: 2007/1)

1. Giriş

(1) Bilindiği üzere Ön Ödeme Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik 21/1/2006 tarihli ve 26056 sayılı Resmî Gazetede yayımlanan 2005/9913 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulmuştur.

(2) Düzenleyici ve denetleyici kurumlar hariç olmak üzere; merkezî yönetim kapsamındaki kamu idarelerinde anılan Yönetmelik hükümlerine göre yapılacak ön ödemeler, bunların mahsubu ve mahsup dönemine devri ile harcama yetkilisi mutemetlerinin görevlendirilmesinde uyulacak esaslar aşağıda açıklanmıştır.

2. Genel esaslar

(1) 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu hükümleri gereğince, kamu kaynağının kullanılmasında görevli ve yetkili olanlar, kaynakların etkili, ekonomik, verimli ve hukuka uygun olarak kullanılmasından ve kötüye kullanılmaması için gerekli önlemlerin alınmasından sorumludurlar.

(2) Ön ödeme, kamu hizmetlerinin yerine getirilmesinde kesin ödeme öncesi avans veya kredi şeklinde yapılan geçici bir ödemedir. Ön ödeme uygulamasında kaynakların etkili, ekonomik, verimli ve hukuka uygun olarak kullanılması ve kötüye kullanılmaması için gerekli önlemlerin alınması zorunludur.

(3) Ön ödeme yapılabilmesi için;

a) İlgili kanununda öngörülmüş olması,

b) Ön ödeme yapılacak giderin, gerçekleştirme işlemlerinin tamamlanması beklenilemeyecek ivedi veya zorunlu giderlerden olması,

c) İlgili bütçe tertibinden yeterli ödeneğin harcama biriminde mevcut olması ve bu ödeneğin, ön ödemenin mahsubu yapılana kadar saklı tutulması,

ç) Başbakanlık, Bakanlığımız ve ilgili bakanlıklarca yayımlanan tasarruf tedbirleri ve uygulama talimatlarında belirtilen hususlara uyulması,

gerekmektedir.

(4) Ön ödeme uygulamasının bir alım usulü olmaması sebebiyle ön ödeme yapılacak mal veya hizmet alımlarında, alımların idarelerin tabi oldukları ihale mevzuatı hükümlerine göre yapılması, mal alındığının veya hizmetin gerçekleştirildiğinin ihale mevzuatına uygun olarak görevlendirilmiş kişi veya komisyonlarca onaylanması gerekir.

(5) Ayrıca, ön ödemenin kesin ödemeye dönüştürülmesinde verilen avansın veya açılan kredinin mahsubunda kullanılacak gerçekleştirme belgelerinin, Merkezî Yönetim Harcama Belgeleri Yönetmeliğinde öngörülen belgelerden olması esastır.

5302 Sayılı İl Özel İdaresi Kanunu

İL ÖZEL İDARESİ KANUNU

Kanun Numarası : 5302
Kabul Tarihi : 22/2/2005
Yayımlandığı R.Gazete : Tarih: 4/3/2005 Sayı : 25745
Yayımlandığı Düstur : Tertip : 5 Cilt : 44 Sayfa:

BİRİNCİ KISIM
Genel Hükümler
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam ve Tanımlar
Amaç
Madde 1- Bu Kanunun amacı; il özel idaresinin kuruluşunu, organlarını, yönetimini, görev, yetki ve sorumlulukları ile çalışma usul ve esaslarını düzenlemektir.
Kapsam
Madde 2- Bu Kanun il özel idaresini kapsar.
Tanımlar
Madde 3- Bu Kanunun uygulanmasında;
a) İl özel idaresi: İl halkının mahallî müşterek nitelikteki ihtiyaçlarını karşılamak üzere kurulan ve karar organı seçmenler tarafından seçilerek oluşturulan, idarî ve malî özerkliğe sahip kamu tüzel kişisini,
b) İl özel idaresinin organları: İl genel meclisini, il encümenini ve valiyi,
İfade eder.




Belgenin tamamı için aşağıya tıklayın....

devamı ...=