2 Eylül 2016 Cuma

6740 Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun


 45 yaş altı ücret karşılığı çalışanların, işverenleri aracılığıyla otomatik olarak bir emeklilik planına dahil olmasını içeren Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Tasarısı, TBMM Genel Kurulunda kabul edilerek, yasalaştı.
Buna göre, Türk vatandaşı olup 45 yaşını doldurmamış olanlardan ücret karşılığı çalışanlar, işverenin, kanun hükümlerine göre düzenlediği bir emeklilik sözleşmesiyle emeklilik planına dahil edilecek.
 http://www.trthaber.com/haber/turkiye/bireysel-emeklilik-kanun-tasarisi-yasalasti-265536.html

6740     Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun

Kanun No. 6740 Kabul Tarihi: 10/8/2016

MADDE 1- 28/3/2001 tarihli ve 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi
Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“Çalışanların otomatik olarak bir emeklilik planına dâhil edilmesi

EK MADDE 2- Türk vatandaşı veya 29/5/2009 tarihli ve 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 28 inci maddesi kapsamında olup kırk beş yaşını doldurmamış olanlardan 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre çalışmaya başlayanlar, işverenin bu Kanun hükümlerine göre düzenlediği bir emeklilik sözleşmesiyle emeklilik planına dâhil edilir.

Işveren, çalışanını ancak otomatik katılım için emeklilik planı düzenleme konusunda Müsteşarlıkça uygun görülen şirketlerden birinin sunacağı emeklilik planına dâhil edebilir.

Bakanlar Kurulu, bu madde uyarınca emeklilik planına dâhil edilecek işyerleri ile çalışanları ve bu kapsamdaki uygulama esaslarını belirlemeye yetkilidir.

Çalışan katkı payı, çalışanın 5510 sayılı Kanunun 80 inci maddesi çerçevesinde belirlenen prime esas kazancının yüzde üçüne karşılık gelen tutardır. Bu oranı iki katına kadar artırmaya,yüzde bire kadar azaltmaya veya katkı payına maktu limit getirmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.
Bu tutar, en geç çalışamn ücretinin ödeme gününü takip eden iş günü, bu Kanun hükümleri uyarınca işveren tarafından şirkete aktarılır. İşveren bu madde uyarınca katkı payını zamanında şirkete aktarmaz veya geç aktarırsa çalışanın 5 inci maddedeki hesaplama yöntemi uyarınca
varsa birikiminde oluşan parasal kaybından sorumludur. Çalışan, otomatik katılıma ilişkin emeklilik sözleşmesinde belirlenen tutardan daha yüksek bir tutarda kesinti yapılmasını işverenden talep edebilir.

Çalışan, emeklilik planına dâhil olduğunun kendisine bildirildiği tarihi müteakip iki ay içinde sözleşmeden cayabilir. Cayma hâlinde, ödenen katkı payları, varsa hesabında bulunan yatırım gelirleri ile birlikte on iş günü içinde çalışana iade edilir. Şirket, cayma süresince ödenen katkı paylarının değer kaybetmemesini sağlayacak şekilde fon yönetiminden sorumludur. Cayma hakkını kullanmayan çalışan Müsteşarlıkça belirlenen hâllerde katkı payı ödemesine ara verilmesini talep edebilir.
Bu madde kapsamında bir emeklilik sözleşmesi bulunan çalışanın işyerinin değişmesi hâlinde, yeni işyerinde bu madde kapsamında bir emeklilik planı var ise çalışanın birikimi ve sistemde kazandığı emekliliğe esas süresi yeni işyerindeki emeklilik sözleşmesine aktarılır.
Yeni işyerinde emeklilik planının bulunmaması hâlinde çalışan, talep ederse önceki işyerinde düzenlenmiş sözleşme kapsamında katkı payı ödemeye devam edebilir, talep etmezse bu madde kapsamındaki emeklilik sözleşmesi sonlandırılır. Çalışan bu yöndeki talebini, işyeri değişikliğini izleyen ayın sonuna kadar şirkete bildirmek zorundadır.

Çalışan adına bireysel emeklilik hesabına ödenen katkı payları üzerinden ek 1 inci maddedeki usul ve esaslara göre bu madde uyarınca ayrıca Devlet katkısı sağlanır. Çalışanın bu madde kapsamında cayma hakkını kullanmaması hâlinde, sisteme girişte bir defaya mahsus olmak üzere, ek 1 inci maddedeki Devlet katkısı hak etme ve ödeme koşuluna tabi olmak kaydıyla, bin Türk lirası tutarında ilave Devlet katkısı sağlanır. Bakanlar Kurulu, bu tutarı yarısına kadar artırmaya veya yarısına kadar azaltmaya yetkilidir. Emeklilik hakkının kullanılması hâlinde, hesabında bulunan birikimi en az on yıllık, yıllık gelir sigortası sözleşmesi kapsamında almayı tercih eden çalışana, birikiminin yüzde beşi karşılığı ek Devlet katkısı ödemesi yapılır. Bu madde hükmüne göre çalışan katkı payının takip ve tahsil sorumluluğu şirkete aittir. Müsteşarlık takip ve tahsil sorumluluğunun bu amaçla yetkilendirilecek bir kuruluşça yerine getirilmesine karar verebilir. Bankalar, Sosyal Güvenlik Kurumu ve ilgili diğer kamu kurumları, çalışan katkı payının takip ve tahsili ile Devlet katkısının hesaplanması için ihtiyaç duyulan verileri, Müsteşarlıkça belirlenen usul ve esaslara göre emeklilik gözetim merkezi ile bu maddeye göre takip ve tahsil sorumluluğu ile yetkilendirilecek kuruluşa aktarır.
Emeklilik gözetim merkezi ile bu maddeye göre yetkilendirilecek kuruluş, söz konusu verileri şirketler ile paylaşabilir. Bu verilerden kişisel nitelikte olanlar, veri sahibinin açık rızasının alınmasına gerek olmaksızın ilgili kuruluşlar arasında paylaşılabilir ve veri paylaşımı, kişisel
verilerin korunmasına ilişkin mevzuat hükümlerine aykırılık teşkil etmez.

Bu madde kapsamında sunulan emeklilik planları kapsamında şirketlerce 7 nci madde uyarınca fon işletim gideri kesintisi dışında başka bir kesinti yapılamaz. Çalışan katkı payı, işverenin taraf olduğu 9/6/ 1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu kapsamındaki haciz ve iflas yoluyla takip bakımından işçi alacağı niteliğinde imtiyazlı bir alacaktır. İşverenler bu madde kapsamındaki yükümlülükleri bakımından Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı tarafından denetlenir. İşverenin bu madde kapsamındaki yükümlülüklerine ve bu madde uyarınca yürürlüğe konulan düzenlemelere uymaması hâlinde, her bir ihlal için Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yüz Türk lirası idari para cezası uygulanır.

Bakan, belirleyeceği esaslar dâhilinde bu Kanun kapsamındaki Devlet katkısının ilgililerin hesaben takip edebilmesini sağlayacak şekilde taahhüt olarak hesaplanmasına ve taahhüt edilen tutarların ödenmesine karar vermeye ve mevcut katılımcıların Devlet katkılarının
değerlendirilmesine ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkilidir. Bakan, bu Kanun uyarınca kurulacak fonların içeriğini belirleyebilir ve fonlara sayı sınırı getirebilir. Bu Kanun uyarınca yapılacak bildirimler, Müsteşarlığın belirleyeceği usul ve esaslar çerçevesinde güvenli
elektronik iletişim araçları ile de yapılabilir.

Çalışanın işvereni aracılığıyla bir emeklilik planına dâhil olması, işveren tarafından şirket ve plan belirlenmesinde göz önünde bulundurulacak kriterler, katkı paylarının yatırıma yönlendirileceği fonlar, işverenin şirket ile yapacağı sözleşme, cayma hakkı, çalışanın işyerinin değişmesi hâlinde işverenin çalışanı bir emeklilik planına dâhil etmesi, işyeri değişikliğinde birikimin aktarılması, çalışma ilişkisi sona eren çalışanın talebi üzerine ilgili emeklilik planına ödeme yapması, ara verme, sistemden ayrılma, Devlet katkısımn ödenmesi ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esaslar Müsteşarlık tarafından belirlenir.”

MADDE 2- 4632 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“GEÇİCİ MADDE 2- Bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte kırk beş yaşını doldurmamış olan çalışanlar, ek 2 nci madde hükümleri çerçevesinde otomatik olarak emeklilik planına dâhil edilir.”

MADDE 3- Bu Kanun 1/1/2017 tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

25 Ağustos 2016 Perşembe

Gelir politikası ve ilkeleri

Kamu geliri: Kanunlarına dayanılarak toplanan vergi, resim, harç, fon kesintisi, pay veya benzeri gelirler, faiz, zam ve ceza gelirleri, taşınır ve taşınmazlardan elde edilen her türlü gelirler ile hizmet karşılığı elde edilen gelirler, borçlanma araçlarının primli satışı suretiyle elde edilen gelirler, sosyal güvenlik primi kesintileri, alınan bağış ve yardımlar ile diğer gelirleri,(  Madde:3 i bendi)
Gelirlerin Toplanması
            Gelir politikası ve ilkeleri
            Madde 36- Gelirlerin toplanmasında aşağıdaki ilkelere uyulur:
            a) Maliye Bakanlığı, gelir politikaları ve uygulamaları konusunda ilkelerini, amaçlarını, stratejilerini ve taahhütlerini  her malî yıl başında kamuoyuna duyurur.
            b) Mükellef ve sorumlulara vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülüklerini kolayca yerine getirebilmeleri için gerekli hizmetler sağlanır.
            c) Mükellef ve sorumluların vergiye uyumu teşvik edilir.
            d) Hakların korunması ve yükümlülükler konusunda mükelleflerin bilgilendirilmesi için ilgili idareler tarafından gerekli önlemler alınır.


Gelirlerin dayanakları
            Madde 37- Vergi, resim, harç ve benzeri malî yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya  kaldırılır.
            Genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin gelirlerinin kanuni dayanakları bütçelerinde gösterilir. Bütçelerde yer alan gelirler, ilgili kanunlarında belirtilen usullere göre tarh, tahakkuk ve tahsil edilir. Genel bütçe gelirlerinin tarh, tahakkuk ve tahsili Maliye Bakanlığı veya tarh ve tahakkuka ilgili mevzuatına göre yetkili idareler tarafından yapılır.(1)  
            Genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin topladığı vergi, resim, harç ve benzeri gelirlerden diğer idare, kurum ve kuruluşlara verilecek paylar, geliri toplayan kamu idaresi bütçesine bu amaçla konulacak ödeneklerden karşılanır. Malî yıl içinde kullanılabilecek ödenek miktarı, ilgili kanun hükümleri uyarınca tahsil edilen miktar dikkate alınarak hesaplanacak pay miktarını geçemez. Hesaplanan pay tutarının, bu amaçla tahsis edilen ödenek tutarını aşması halinde, aradaki farkı geçmemek kaydıyla ödenek eklemesi yapmaya genel bütçe kapsamındaki idarelerde Maliye Bakanı, diğer idarelerde üst yöneticiler yetkilidir.
            Tahsili zamanaşımına uğrayan gelirlerin silinmesine ilişkin usul ve esaslar, ilgili kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere, Maliye Bakanlığınca belirlenir.

(1) 22/12/2005 tarihli ve 5436 sayılı Kanunun 10 uncu maddesiyle, bu fıkrada yer alan "Maliye Bakanlığı" ibaresinden sonra gelmek üzere "veya tarh ve tahakkuka ilgili mevzuatına göre yetkili idareler" ibaresi eklenmiş ve metne işlenmiştir.
             
Gelirlerin  toplanması sorumluluğu
            Madde 38- Kamu gelirlerinin tarh, tahakkuk, tahsiliyle yetkili ve görevli olanlar, ilgili kanunlarda öngörülen tarh, tahakkuk ve tahsil işlemlerinin zamanında ve eksiksiz olarak yapılmasından sorumludur.

Özel gelir: Genel bütçe kapsamındaki idarelerin kamu görevi ve hizmeti dışında ilgili kanunlarında belirtilen faaliyetlerinden ve fiyatlandırılabilir nitelikteki mal ve hizmet teslimlerinden sağlanan ve genel bütçede gösterilen gelirleri, ( Madde:3 j bendi )

Özel gelirler
Madde 39- Özel gelirler karşılığında idarelere tahsis edilen özel ödenek miktarları, ilgili idarelerin bütçelerinde gösterilir. Malî yıl içinde kullanılabilecek özel ödenek miktarı, tahsil edilen özel gelir tutarını geçemez. Tahsil edilen özel gelirlerin ödenek tutarını aşması halinde, ödenek eklenemez.
            Özel gelirlere ilişkin olarak ilgili kanunlarında belirtilen fiyatlandırılabilir mal ve hizmetlerin tarifeleri ile uygulamaya yönelik usul ve esaslar,  Maliye Bakanlığının görüşü alınarak ilgili kamu idarelerince belirlenir.
            Özel gelirlerin ödenek kaydına, gelecek yıla devrine, iptaline ilişkin yetki ve işlemler merkezî yönetim bütçe kanununda gösterilir.

            Bağış ve yardımlar
            Madde 40- Herhangi bir gerçek veya tüzel kişi tarafından, kamu hizmetinin karşılığı olarak veya kamu hizmetleriyle ilişkilendirilerek bağış veya yardım toplanamaz, benzeri adlar altında tahsilat yapılamaz.
            Kamu idarelerine yapılan her türlü bağış ve yardımlar (…) (1) gelir kaydedilir. Nakdi olmayan bağış ve yardımlar, ilgili mevzuatına göre değerlemeye tâbi tutularak kayıtlara alınır. (1)
(1) 24/7/2008 tarihli ve 5793 sayılı Kanunun 46 ncı maddesiyle; bu fıkranın birinci cümlesinde yer alan "bütçelerine" ibaresi madde metninden çıkartılmıştır.
            Kamu yararına kullanılmak üzere kamu idarelerine yapılan şartlı bağış ve yardımlar, dış finansman kaynağından sağlananlarda 28.3.2002 tarihli ve 4749 sayılı Kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla, hizmeti yapacak idarenin üst yöneticisi tarafından uygun görülmesi halinde, bütçede açılacak bir tertibe gelir ve şart kılındığı amaca harcanmak üzere açılacak bir tertibe ödenek kaydedilir. Bu ödenekten amaç dışında başka bir tertibe aktarma yapılamaz. 

            Bu ödeneklerden malî yıl sonuna kadar harcanmamış olan tutarlar, bağış ve yardımın amacı gerçekleşinceye kadar ertesi yıl bütçesine devir olunarak ödenek kaydedilir. Ancak, bu ödeneklerden tahsis amacı gerçekleştirilmiş olanlardan kalan tutarlar, tahsis amacının gerçekleştirilmesi bakımından yetersiz olanlar ile yılı bütçesinde belirlenen tutarı aşmayan ve iki yıl devrettiği halde harcanmayan ödenekleri iptal etmeye genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinde Maliye Bakanı, diğer kamu idarelerinde üst yönetici yetkilidir.
            Bağış ve yardımlar, kullanılmadığı veya amaç dışı kullanıldığı için geri istenildiği takdirde, bütçeye gider kaydıyla ilgilisine geri verilir. Şartlı bağış ve yardımın zamanında kullanılmaması nedeniyle doğacak zararlar ile amaç dışı kullanım nedeniyle yapılan harcamalar sorumluluğu tespit edilenlere ödettirilir.


Kaynak:5018 sayılı Kanun

21 Temmuz 2016 Perşembe

Demokrasiye müdahale

Milli iradeyi devre dışı bırakıp ülkemizi kaosa sürüklemek amacıyla  milli birlik ve beraberliğimize zarar veren , masum sivil ve emniyet yetkililerin hayatlarına kasteden hain müdaheleyi şiddetle kınıyorum.
Bizi evrensel hukuk standartlarından geriye doğru götüren bu tür darbelerle istenen Türkiyeyi zayıf düşürmek, enerjisini yok etmektir. Allahın izniyle bunu başaramayacaklardır.

14 Temmuz 2016 Perşembe

Hazine birliği

Merkezî yönetim kapsamındaki kuruluşlar 5018 sayılı yasa’nın 3. maddesinde
Genel Bütçeli İdareler,
Özel Bütçeli İdareler ve
Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar dan oluştuğu belirtilmıştir
5018 sayılı yasa’nın 12. maddesi Genel Bütçeli İdareleri şöyle tanımlamaktadır; “Genel bütçe, Devlet tüzel kişiliğine dahil olan ve bu Kanun’a ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinin bütçesidir.”
5018 sayılı Yasa’nın ilgili maddelerinden genel bütçeli kuruluşların şu özelliklere sahip oldukları söylenebilir:
Hazine birliği kapsamında sayılmaktadırlar.
Genel bütçeli idareler, yasama, yürütme ve yargı eklerinin oluşturduğu bütçe anlamına gelmektedir. Devletin görevlerini yerine getiren ve ülkemizin üniter yapısına göre tek olan yasama, yürütme ve yargı organlarının kurum ve kuruluşları genel bütçeli idareler olarak adlandırılır.  
(1)
-------------------------

1 Temmuz 2016 Cuma

Bütçe türleri ve kapsamı


Bütçe türleri ve kapsamı
Madde 12- Genel yönetim kapsamındaki idarelerin bütçeleri; merkezî yönetim bütçesi, sosyal güvenlik kurumları bütçeleri ve mahallî idareler bütçeleri olarak hazırlanır ve uygulanır. Kamu idarelerince bunlar dışında herhangi bir ad altında bütçe oluşturulamaz.
Merkezî yönetim bütçesi, bu Kanuna ekli (I), (II) ve (III) sayılı cetvellerde yer alan kamu idarelerinin bütçelerinden oluşur.
Genel bütçe, Devlet tüzel kişiliğine dahil olan ve bu Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan kamu idarelerinin bütçesidir.
Özel bütçe, bir bakanlığa bağlı veya ilgili olarak belirli bir kamu hizmetini yürütmek üzere kurulan, gelir tahsis edilen, bu gelirlerden harcama yapma yetkisi verilen, kuruluş ve çalışma esasları özel kanunla düzenlenen ve bu Kanuna ekli (II) sayılı cetvelde yer alan her bir kamu idaresinin bütçesidir.
Düzenleyici ve denetleyici kurum bütçesi, özel kanunlarla kurul, kurum veya üst kurul şeklinde teşkilatlanan ve bu Kanuna ekli (III) sayılı cetvelde yer alan her bir düzenleyici ve denetleyici kurumun bütçesidir.
Sosyal güvenlik kurumu bütçesi, sosyal güvenlik hizmeti sunmak üzere, kanunla kurulan ve bu Kanuna ekli (IV) sayılı cetvelde yer alan her bir kamu idaresinin bütçesidir.
Mahallî idare bütçesi, mahallî idare kapsamındaki kamu idarelerinin bütçesidir

GENEL BÜTÇE: (3)
Devlet Tüzel Kişiliğine Dahil Olan ve Kanuna Ekli (I) Sayılı Cetvelde Yer Alan Kamu İdarelerinin Bütçesidir.
Devlet tüzel kişiliğine dahil olan Kanuna ekli (I) sayılı cetvelde yer alan Bakanlıklar, Bakanlıklara bağlı ve özel kuruluş kanunu bulunan bağlı kuruluşlar, Yargı kuruluşları gibi Devlet tüzel kişiliği içerisinde
kendilerine özgü malvarlığı ve geliri olmayan kamu idarelerinin bütçeleridir.

Bu idarelerin Devlet tüzel kişiliği dışında ayrı bir tüzel kişilikleri bulunmamaktadır. Anılan idareler için tahsis edilen ödenekler, merkezi yönetim bütçe kanununa ekli A işaretli cetvelde yer almaktadır.

GENEL BÜTÇELİ DAİRELER
1) Türkiye Büyük Millet Meclisi
2) Cumhurbaşkanlığı
3) Anayasa Mahkemesi
4) Yargıtay
5) Danıştay
6) Hâkimler ve Savcılar Kurulu
7) Sayıştay
8) Adalet Bakanlığı
…….
25) Devlet Arşivleri Başkanlığı
26) Diyanet İşleri Başkanlığı
27) İletişim Başkanlığı
28) Milli Güvenlik Kurulu Genel Sekreterliği
29) Milli İstihbarat Teşkilatı Başkanlığı
30) Milli Saraylar İdaresi Başkanlığı

31) Strateji ve Bütçe Başkanlığı
32) Jandarma Genel Komutanlığı
33) Sahil Güvenlik Komutanlığı
34) Emniyet Genel Müdürlüğü

36) Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı
37) Gelir İdaresi Başkanlığı
38) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü
39) Meteoroloji Genel Müdürlüğü
40) Göç İdaresi Başkanlığı
41) Avrupa Birliği Başkanlığı
42) İklim Değişikliği Başkanlığı

ÖZEL BÜTÇE
-Bir Bakanlığa Bağlı veya İlgili Olarak
Belirli Bir Kamu Hizmetini Yürütmek Üzere Kurulan,
-Gelir Tahsis Edilen, Bu Gelirlerden Harcama Yapma Yetkisi Verilen,
Kuruluş ve Çalışma Esasları Özel Kanunla veya Cumhurbaşkanlığı
Kararnamesiyle Düzenlenen Kanuna Ekli (II) Sayılı Cetvelde Yer Alan Bütçelerdir.


B) ÖZEL BÜTÇELİ İDARELER
- ÜNİVERSİTELER,
- YÖK,
- ÖSYM

ÖZEL BÜTÇELİ DİĞER İDARELER 

1) Savunma Sanayi Başkanlığı
2) Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu
3) Atatürk Araştırma Merkezi
4) Atatürk Kültür Merkezi
5) Türk Dil Kurumu
6) Türk Tarih Kurumu
7) Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu
8) Türkiye Bilimler Akademisi
9) Karayolları Genel Müdürlüğü
10) Devlet Tiyatroları Genel Müdürlüğü
11) Devlet Opera ve Balesi Genel Müdürlüğü
12) Orman Genel Müdürlüğü
13) Vakıflar Genel Müdürlüğü
14) Türkiye Hudut ve Sahiller Sağlık Genel Müdürlüğü
15) Maden Tetkik ve Arama Genel Müdürlüğü
16) Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü
17) Türk Akreditasyon Kurumu
18) Türk Standardları Enstitüsü
19) Türk Patent ve Marka Kurumu
20) Küçük ve Orta Ölçekli İşletmeleri Geliştirme ve Destekleme İdaresi Başkanlığı
21) Türk İşbirliği ve Koordinasyon Ajansı Başkanlığı
22) GAP Bölge Kalkınma İdaresi
23) Özelleştirme İdaresi Başkanlığı 24) Kamu Denetçiliği Kurumu
25) Ceza İnfaz Kurumları ile Tutukevleri İşyurtları Kurumu
26) Meslekî Yeterlilik Kurumu
27) Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Başkanlığı
28) Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı
29) Doğu Anadolu Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı
30) Konya Ovası Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı
31) Doğu Karadeniz Projesi Bölge Kalkınma İdaresi Başkanlığı
32) Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 33) Türkiye Su Enstitüsü
34) Türkiye İlaç ve Tıbbî Cihaz Kurumu
35) Türkiye İnsan Hakları ve Eşitlik Kurumu
36) Türkiye Sağlık Enstitüleri Başkanlığı
37) Helal Akreditasyon Kurumu
38) Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü 39) Türkiye Uzay Ajansı
40) Türkiye Adalet Akademisi 41) Kapadokya Alan Başkanlığı
42) Türkiye Enerji, Nükleer ve Maden Araştırma Kurumu
43) (Ek:18/7/2021-7333/14 md.) Türkiye İstatistik Kurumu
44) (Ek:18/1/2023-7432/11 md.) Uludağ Alan Başkanlığı

ÖZEL BÜTÇE UYGULAMASI
Belirli kamu hizmetlerini veren kuruluşları ayrı bir bütçeye
kavuşturarak,
Hem hizmetten yararlananları maliyete katkıda bulunmasını sağlamak Hem de kaynak oluşturarak bu hizmetten yararlanmayanların katkısını azaltmak amaçlarını taşımaktadır.

Özel bütçeli kuruluşlar kendi harcamalarını kendi öz gelirleriyle karşılamak amacıyla kurulmuş olan, kendi gelirleri yetersiz olduğu durumlarda genel bütçeden yardım alan kuruluşlardır.

Harcamalarını karşılamada yetersiz olan özel bütçeli idarelere genel bütçe kaynaklarından transfer şeklinde aktarma yapılmaktadır.
Ayrı bir tüzel kişiliği olan özel bütçeli kuruluşların Kendilerine özgü malvarlıkları ve gelir kaynakları, bu çerçevede özel vezneleri mevcut olup nakitlerini de kendileri yönetmektedir

DÜZENLEYİCİ VE DENETLEYİCİ KURUMLAR
Kanunlarla veya Cumhurbaşkanlığı kararnamesiyle kurul, kurum veya üst kurul şeklinde teşkilatlanan ve Kanuna ekli (III) sayılı cetvelde yer alan
1) Radyo ve Televizyon Üst Kurulu
2) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu
3) Sermaye Piyasası Kurulu
4) Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu
5) Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu
6) Kamu İhale Kurumu
7) Rekabet Kurumu
8) Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu
9) Kişisel Verileri Koruma Kurumu
10) Nükleer Düzenleme Kurumu
11) Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu’dur.

Anılan idarelerin ayrı tüzel kişilikleri ile birlikte mali yönden tam olmasa bile özerklikleri söz konusudur.
Kanunun tüm maddelerine tabi değillerdir. Örneğin Kanunun
• Hazine Birliği,
• Yüklenme,
• Ön Ödeme,
• Faaliyet Raporları
• Kamu Zararı
gibi bölümlerine tabi değillerdir.

SOSYAL GÜVENLİK KURULUŞLARI
Emekli Sandığı, Sosyal Sigortalar Kurumu ve BağKurun birleşmesinden doğan
1 Sosyal Güvenlik Kurumu ile
2 Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğüdür

MAHALLİ İDARE BÜTÇESİ
Yetkileri belirli bir coğrafi alan ve hizmetlerle sınırlı olarak kamusal faaliyet gösteren
belediye, il özel idaresi ile bunlara bağlı veya bunların kurdukları veya üye oldukları
birlik ve idarelerdir.

KAYNAKLAR
(1)- 5018 sayılı Kanun Madde 12

(2)Hikmet Tosun "KAMU MALİ YÖNETİMİ VE KONTROL KANUNU" 

(3) http://www.hacibayramcolak.net/dosya/5018_06_05_2023.pdf

30 Haziran 2016 Perşembe

Mali Hizmetler Uzmanlarına yönelik “Mesleki Eğitim Programı "





Mali Hizmetler Uzmanlarına yönelik “Mesleki Eğitim Programı” Antalya’da gerçekleştirilmiştir.
Maliye Bakanlığı tarafından Mali Hizmetler Uzmanlarına yönelik 28 Mart 2016 – 29 Nisan 2016 tarihleri arasında beş grup halinde  “Mesleki Eğitim Programı” Antalya’da gerçekleştirilmiştir.

Programda;

Mali Yönetim ve İç Kontrol Sisteminin Geliştirilmesine İlişkin Projeler,

e-SGB Sisteminin Tanıtılması,

Uzun Vadeli İhtiyaç Planlamasında Kamu Alımları,

Kişisel Gelişim Eğitimi, (Çatışma, Öfke Yönetimi, Stres Yönetimi, Etkili Sunum Becerileri)

 Dış Denetim,

Kanun Taslaklarının Bütçeye Etkisinin İncelenmesi,
 konuları yer almıştır. 

Sunumlar

29 Haziran 2016 Çarşamba

KAMU İÇ KONTROL STANDARTLARI


KAMU İÇ KONTROL STANDARTLARI

             Kamu İç Kontrol Standartları, idarelerin, iç kontrol sistemlerinin oluşturulmasında, izlenmesinde ve değerlendirilmesinde dikkate almaları gereken temel yönetim kurallarını göstermekte ve tüm kamu idarelerinde tutarlı, kapsamlı ve standart bir kontrol sisteminin kurulmasını ve uygulanmasını amaçlamaktadır.

             Kamu İç Kontrol Standartları, uluslararası standartlar ve iyi uygulama örnekleri
çerçevesinde, iç kontrolün; kontrol ortamı, risk değerlendirmesi, kontrol faaliyetleri, bilgi ve iletişim ile izleme bileşenleri esas alınarak, tüm kamu idarelerinde uygulanabilir düzeyde olmasını sağlamak üzere genel nitelikte düzenlenmiştir.


             
1. KONTROL ORTAMI STANDARTLARI
             Kontrol ortamı, iç kontrolün diğer unsurlarına temel teşkil eden genel bir çerçeve
olup, kişisel ve mesleki dürüstlük, yönetim ve personelin etik değerleri, iç kontrole yönelik destekleyici tutum, mesleki yeterlilik, organizasyonel yapı, insan kaynakları politikaları ve uygulamaları ile yönetim felsefesi ve iş yapma tarzına ilişkin hususları kapsar.

             Standart: 1. Etik Değerler ve Dürüstlük

             Personel davranışlarını belirleyen kuralların personel tarafından bilinmesi
sağlanmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             1.1. İç kontrol sistemi ve işleyişi yönetici ve personel tarafından sahiplenilmeli ve desteklenmelidir.

             1.2. İdarenin yöneticileri iç kontrol sisteminin uygulanmasında personele örnek  olmalıdırlar.

             1.3.Etik kurallar bilinmeli ve tüm faaliyetlerde bu kurallara uyulmalıdır.

             1.4.Faaliyetlerde dürüstlük, saydamlık ve hesap verebilirlik sağlanmalıdır.

             1.5.İdarenin personeline ve hizmet verilenlere adil ve eşit davranılmalıdır.

             1.6.İdarenin faaliyetlerine ilişkin tüm bilgi ve belgeler doğru, tam ve güvenilir            olmalıdır.

             Standart: 2. Misyon, organizasyon yapısı ve görevler

             İdarelerin misyonu ile birimlerin ve personelin görev tanımları yazılı olarak belirlenmeli, personele duyurulmalı ve idarede uygun bir organizasyon yapısı oluşturulmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             2.1.İdarenin misyonu yazılı olarak belirlenmeli, duyurulmalı ve personel tarafından benimsenmesi sağlanmalıdır.

             2.2.Misyonun gerçekleştirilmesini sağlamak üzere idare birimleri ve alt birimlerince yürütülecek görevler yazılı olarak tanımlanmalı ve duyurulmalıdır.

             2.3.İdare birimlerinde personelin görevlerini ve bu görevlere ilişkin yetki ve sorumluluklarını kapsayan görev dağılım çizelgesi oluşturulmalı ve personele bildirilmelidir.

             2.4.İdarenin ve birimlerinin teşkilat şeması olmalı ve buna bağlı olarak fonksiyonel görev dağılımı belirlenmelidir.

             2.5.İdarenin ve birimlerinin organizasyon yapısı, temel yetki ve sorumluluk dağılımı, hesap verebilirlik ve uygun raporlama ilişkisini gösterecek şekilde olmalıdır.

             2.6.İdarenin yöneticileri, faaliyetlerin yürütülmesinde hassas görevlere ilişkin prosedürleri belirlemeli ve personele duyurmalıdır.

             2.7.Her düzeydeki yöneticiler verilen görevlerin sonucunu izlemeye yönelik mekanizmalar oluşturmalıdır.

             Standart: 3. Personelin yeterliliği ve performansı

             İdareler, personelin yeterliliği ve görevleri arasındaki uyumu sağlamalı, performansın
değerlendirilmesi ve geliştirilmesine yönelik önlemler almalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             3.1.İnsan kaynakları yönetimi, idarenin amaç ve hedeflerinin gerçekleşmesini sağlamaya yönelik olmalıdır.

             3.2.İdarenin yönetici ve personeli görevlerini etkin ve etkili bir şekilde yürütebilecek bilgi, deneyim ve yeteneğe sahip olmalıdır.

             3.3.Mesleki yeterliliğe önem verilmeli ve her görev için en uygun personel seçilmelidir.

             3.4.Personelin işe alınması ile görevinde ilerleme ve yükselmesinde liyakat ilkesine uyulmalı ve bireysel performansı göz önünde bulundurulmalıdır.

             3.5.Her görev için gerekli eğitim ihtiyacı belirlenmeli, bu ihtiyacı giderecek eğitim faaliyetleri her yıl planlanarak yürütülmeli ve gerektiğinde güncellenmelidir.

             3.6.Personelin yeterliliği ve performansı bağlı olduğu yöneticisi tarafından en az yılda bir kez değerlendirilmeli ve değerlendirme sonuçları personel ile görüşülmelidir.

             3.7.Performans değerlendirmesine göre performansı yetersiz bulunan personelin performansını geliştirmeye yönelik önlemler alınmalı, yüksek performans gösteren personel için ödüllendirme mekanizmaları geliştirilmelidir.

             3.8.Personel istihdamı, yer değiştirme, üst görevlere atanma, eğitim, performans değerlendirmesi, özlük hakları gibi insan kaynakları yönetimine ilişkin önemli hususlar yazılı olarak belirlenmiş olmalı ve personele duyurulmalıdır.

             Standart: 4. Yetki Devri

             İdarelerde yetkiler ve yetki devrinin sınırları açıkça belirlenmeli ve yazılı olarak
bildirilmelidir. Devredilen yetkinin önemi ve riski dikkate alınarak yetki devri yapılmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             4.1.İş akış süreçlerindeki imza ve onay mercileri belirlenmeli ve personele duyurulmalıdır.

             4.2.Yetki devirleri, üst yönetici tarafından belirlenen esaslar çerçevesinde devredilen yetkinin sınırlarını gösterecek şekilde yazılı olarak belirlenmeli ve ilgililere bildirilmelidir.

             4.3.Yetki devri, devredilen yetkinin önemi ile uyumlu olmalıdır.

             4.4.Yetki devredilen personel görevin gerektirdiği bilgi, deneyim ve yeteneğe sahip olmalıdır.

             4.5.Yetki devredilen personel, yetkinin kullanımına ilişkin olarak belli dönemlerde yetki devredene bilgi vermeli, yetki devreden ise bu bilgiyi aramalıdır.

             2. RİSK DEĞERLENDİRME STANDARTLARI

             Risk değerlendirme, idarenin hedeflerinin gerçekleşmesini engelleyecek risklerin
tanımlanması, analiz edilmesi ve gerekli önlemlerin belirlenmesi sürecidir.

             Standart: 5. Planlama ve Programlama

             İdareler, faaliyetlerini, amaç, hedef ve göstergelerini ve bunları gerçekleştirmek için
ihtiyaç duydukları kaynakları içeren plan ve programlarını oluşturmalı ve duyurmalı, faaliyetlerinin plan ve programlara uygunluğunu sağlamalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:
             5.1. İdareler, misyon ve vizyonlarını oluşturmak, stratejik amaçlar ve ölçülebilir hedefler saptamak, performanslarını ölçmek, izlemek ve değerlendirmek amacıyla katılımcı yöntemlerle stratejik plan hazırlamalıdır.

             5.2.İdareler, yürütecekleri program, faaliyet ve projeleri ile bunların kaynak ihtiyacını, performans hedef ve göstergelerini içeren performans programı hazırlamalıdır.

             5.3.İdareler, bütçelerini stratejik planlarına ve performans programlarına uygun olarak hazırlamalıdır.

             5.4.Yöneticiler, faaliyetlerin ilgili mevzuat, stratejik plan ve performans programıyla belirlenen amaç ve hedeflere uygunluğunu sağlamalıdır.

             5.5.Yöneticiler, görev alanları çerçevesinde idarenin hedeflerine uygun özel hedefler belirlemeli ve personeline duyurmalıdır.

             5.6.İdarenin ve birimlerinin hedefleri, spesifik, ölçülebilir, ulaşılabilir, ilgili ve süreli olmalıdır.

             Standart: 6. Risklerin belirlenmesi ve değerlendirilmesi

             İdareler, sistemli bir şekilde analizler yaparak amaç ve hedeflerinin gerçekleşmesini
engelleyebilecek iç ve dış riskleri tanımlayarak değerlendirmeli ve alınacak önlemleri belirlemelidir.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             6.1.İdareler, her yıl sistemli bir şekilde amaç ve hedeflerine yönelik riskleri
belirlemelidir.

             6.2.Risklerin gerçekleşme olasılığı ve muhtemel etkileri yılda en az bir kez
analiz edilmelidir.

             6.3.Risklere karşı alınacak önlemler belirlenerek eylem planları
oluşturulmalıdır.

             3. KONTROL FAALİYETLERİ STANDARTLARI

             Kontrol faaliyetleri, idarenin hedeflerinin gerçekleştirilmesini sağlamak ve
belirlenen riskleri yönetmek amacıyla oluşturulan politika ve prosedürlerdir.

             Standart: 7. Kontrol stratejileri ve yöntemleri

             İdareler, hedeflerine ulaşmayı amaçlayan ve riskleri karşılamaya uygun kontrol strateji
ve yöntemlerini belirlemeli ve uygulamalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             7.1.Her bir faaliyet ve riskleri için uygun kontrol strateji ve yöntemleri (düzenli gözden geçirme, örnekleme yoluyla kontrol, karşılaştırma, onaylama, raporlama, koordinasyon, doğrulama, analiz etme, yetkilendirme, gözetim, inceleme, izleme v.b.) belirlenmeli ve uygulanmalıdır.

             7.2.Kontroller, gerekli hallerde, işlem öncesi kontrol, süreç kontrolü ve işlem sonrası kontrolleri de kapsamalıdır.
             7.3.Kontrol faaliyetleri, varlıkların dönemsel kontrolünü ve güvenliğinin sağlanmasını kapsamalıdır.

             7.4.Belirlenen kontrol yönteminin maliyeti beklenen faydayı aşmamalıdır.

             Standart: 8. Prosedürlerin belirlenmesi ve belgelendirilmesi

             İdareler, faaliyetleri ile mali karar ve işlemleri için gerekli yazılı prosedürleri ve bu alanlara ilişkin düzenlemeleri hazırlamalı, güncellemeli ve ilgili personelin erişimine sunmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             8.1. İdareler, faaliyetleri ile mali karar ve işlemleri hakkında yazılı prosedürler belirlemelidir.
             8.2.Prosedürler ve ilgili dokümanlar, faaliyet veya mali karar ve işlemin başlaması, uygulanması ve sonuçlandırılması aşamalarını kapsamalıdır.

             8.3.Prosedürler ve ilgili dokümanlar, güncel, kapsamlı, mevzuata uygun ve ilgili personel tarafından anlaşılabilir ve ulaşılabilir olmalıdır.

             Standart: 9. Görevler ayrılığı

             Hata, eksiklik, yanlışlık, usulsüzlük ve yolsuzluk risklerini azaltmak için faaliyetler ile mali karar ve işlemlerin onaylanması, uygulanması, kaydedilmesi ve kontrol edilmesi görevleri personel arasında paylaştırılmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             9.1. Her faaliyet veya mali karar ve işlemin onaylanması, uygulanması, kaydedilmesi ve kontrolü görevleri farklı kişilere verilmelidir.

             9.2. Personel sayısının yetersizliği nedeniyle görevler ayrılığı ilkesinin tam olarak uygulanamadığı idarelerin yöneticileri risklerin farkında olmalı ve gerekli önlemleri almalıdır.

             Standart: 10. Hiyerarşik kontroller

             Yöneticiler, iş ve işlemlerin prosedürlere uygunluğunu sistemli
bir şekilde kontrol etmelidir.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             10.1.Yöneticiler, prosedürlerin etkili ve sürekli bir şekilde uygulanması için gerekli kontrolleri yapmalıdır.

             10.2.Yöneticiler, personelin iş ve işlemlerini izlemeli ve onaylamalı, hata ve usulsüzlüklerin giderilmesi için gerekli talimatları vermelidir.

             Standart: 11. Faaliyetlerin sürekliliği

             İdareler, faaliyetlerin sürekliliğini sağlamaya yönelik gerekli önlemleri almalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             11.1.Personel yetersizliği, geçici veya sürekli olarak görevden ayrılma, yeni bilgi sistemlerine geçiş, yöntem veya mevzuat değişiklikleri ile olağanüstü durumlar gibi faaliyetlerin sürekliliğini etkileyen nedenlere karşı gerekli önlemler alınmalıdır.

             11.2.Gerekli hallerde usulüne uygun olarak vekil personel görevlendirilmelidir.
             11.3.Görevinden ayrılan personelin, iş veya işlemlerinin durumunu ve gerekli belgeleri de içeren bir rapor hazırlaması ve bu raporu görevlendirilen personele vermesi yönetici tarafından sağlanmalıdır.

             Standart: 12. Bilgi sistemleri kontrolleri

             İdareler, bilgi sistemlerinin sürekliliğini ve güvenilirliğini sağlamak için gerekli
kontrol mekanizmaları geliştirmelidir.
             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             12.1.Bilgi sistemlerinin sürekliliğini ve güvenilirliğini sağlayacak kontroller yazılı olarak belirlenmeli ve uygulanmalıdır.

             12.2.Bilgi sistemine veri ve bilgi girişi ile bunlara erişim konusunda yetkilendirmeler yapılmalı, hata ve usulsüzlüklerin önlenmesi, tespit edilmesi ve düzeltilmesini sağlayacak mekanizmalar oluşturulmalıdır.

             12.3.İdareler bilişim yönetişimini sağlayacak mekanizmalar geliştirmelidir.

             4. BİLGİ VE İLETİŞİM STANDARTLARI

             Bilgi ve iletişim, gerekli bilginin ihtiyaç duyan kişi, personel ve yöneticiye
belirli bir formatta ve ilgililerin iç kontrol ve diğer sorumluluklarını yerine getirmelerine imkan verecek bir zaman dilimi içinde iletilmesini sağlayacak bilgi, iletişim ve kayıt sistemini kapsar.

             Standart: 13. Bilgi ve iletişim

             İdareler, birimlerinin ve çalışanlarının performansının izlenebilmesi, karar alma süreçlerinin sağlıklı bir şekilde işleyebilmesi ve hizmet sunumunda etkinlik ve memnuniyetin sağlanması amacıyla uygun bir bilgi ve iletişim sistemine sahip olmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             13.1.İdarelerde, yatay ve dikey iç iletişim ile dış iletişimi kapsayan etkili ve sürekli bir bilgi ve iletişim sistemi olmalıdır.

             13.2.Yöneticiler ve personel, görevlerini yerine getirebilmeleri için gerekli ve yeterli bilgiye zamanında ulaşabilmelidir.

             13.3.Bilgiler doğru, güvenilir, tam, kullanışlı ve anlaşılabilir olmalıdır.

             13.4.Yöneticiler ve ilgili personel, performans programı ve bütçenin uygulanması ile kaynak kullanımına ilişkin diğer bilgilere zamanında erişebilmelidir.

             13.5.Yönetim bilgi sistemi, yönetimin ihtiyaç duyduğu gerekli bilgileri ve raporları üretebilecek ve analiz yapma imkanı sunacak şekilde tasarlanmalıdır.

             13.6. Yöneticiler, idarenin misyon, vizyon ve amaçları çerçevesinde beklentilerini görev ve sorumlulukları kapsamında personele bildirmelidir.

             13.7.İdarenin yatay ve dikey iletişim sistemi personelin değerlendirme, öneri ve sorunlarını iletebilmelerini sağlamalıdır.

             Standart: 14. Raporlama

             İdarenin amaç, hedef, gösterge ve faaliyetleri ile sonuçları, saydamlık ve hesap verebilirlik ilkeleri doğrultusunda raporlanmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             14.1. İdareler, her yıl, amaçları, hedefleri, stratejileri, varlıkları, yükümlülükleri ve performans programlarını kamuoyuna açıklamalıdır.

             14.2. İdareler, bütçelerinin ilk altı aylık uygulama sonuçları, ikinci altı aya ilişkin beklentiler ve hedefler ile faaliyetlerini kamuoyuna açıklamalıdır.

             14.3. Faaliyet sonuçları ve değerlendirmeler idare faaliyet raporunda gösterilmeli ve duyurulmalıdır.

             14.4. Faaliyetlerin gözetimi amacıyla idare içinde yatay ve dikey raporlama ağı yazılı olarak belirlenmeli, birim ve personel, görevleri ve faaliyetleriyle ilgili hazırlanması gereken raporlar hakkında bilgilendirilmelidir.

             Standart: 15. Kayıt ve dosyalama sistemi

             İdareler, gelen ve giden her türlü evrak dahil iş ve işlemlerin kaydedildiği, sınıflandırıldığı ve dosyalandığı kapsamlı ve güncel bir sisteme sahip olmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             15.1. Kayıt ve dosyalama sistemi, elektronik ortamdakiler dahil, gelen ve giden evrak ile idare içi haberleşmeyi kapsamalıdır.

             15.2. Kayıt ve dosyalama sistemi kapsamlı ve güncel olmalı, yönetici ve personel tarafından ulaşılabilir ve izlenebilir olmalıdır.

             15.3. Kayıt ve dosyalama sistemi, kişisel verilerin güvenliğini ve korunmasını sağlamalıdır.

             15.4. Kayıt ve dosyalama sistemi belirlenmiş standartlara uygun olmalıdır.

             15.5.Gelen ve giden evrak zamanında kaydedilmeli, standartlara uygun bir şekilde sınıflandırılmalı ve arşiv sistemine uygun olarak muhafaza edilmelidir.

             15.6. İdarenin iş ve işlemlerinin kaydı, sınıflandırılması, korunması ve erişimini de kapsayan, belirlenmiş standartlara uygun arşiv ve dokümantasyon sistemi oluşturulmalıdır.

             Standart: 16. Hata, usulsüzlük ve yolsuzlukların bildirilmesi

             İdareler, hata, usulsüzlük ve yolsuzlukların belirlenen bir düzen içinde bildirilmesini
sağlayacak yöntemler oluşturmalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             16.1. Hata, usulsüzlük ve yolsuzlukların bildirim yöntemleri belirlenmeli ve
duyurulmalıdır.

             16.2. Yöneticiler, bildirilen hata, usulsüzlük ve yolsuzluklar hakkında yeterli
incelemeyi yapmalıdır.

             16.3. Hata, usulsüzlük ve yolsuzlukları bildiren personele haksız ve ayırımcı bir
muamele yapılmamalıdır.

             5. İZLEME STANDARTLARI

             İzleme,iç kontrol sisteminin kalitesini değerlendirmek üzere yürütülen tüm izleme
faaliyetlerini kapsar.

             Standart: 17. İç kontrolün değerlendirilmesi

             İdareler iç kontrol sistemini yılda en az bir kez değerlendirmelidir.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             17.1.İç kontrol sistemi, sürekli izleme veya özel bir değerlendirme yapma veya bu iki yöntem birlikte kullanılarak değerlendirilmelidir.

             17.2.İç kontrolün eksik yönleri ile uygun olmayan kontrol yöntemlerinin belirlenmesi, bildirilmesi ve gerekli önlemlerin alınması konusunda süreç ve yöntem belirlenmelidir.

             17.3. İç kontrolün değerlendirilmesine idarenin birimlerinin katılımı sağlanmalıdır.
             17.4. İç kontrolün değerlendirilmesinde, yöneticilerin görüşleri, kişi ve/veya idarelerin talep ve şikâyetleri ile iç ve dış denetim sonucunda düzenlenen raporlar dikkate alınmalıdır.

             17.5.İç kontrolün değerlendirilmesi sonucunda alınması gereken önlemler belirlenmeli ve bir eylem planı çerçevesinde uygulanmalıdır.

             Standart: 18. İç denetim

             İdareler fonksiyonel olarak bağımsız bir iç denetim faaliyetini sağlamalıdır.

             Bu standart için gerekli genel şartlar:

             18.1.İç denetim faaliyeti İç Denetim Koordinasyon Kurulu tarafından belirlenen standartlara uygun bir şekilde yürütülmelidir.

             18.2. İç denetim sonucunda idare tarafından alınması gerekli görülen önlemleri içeren eylem planı hazırlanmalı, uygulanmalı ve izlenmelidir.
Kaynak:KAMU İÇ KONTROL STANDARTLARI TEBLİĞİ
26 Aralık 2007 ÇARŞAMBA

Resmî
Gazete

Sayı : 26738

24 Haziran 2016 Cuma

2016/8888 Memurlara Yapılacak Giyecek Yardımı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

2016/8888     Memurlara Yapılacak Giyecek Yardımı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik
Karar Sayısı : 2016/8888
Ekli “Memurlara Yapılacak Giyecek Yardımı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik’in. yürürlüğe konulması; Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı (Devlet Personel Başkanlığıfnın 13/5/2016, 11/5/2016 tarihli ve 2766, 2906 sayılı. yazıları üzerine, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ”211 inci maddesine göre. Bakanlar Kurulu’nca 6/6/2016 tarihinde kararlaştırılmıştır.

MEMURLARA YAPILACAK GİYECEK YARDIMI YÖNETMELİĞİNDE
DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1- 14/9/1991 tarihli ve 91/2268 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe
konulan Memurlara Yapılacak Giyecek Yardımı Yönetmeliğinin ek l inci maddesinin birinci
fıkrasında yer alan ““(20) ve (21)” ibaresi “(20), (21), (22) ve (23)” ve ““(3) numaralı sırası hariç” ibaresi “(3) ve (4) numaralı sıraları hariç” şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 2- Aynı Yönetmeliğe ekli (I) sayılı Cetvele aşağıdaki (22) ve (23) numaralı
sıralar eklenmiştir.
“22 Mübaşir Ceket 1 Adet 1 Yıl
Pantolon veya Etek 2 Adet 1 Yıl 1 Yazlık, 1 Kışlık
Gömlek 2 Adet 1 Yıl 1 Yazlık, 1 Kışlık
Ayakkabı 1 Çift 1 Yıl
İŞ Önlüğü 1 Adet 1 Yıl
Kravat 2 Adet 2 Yıl
23 Arama ve Pantolon 2 Adet 1 Yıl 1 Yazlık, 1; Kışlık.
Kurtarma Mont 2 Adet 1 Yıl 1 Yazlık, 1 Kışlık
Teknisyeni Ayakkabı 1 Çift 1 Yıl
Bot 1 Çift 2 Yıl
Palaska 1 Adet 3 Yıl Kurtarma Palaskası
Tişört 2 Adet 1 Yıl Pamuklu
Kazak l Adet l Yıl Yünlü
Kep ve Bere 3 Adet 2 Yıl 1 Yazlık Kep,
1 Kışlık Kep, 1 Bere
Eldiven 1 Adet 2 Yıl Yünlü
Parka 1 Adet 3 Yıl
Yağmurluk 1 Adet 2 Yıl
Tulum 2 Adet 2 Yıl
İçlik 2 Adet 2 Yıl Termal
Yelek 1 Adet 5 Yıl Acil Durum İkaz Yeleği”
MADDE 3- Aynı Yönetmeliğe ekli (II) sayılı Cetvelin “Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı
Sağlık Hizmetleri Sınıfı” bölümüne aşağıdaki (4) numaralı sıra eklenmiştir.

“4 Evde Sağlık Montgomer 1 Adet 2 Yıl l. sınıf sentetik kumaş/İç Hizmetlerinde astarı polar
Görevli Kışlık Yelek l. Adet 2 Yıl l. sınıf sentetik kumaş/İç Personel astarı polar Pantolon 2 Adet 1 Yıl Pamuklu (l yazlık, l- kışlık)
Kazak 1 Adet 1 Yıl Yün/Polyester
Tişört 2 Adet 1 Yıl Pamuklu (1 yazlık, l kışlık)
Ayakkabı 1 Çift 1 Yıl”
MADDE 4- Aynı Yönetmeliğe ekli “DİP NOT”un (A) bölümünün (2) numaralı
sırasında yer alan “(Emniyet Hizmetleri Sınıfında çalışan personel ile çarşı ve mahalle bekçileri, infaz ve koruma memurları ve orman muhafaza memurları hariç)” ibaresi “(Emniyet Hizmetleri Sınıfında çalışan personel ile çarşı ve mahalle bekçileri, infaz ve koruma memurları, orman muhafaza memurları ve mübaşirler hariç)” şeklinde değiştirilmiş, (12) numaralı sırasına aşağıdaki fıkra ve aynı bölüme aşağıdaki (16) numaralı sıra eklenmiştir.
“Evde sağlık hizmetlerinde görevli personelin herhangi bir nedenle evde sağlık
hizmetleri dışında başka bir görevde görevlendirilmesi halinde, kullanma süresinin yarısından daha az süre kullanılmış ve kullanılabilir durumda olan giyecek eşyaları geri alınır ve bu hizmetlerde kullanılmak üzere değerlendirilir. Geri alınan giyecek eşyalarının nasıl değerlendirileceği Türkiye Halk Sağlığı Kurumunca belirlenir.”
“16- Gümrük ve Ticaret Bakanlığında Dedektör Köpek Eğitmeni ve idarecisi olarak

3 Haziran 2016 Cuma

Nefaset Kesintisi

 Nefaset ,imalatın teknik şartnameye uygun olmadığı veya imalat yapılırken başka bir imalata zarar verilmiş olması durumunda oluşan bedelin yüklenicinin hakedişinden düşüldüğü bir kesinti uygulamasıdır.

Nefaset Kesintisi


24 Mayıs 2016 Salı

Kamu idarelerinin sorumluluğu

Kamu idarelerinin sorumluluğu
Madde 76- Malî karar ve işlemlere ilişkin her türlü kayıt, bilgi ve belgeler, kamu idareleri tarafından düzenli olarak muhafaza edilir.
Kamu     idareleri     ve    görevlileri;     malî     yönetim    ve     kontrol    sistemleri     ile    bütçenin    hazırlanması,    uygulanması, sonuçlandırılması,  muhasebeleştirilmesi, raporlanması  işlemlerine ait  bilgi ve  belgeleri  denetimle görevlendirilmiş olanlara ibraz etmek, görevin sağlıklı yapılmasını sağlayacak önlemleri almak ve her türlü yardım ve kolaylığı göstermek zorundadır.
Kaynak:5018 sayılı Kanun

ek okuma:
KAMU İDARELERİNİN ve KAMU GÖREVLİLERİNİN SAYIŞTAYA KARŞI SORUMLULUKLARI

 TÜRK KAMU MALİ YÖNETİMİNDE SAYIŞTAY DENETİMİ

Ek ders ücreti hesaplama

Tüketici Kredi Hesaplama

 

Not defteri

ingilizceden çeviri

Aylık görüntüleme

Mali Hizmet Copyright © 2009 WoodMag is Designed by Ipietoon forFree Blogger Template