Kamu ihalelerine katılmada davet yöntemi

 Bu çalışmada, kamu ihalelerinde davet usulü inceleniyor.

 https://hukuk.deu.edu.tr/wp-content/uploads/2015/09/YAS%C4%B0N-SEZER.pdf

KAMU İHALELERİNİN BÜTÇE ÖDENEKLERİYLE İLİŞKİSİ

KAMU İHALELERİNİN BÜTÇE ÖDENEKLERİYLE İLİŞKİSİ

GİRİŞ

4734 Sayılı Kamu İhale Kanununa göre, mal ve hizmet alımları ve yapım işlerinin gerçekleştirilebilmesi için idarelerin bütçelerinde yeterli ödenek bulunması gerekir. Bu yazımızda söz konusu ihalelerde aranılması gereken ödenek ve bunun istisnaları anlatılmaya çalışılacaktır.

I – TEMEL İLKE

4734 sayılı Kamu İhale Kanununun “Temel İlkeler” başlıklı 5. maddesi, ödeneği bulunmayan hiçbir iş için ihaleye çıkılamayacağını hüküm altına almıştır. Kanunun bu hükmü gereği bütçe yılı esas alınmak suretiyle mal ve hizmet alımı ile yapım işlerinin ihalesinde, temin edilecek ihtiyaç için bütçede ödeneğin bulunması gerekir. Bütçede karşılığı bulunması gereken ödenek işin tamamını karşılayacak boyutta olması gerekir.Ayrıca bazı koşulların gerçekleşmesine bağlı olarak da ödenek konulması yasal değildir.
Kamu İhale Kanununun 62. maddesinin (d) bendi, bütçe hazırlıkları yapılırken ve ihtiyaçlar için bütçeye ödenek konulurken yaklaşık maliyet tespitleri dikkate alınacağı şeklinde bir ifadeye yer vermiştir. 24.12.2003 gün ve 25326 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun yayımı tarihinde yürürlüğe giren “bütçe ilkeleri” başlıklı 13. maddesinin (h) bendinde, kamu hizmetlerinin, bütçelere konulacak ödeneklerle gerçekleştirileceğini ve 01.01.2005 yılında yürürlüğe girecek olan “yüklenmeye girişilmesi” başlıklı 26. maddesinde de, bütçede yeterli ödeneği bulunmayan işler için yüklenmeye girişilemeyeceği belirtilmiştir.
4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 5 ve 62. ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 13 ve 26. maddesi kuralları birlikte değerlendirildiğinde, ihale yapılacak işin bedeli kadar bir ödeneğin bütçenin ilgili tertibinde bulunması gerekmektedir. İhalesi yapılacak işin bedelinden, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 9. maddesinde yaklaşık maliyet değeri belirtilse bile sözleşme tutarı ve KDV’nin de bütçe ödeneğinin olması aranır.
Yaklaşık maliyet kadar bütçede ödeneği olan bir iş için ihaleye çıkılıp da, ihalede verilen tekliflerin yaklaşık maliyetin üstünde olması veya KDV ilavesi sonucunda bütçe ödeneğini aşması halinde, ilgili tertibe bu süre içinde ek veya aktarma yoluyla ödenek ilavesi yapılmazsa, ihale 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 39. maddesine göre ödenek yetersizliği gerekçe gösterilerek ihalenin iptal edilmesi gerekir. 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 5. ve 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 13. maddesi hükümleri gereği idarelerin bütçeye o iş için konan ödeneğin üstünde bir taahhüde girme imkanı yoktur.
Ödenek üstü harca yapılması halinde, ilgililere uygulanacak yaptırımlar artırılmıştır. 24.12.2003 gün ve 25326 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 01.01.2005 tarihinde yürürlüğe girecek olan “ödenek üstü harcama” başlıklı 70. maddesi, ödenek üstü harcama talimatı veren yetkililere, her türlü aylık, ödenek, zam ve tazminat dahil yapılan aylık net ödemeler toplamının iki katı kadar para cezası verilmesini öngörmektedir.

II – İSTİSNALAR

Kamu İhale Kanununun 5. maddesinde getirilen temel ilkeye, aynı yasanın 62. maddesinin (a) ve (b) bentlerinde istisnalar getirilmiştir. Bu istisnalar, a) Gelecek Yıllara Yaygın Yüklenmeler ve b) Süreklilik Arz Eden Mal ve Hizmet Alımları ile ilgilidir.

a) Gelecek Yıllara Yaygın Yüklenmelerde:

4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 62. maddesin (a) bendinde, yatırım projelerinin planlanan sürede tamamlanarak ekonomiye kazandırılabilmesi amacıyla, birden fazla yılı kapsayan işlerde ihaleye çıkılabileceği, bu durumda programlamanın yapılarak işin süresine uygun olarak yıllar itibariyle ödeneğin bütçelerine konulması gerektiği, ilk yıl için öngörülen ödenek proje maliyetinin %10’undan az olamayacağı ve başlangıçta daha sonraki yıllar için programlanmış olan ödenek dilimleri sonraki yıllarda azaltılamayacağı belirtilmiştir.

b) Süreklilik Gösteren Mal ve Hizmet Alımlarında;

Bu istisna Kamu İhale Kanununun 62. maddesinin (b) bendinde düzenlenmiştir. Söz konusu hükme göre; ertesi mali yılda gerçekleştirilecek süreklilik arz eden mal ve hizmet alımları için bir önceki mali yıl sona ermeden ihaleye çıkılabilir.
4734 sayılı Kanunun 62. maddesinin (b) bendine göre ihaleye çıkılabilmesi için,
a) Bir iş süreklilik arz etmelidir
b) Gelecek mali yılın işi olmalıdır
c) Mal ve hizmet alımı olmalıdır
Bu koşullar birlikte gerçekleştiği taktirde yıl sonu ermeden bütçe ödeneği gösterilmeksizin gelecek mali yıl için ihale yapılması mümkündür. Yapım işleri için bu şekilde ihaleye çıkılmaz.
Yukarıda açıklanan şartların oluşması durumunda, bütçe ödeneği kesinleşmeden, gelecek mali yıl için ihaleye çıkılabilecektir. Ancak, gelecek mali yıl bütçesine ihale bedeli kadar ödenek konması gerekmektedir. Aksi halde ödenek üstü harcama ile karşı karşıya kalınabilir veya ödenek yokluğu nedeni ile sözleşme hükümleri yerine getirilemez.
Süreklilik gösteren işin tanımı yasada yapılmamıştır. Ancak bir mal veya hizmet belirli bir zaman dilimi içinde temin edilemediği taktirde kamu hizmetinin aksaması söz konusu olabiliyorsa, o işin sürekliliğinden söz edilebilir. Buna örnek olarak akaryakıt alımı, temizlik hizmetleri, araçların bakımı, personel taşıması, güvenlik hizmetleri, yemek servisi sayılabilir.
5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 1 Ocak 2005 tarihinde yürürlüğe girecek olan 26. maddesinde, süreklilik gösteren iş ve hizmetler sayılmıştır. Söz konusu maddeye göre;
a) Yiyecek, yakacak, akaryakıt ve madeni yağ ihtiyaçları,
b) Temini ve korunması güç olan ilaç, aşı, serum ve tıbbi sarf malzemeleri,
c) Süreli yayın alımı, taşıma, temizlik ve yemek hizmetleri,
d) Taşıtların zorunlu mali sorumluluk sigortası,
e) Makine-Teçhizat bakım ve onarım işleri, bilgisayar sistem ve santralleri ile elektronik bilgi erişim hizmetleri,
Süreklilik arz eden iş ve hizmet olarak sayılmıştır.
Yine aynı yasa hükmünde, süreklilik arz eden iş ve hizmetler için bütçelerinde öngörülen ödeneklerin yüzde ellisini, izleyen yılın Haziran ayını geçmemek ve yüklenme süresi on iki ayı aşmamak üzere, ilgili üst yöneticinin onayıyla ertesi yıla geçen yüklenmelere girişilebileceği hükme bağlanmıştır.

SONUÇ

Kamu İhaleleri ile bütçe ödenekleri arasında çok yakın bir bağ kurulmuştur. İlke olarak ihale konusu işin ödeneğinin tamamen bütçeye konulması gerekir. Buna, yasayla sınırlı olarak iki istisna getirilmiştir. Ödenek üstü harcama yapılması da çok ağır yaptırımlara bağlanmıştır.




Av. Atilla İNAN

DIŞ DENETİM BİRİMİ OLARAK SAYIŞTAYIN YENİ KAMU MALİ SİSTEMDEKİ YERİ

DIŞ DENETİM BİRİMİ OLARAK SAYIŞTAYIN YENİ KAMU MALİ SİSTEMDEKİ YERİ*

GİRİŞ

Dış denetim, ilgili kurum veya kuruluşun fonksiyonel ve örgütsel hiyerarşisi ile ilgisi bulunmayan ve onun dışında kalan kişi veya kuruluşlarca yapılan faaliyettir. Kamu idarelerinin denetimi açısından bu faaliyet, ülkemizde Sayıştay Başkanlığı tarafından yerine getirilmektedir. Sayıştay TBMM adına denetim yapmakla birlikte,  onunla organik bağı olmayan görev ve yetkileri Anayasada düzenlenmiş bir organdır.

YASAL DÜZENLEMELER

Anayasanın 160 ıncı maddesine göre, Sayıştay, “merkezi yönetim bütçesi kapsamındaki kamu idareleri ile sosyal güvenlik kurumlarının bütün gelir ve giderleri ile mallarını Türkiye Büyük Millet Meclisi adına denetlemek ve sorumluların hesap ve işlemlerini kesin hükme bağlamak ve kanunlarla verilen inceleme, denetleme ve hükme bağlama işlerini yapmakla görevlidir. Sayıştayın kesin hükümleri hakkında ilgililer yazılı bildirim tarihinden itibaren onbeş gün içinde bir kereye mahsus olmak üzere karar düzeltilmesi isteminde bulunabilirler. Bu kararlar dolayısıyla idari yargı yoluna başvurulamaz.

Vergi, benzeri mali yükümlülükler ve ödevler hakkında Danıştay ile Sayıştay kararları arasındaki uyuşmazlıklarda Danıştay kararları esas alınır.

        (Ek fıkra: 29/10/2005-5428 S.K./2.mad) Mahalli idarelerin hesap ve işlemlerinin denetimi ve kesin hükme bağlanması Sayıştay tarafından yapılır.

  Sayıştayın kuruluşu, işleyişi, denetim usulleri, mensuplarının nitelikleri, atanmaları, ödev ve yetkileri, hakları ve yükümlülükleri ve diğer özlük işleri, Başkan ve üyelerinin teminatı kanunla düzenlenir.”

  832 sayılı Sayıştay Kanununun 1 nci maddesine göre de ,” Sayıştay, genel ve katma bütçeli dairelerin gelir ve giderleri ile mallarını Türkiye Büyük Millet Meclisi adına denetlemek ve sorumluların hesap ve işlemlerini yargılama yoluyla kesin hükme bağlamak ve kanunlarla verilen inceleme, denetleme ve hükme bağlama işlerini yapmakla görevlidir.”

  5018 sayılı Kanunun 68 inci maddesinde de Sayıştay ile ilgili olarak, “ Sayıştay tarafından yapılacak harcama sonrası dış denetimin amacı, genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin hesap verme sorumluluğu çerçevesinde, yönetimin mali faaliyet, karar ve işlemlerinin; kanunlara, kurumsal amaç, hedef ve planlara uygunluk yönünden incelenmesi ve sonuçlarının Türkiye Büyük Millet Meclisine raporlanmasıdır.

  Dış denetim, genel kabul görmüş uluslararası denetim standartları dikkate alınarak;

a) Kamu idaresi hesapları ve bunlara ilişkin belgeler esas alınarak, mali tabloların güvenilirliği ve doğruluğuna ilişkin mali denetimi ile kamu idarelerinin gelir, gider ve mallarına ilişkin mali işlemlerinin kanunlara ve diğer hukuki düzenlemelere uygun olup olmadığının tespiti,

b) Kamu kaynaklarının etkili, ekonomik ve verimli olarak kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi, faaliyet sonuçlarının ölçülmesi ve performans bakımından değerlendirilmesi,

Suretiyle gerçekleştirilir.

Dış denetim sırasında, kamu idarelerinin iç denetçileri tarafından düzenlenen raporlar, talep edilmesi halinde Sayıştay denetçilerinin bilgisine sunulur.

Denetimler sonucunda; ikinci fıkranın (a) ve (b) bentlerinde belirtilen hususlarda düzenlenen raporlar, idareler itibarıyla konsolide edilir ve bir örneği ilgili kamu idaresine verilerek üst yönetici tarafından cevaplandırılır. Sayıştay, denetim raporları ve bunlara verilen cevapları dikkate alarak düzenleyeceği dış denetim genel değerlendirme raporunu Türkiye Büyük Millet Meclisine sunar.

Sayıştay tarafından hesapların hükme bağlanması; genel yönetim kapsamındaki kamu idarelerinin gelir, gider ve mal hesapları ile bu hesaplarla ilgili işlemlerinin yasal düzenlemelere uygun olup olmadığına karar verilmesidir.

Dış denetim ve hesapların hükme bağlanmasına ilişkin diğer hususlar ilgili kanununda düzenlenir” hükümlerine yer verilmektedir.

     SAYIŞTAYIN YENİ MALİ YAPIDAKİ YERİ NE İFADE EDİYOR
Makalenin tamamını aşağıda okuyabilirsiniz

 http://www.hacibayramcolak.net/makaleler/65-makale09

 

İdare, Etik ve Ahlâk

Ahlâk; bir toplum içinde kişilerin uymak zorunda oldukları davranış biçimlerini düzenleyen sosyal düzen kurallardır.
Etik; kişinin davranışlarına temel olan ahlâk ilkelerinin tümüdür. Başka bir ifade ile etik; insanlara; “işlerin nasıl yapılması gerektiği”ni belirlemede yardımcı olan yol gösterici değerler, ilkeler ve standartlardır.İdare ve bürokrasiye ilişkin ahlâkî davranış ilkeleri; hem ülkemiz tarafından yapılan düzenlemelerle hem de uluslararası kuruluşlarca tespit edilmiş ilkelerle etik kodlar haline getirilmiştir. Ülkemizde de mevzuat ile belirtilen “idare”ye ilişkin etik davranış ilkelerinin uygulanabilmesini sağlamak amacıyla “Kamu Görevlileri Etik Kurulu” ve “Etik Komisyonları” kurulmuştur. Çalışmada Kurul’un Resmî Gazete’de yayınlanan kararları ile idare mahkemeleri tarafından sınırlı da olsa verilen yargı kararları değerlendirilerek ahlâklı bir idarenin eylem ve işlemlerinde nasıl davranması gerektiği üzerinde durulmuştur.
Prof. Dr. Zehra ODYAKMAZ**
Arş. Gör. Oğuzhan GÜZEL

http://www.ankarabarosu.org.tr/siteler/ankarabarosu/tekmakale/2013-3/2013-3-1.pdf

2014 Bütçe Sonuçlarına İlişkin Düşünceler

2014 Bütçe Sonuçlarına İlişkin Düşünceler

İlk bakışta son derecede başarılı görünen 2014 bütçe sonuçlarını biraz irdeleyelim. 

Önce konuyla ilgili göstergeleri bir tablo halinde sıralayayım:

İlgili Göstergeler	%
2013 Büyümesi	4,1
2014 Büyümesi	2,5 – 3,0
2014 Enflasyonu	8,17
2014’de Özel Tüketim Artışı	-0,9

2013 büyümesi gelir ve kurumlar vergisi açısından, diğerleri ise bu iki vergi dışındaki
diğer  gelirler ve bütün giderler açısından önemli.

Devamını okumak için »

Memur Disiplin Sisteminin Eleştirisi; Devlet Memurunun Ticaret Yasağı Eyleminin Değerlendirilmesi

Zaman zaman memur tanımı kapsamında yer alan öğretmenlerin ve gerekse diğer kamu uzman personelinin bizzat veya özel eğitim veren kurum ve kuruluşlar vasıtasıyla eğitim/seminer/konferans vb adlar altında yaptıkları ücretli/ücretsiz eğitimler nedeniyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında disiplin soruşturmasına tabi tutuldukları bir gerçektir.

Bu soruna yol açan en önemli nedense; disiplin cezalarının kanunda genel nitelikteki eylemlere bağlanmış olmasıdır. 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 125.maddesinde belirtilen eylem tanımlarının genel niteliği, neyin disiplin suçu olduğu neyin olmadığı ayrımının yapılmasının güçleştirdiğinden çözüm olarak disiplin soruşturmasına başvurulmaktadır.  İdarecilerin eylemin kapsadığı suç konusunu “dar” anlamlı yorumlamaları gerekirken katı bir yorumla kapsamı genişletmekte ve cezalardaki maksadın ötesine geçmektedirler.

Her şeyden önce belirtmek gerekir ki, son on yılda adli cezalara ve idari cezalara ilişkin mevzuatta zamanla bir çok değişiklikler yapıldı; TCK ’nun yeniden düzenlenmesi, Kabahatler Kanunu vb. Bu bağlamda demokratikleşmeyle beraber cezalara ilişkin standartlar insan hak ve özgürlüklerine uygun olarak geliştirilirken, nedense 657 sayılı devlet Memurları Kanunun 125.maddesindeki katı ve despotik cezalar ele alınmadı ve çağın artlarına uygun olarak düzenlenmedi.

Makalenin Tamamını Okuyun 

 Memur Disiplin Sisteminin Eleştirisi; Devlet Memurunun Ticaret Yasağı Eyleminin (Özel Ders, Seminer ve Eğitim Bağlamında) Değerlendirilmesi | Başkontrolör

Muhasebe Yetkilisinin sorumlulukları

  5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 8'inci maddesi hükmü uyarınca, her türlü kamu kaynağının elde edilmesi ve kullanılmasında görevli ve yetkili olanların yetkili kılınmış mercilere hesap vermeleri zorunludur.
Yine aynı Kanunun 68'inci maddesinde dış denetimin, kamu idaresi hesapları ve bunlara ilişkin belgeler esas alınarak, malî tabloların güvenilirliği ve doğruluğuna ilişkin malı denetimi ile kamu idarelerinin gelir, gider ve mallarına ilişkin malî işlemlerinin kanunlara ve diğer hukuki düzenlemelere uygun olup olmadığının tespiti ve kamu kaynaklarının etkili, ekonomik ve verimli olarak kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi, faaliyet sonuçlarının ölçülmesi ve performans bakımından değerlendirilmesi suretiyle gerçekleştirileceği ifade edilmiştir.
1- Yönetim Dönemi Hesabının Verilmesi
Uygunluk denetiminin ve hesap yargısının temelini muhasebe birimi hesapları oluşturmaktadır.
5018 sayılı Kanunda muhasebe yetkililerinin Sayıştava karşı hesap verme sorumluluklarını düzenleyen açık bir hüküm bulunmamakla birlikte,Kanunun 61'inci maddesinde defter, kayıt ve belgelerin usulüne uygun olarak tutulmasından, muhafaza edilmesinden ve denetim için hazır bulundurulmasından muhasebe yetkililerinin sorumlu oldukları, 8'inci maddesinde de her türlü kamu kaynağının elde edilmesi ve kullanılmasında görevli ve yetkili olanların, kaynakların muhasebeleştirilmesinden ve raporlanmasından sorumlu oldukları ve yetkili kılınmış mercilere hesap vermek zorunda oldukları belirtilmiştir. Muhasebe Yetkililerinin Eğitimi, Sertifika Verilmesi ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 36'ncı maddesinin ikinci fıkrasında da 'Yönetim dönemi hesabı, görev başındaki muhasebe yetkilisi tarafından, mevzuatında belirtilen süre içerisinde yetkili mercilere verilir" şeklinde düzenlenmiştir.
Anılan Kanun ve Yönetmelikteki bu hükümler karsısında, muhasebe yetkililerinin Sayıştaya hesap verme konusunda birinci derece sorumlu kabul etmek gerekmektedir.
2- Kamu İdaresi Hesabının Verilmesi
Kamu idaresi hesabı, kuruluşun konsolide hesabıdır. Kamu idare hesabı mali denetim ve performans denetiminin konusunu oluşturmaktadır.
5018 savdı Kanunun 61'inci maddesinin ikinci fıkrasında, muhasebe yetkililerinin gerekli bilgi ve raporları düzenli olarak kamu idarelerine vermeleri öngörülmüştür. Aynı Kanunun 60'ıncı maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (g) bentlerinde ise, bütçe kayıtlarını tutmak, bütçe uygulama sonuçlarına İlişkin verileri toplamak, değerlendirmek ve bütçe kesin hesabı ile mali istatistikleri hazırlamak, idarelerin faaliyet raporunu hazırlamak mali hizmetler biriminin görevi olarak gösterilmiştir.
Aynı Kanunun 76'ncı maddesinde de, kamu idareleri ve görevlilerinin, muhasebeleştirme ve raporlama işlemlerine İlişkin bilgi ve belgeleri denetimle görevlendirilmiş olanlara ibraz etmek, görevin sağlıklı yapılmasını sağlayacak önlemleri almak ve her türlü yardım ve kolaylığı göstermek zorunda oldukları hükme bağlanmıştır.
  Yönetim dönemi hesabı, görev başındaki muhasebe yetkilisi tarafından, mevzuatında belirtilen süre içerisinde yetkili mercilere verilir
 Muhasebe Yetkilisinin Görev ve Sorumlulukları
Muhasebe yetkilisinin harcama sürecindeki rolü belge kontrolü ve ödeme olarak görülmekte ise de, kuruluş muhasebesinin genel düzenlemesi ve yönetim dönemi hesabının verilmesi bakımından bu görevlinin özel bir yeri ve işlevi vardır. Bu itibarla Sayıştaya karşı sorumluluk noktasında muhasebe yetkilisinin sorumluluğunun ayrıntılı olarak ele alınması gerekmektedir.
a)  Muhasebe Yetkilisinin İmza Kontrol Görev ve Sorumluluğu
5018 sayılı Kanunun 61'inci maddesi uyarınca muhasebe yetkilisinin, ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi ve eki belgeler üzerinde yetkililerin imzasını arama yükümlülüğü bulunmaktadır.
Bu nedenle;
-  Ödeme aşamasında, ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin imzaları olmakla birlikte, ödeme emri belgesi eki belgeler üzerinde herhangi bir imza eksiği varsa muhasebe yetkilisinin, ödeme emri belgesi üzerinde imzası bulunan harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisiyle birlikte sorumlu tutulması gerektiğine,
-  Ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi veya gerçekleştirme görevlisinden sadece birinin imzası varsa, muhasebe yetkilisinin, imzası bulunan görevliyle birlikte sorumlu tutulması gerektiğine,
-  Ödeme emri belgesi üzerinde harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisinin imzaları yoksa muhasebe yetkilisinin, tek başına sorumlu tutulması gerektiğine, Çoğunlukla,

b)  Ödemeye    Esas    Belgelerin    Eksikliği    ve    Maddi    Hata Bulunması Durumunda Sorumluluk

5018 sayılı Kanunun 61'inci maddesi ile Muhasebe Yetkililerinin Eğitimi, Sertifika Verilmesi ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 29'uncu maddesinde, muhasebe yetkilisinin taahhüt ve tahakkuk aşamaları tamamlanmış, ödeme emri belgesi düzenlenmiş ve ön mali kontrolden geçerek ödenmek üzere muhasebe birimine gelmiş bulunan gider ve muhasebe belgeleri ile ön ödeme belgeleri üzerinde, ödemeye ilişkin belgelerin tamam olup olmadığını ve maddi hata bulunup bulunmadığını kontrol etmekle yükümlü olduğu, ilgili mevzuatında belirtilen belgeler dışında belge   aramayacağı   ve   sorumluğunun   görevi   gereği   incelemesi   gereken belgelerle sınırlı olduğu belirtilmektedir.
5018 sayılı Kanunun 33'üncü maddesi uyarınca bütçeden bir giderin yapılabilmesi için iş, mal veya hizmetin belirlenmiş usul ve esaslara uygun olarak alındığının veya gerçekleştirildiğinin görevlendirilmiş kişi veya komisyonlarca onaylanmış ve gerçekleştirme belgelerinin düzenlenmiş olması gerekmektedir. Bu çerçevede gerçekleştirme görevlilerinin, harcama talimatı üzerine işin yaptırılması, mal veya hizmetin alınması, teslim almaya ilişkin işlemlerin yapılması, yanında bu işlemlerin belgelendirilmesi ve ödeme için gerekli belgelerin hazırlanması görevi de bulunmaktadır. Dolayısıyla ödemeye esas teşkil eden belgelerdeki noksanlıklardan gerçekleştirme görevlisinin sorumlu olmadığı söylenemez.
Öte yandan, giderin taahhüt ve tahakkuk aşamalarına ait olup, çeşitli gerçekleştirme görevlilerinin kendi yasal görevleri çerçevesinde düzenledikleri ve imzaladıkları belgelerdeki maddi hatalardan muhasebe yetkilisi de sorumlu tutulmaktadır. Bu olgu, Muhasebe Yetkililerinin Eğitimi, Sertifika Verilmesi ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 29'uncu maddesinin dördüncü fıkrasında; "Muhasebe yetkililerinin maddi hataya ilişkin sorumlulukları; bir mali işlemin muhasebeleştirilmesine dayanak teşkil eden karar, onay, sözleşme, hakediş raporu, bordro, fatura, alındı ve benzeri belgelerde; gelir, alacak, gider ya da borç tutarının tespit edilmesine esas rakamların hiçbir farklı yoruma yer vermeyecek biçimde, bilerek veya bilmeyerek vanlış seçilmesi, oranların yanlış uygulanması, aritmetik işlemlerin yanlış vapılması ve muhasebeleştirmeye esas toplamlarının muhasebeleştirme belgesinde ilgili hesaplara noksan veya fazla kaydedilmek suretiyle yapılan yersiz ve fazla alma, verme, ödeme ve gönderilmesiyle sınırlıdır. Teknik nitelikteki belgelerde, bu niteliğe ilişkin olarak yapılmış maddi hatalardan bu belgeleri düzenleyen ve onaylayan gerçekleştirme görevlileri sorumlu olup, muhasebe yetkililerinin bu belgelere ilişkin sorumlulukları aritmetik işlemlerdeki yanlışlıklarla sınırlıdır." biçiminde, 30'uncu maddesinde de, "Ödeme emirleri, muhasebe birimine geliş tarihinden itibaren, en geç dört iş günü içinde incelenir, uygun bulunanlar muhasebeleştirilerek tutarları hak sahiplerinin banka hesabına aktarılır. Eksik veya hatalı olan ödeme emri belgesi ve eki belgeler, düzeltilmek veya tamamlanmak üzere en geç, hata veya eksikliğin tespit edildiği günü izleven iş günü içinde gerekçeleriyle birlikte harcama    yetkilisine    yazılı    olarak    gönderilir.    Hata    veva    eksiklikleri tamamlanarak tekrar muhasebe birimine verilenler, en geç iki iş günü sonuna kadar incelenerek mulıasebeleştirme ve ödeme işlemi gerçekleştirilir.
Hak sahiplerinin banka hesaplarına aktarılmaksızın kasadan veya çek düzenlenmek suretiyle bankadan Yapılabilecek ödeme tür ve tutarları ile kontrol, muhasebeleştirme ve ödeme süresini dört iş gününden daha az olarak belirlemeye, genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinde Bakanlık, kapsamdaki diğer kamu idarelerinde üst Yöneticiler yetkilidir." şeklinde ifade edilmiş bulunmaktadır.
Yönetmeliğin yukarıya alınan maddesinde ifade edildiği gibi, bir mali işlemin muhasebeleştirilmesine dayanak teşkil eden belgelerde gelir, alacak, gider va da borç tutarının tespit edilmesine esas rakamlardaki açık, kolayca görülebilen ve yorum gerektirmeyen hatalar maddi hata olarak nitelendirilmektedir.
Söz konusu mevzuat hükümleri karşısında, ödemeye esas teşkil etme niteliği bulunan, fakat gider evrakı arasında yer almayan bir belge nedeniyle ortava çıkan kamu zararı ile giderin taahhüt ve tahakkuk aşamalarına ait olup çeşitli gerçekleştirme görevlilerinin kendi yasal görevleri çerçevesinde düzenledikleri ve imzaladıkları belgelerdeki açık ve kolayca görülebilen ve yorum gerektirmeyen maddi hatalardan muhasebe yetkilisinin, harcama yetkilisi ve gerçekleştirme görevlisiyle birlikte sorumlu tutulması gerektiğine, hatanın bariz olup olmadığı hususunun ise yargı dairelerince kararlaştırılacak bir husus olduğuna çoğunlukla,

c) Muhasebe Yetkilisinin Gideri Hak Sahibine Ödeme Görevi
Muhasebe yetkilisinin, usul ve mevzuatına göre tahakkuk ettirilmiş gideri hak sahibine ödemek ve ödeme yaparken hak sahibinin kimliğini kontrol etmekle görevli olduğu, 5018 sayılı Kanunun 61'inci maddesinde ve Muhasebe Yetkililerinin Eğitimi, Sertifika Verilmesi ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 23 ve 29'uncu maddelerinde hüküm altına alınmıştır.
Muhasebe yetkilisi mutemetlerinin hesabına bakmak ve onları aklamak, Kanunun 61'inci maddesinin son fıkrasına göre, muhasebe yetkilisinin görevi olduğundan, gideri hak sahibine ödemeden doğan sorumlulukta mutemetlerin, Sayıştava karşı sorumlu kabul edilmemesi gerekmektedir.
Bu nedenle, hak sahibi olmayan kişilere ödeme yapılması nedeniyle ortaya çıkan kamu zararından, doğrudan ve tek başına muhasebe yetkilisinin sorumlu tutulması gerektiğine oybirliğiyle,

d) Muhasebe Yetkilisinin Gelir ve Alacakları Tahsil Görevi
5018 sayılı Kanunun 61'inci maddesinin birinci fıkrasında, muhasebe hizmeti; "gelirlerin ve alacakların tahsili, giderlerin hak sahiplerine ödenmesi, para ve parayla ifade edilebilen değerler ile emanetlerin alınması, saklanması, ilgililere verilmesi, gönderilmesi ve diğer tüm malî işlemlerin kayıtlarının yapılması ve raporlanması işlemleridir." şeklinde tanımlanmış; aynı maddenin ikinci fıkrasında muhasebe yetkilisinin, bu hizmetlerin yapılmasından ve muhasebe kayıtlarının usulüne uygun, saydam ve erişilebilir şekilde tutulmasından sorumlu olduğu belirtilmiş, aynı Kanunun 60'inci maddesinde de, ilgili mevzuatı çerçevesinde idare gelirlerini tahakkuk ettirmek, gelir ve alacaklarının takip ve tahsil işlemlerini yürütmek muhasebe biriminin görevleri arasında savılmıştır. Muhasebe Yetkililerinin Eğitimi, Sertifika Verilmesi ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 23'üncü maddesinde, gelirleri ve alacaklarr ilgili mevzuatına göre tahsil etmek, yersiz ve fazla tahsil edilenleri ilgililerine iade etmek ve bu işlemlere ilişkin kayıtları usulüne uygun, saydam ve erişilebilir şekilde tutmak, mali rapor ve tabloları her türlü müdahaleden bağımsız olarak düzenlemek muhasebe yetkilisinin görevlerinden kabul edilmiş, aynı Yönetmeliğin 32'nci maddesinde de idarelerce ilgili kanunlarrna göre tarh ve tahakkuk ettirilerek tahsil edilebilir hale gelmiş kamu gelir ve alacaklarının yükümlüleri ve sorumluları adına ilgili hesaplara kaydedilerek tahsil edilmesinden muhasebe yetkilisinin sorumlu olduğu açıkça ifade edilmiştir.
Açıklanan nedenlerle, idarelerce ilgili kanunlarına göre tarh ve tahakkuk ettirilerek tahsil edilebilir hale gelmiş kamu gelir ve alacaklarının takip ve tahsil edilmesinden muhasebe yetkilisinin tek başına sorumlu olduğuna çoğunlukla,
Karar verildi.

dergi.sayistay.gov.tr/Default_4_Yazdir.asp?id=534
SAYIŞTAY DERGİSİ • SAYI: 66-67      

Bilginin Toplumda Kullanımı, Bilgi Toplumları

Friedrich von Hayek
iki yıldır yürüttüğüm iktisat Doktora Seminerinin bir bölümünde öğrencilerle "Bilgi, Rekabet ve Firma " başlığı altında konuya ilişkin bir dizi makaleyi tartışıyoruz. Hayek 'in "The Use of Knowledge in Society " bunlardan biri. Çoğunluğu mühendislerden oluşan sınıfta, öğrencilerden makaleyi anlamadıklarını, özellikle dilinin zor olduğu şeklinde bir tepki aldım. Makaleyi tartıştıktan sonra onlara (yıllar önce doktora tezimi yazarken okumuş olduğum) makaleyi kısa zamanda onlara tercüme edeceğime söz verdim. Amacım biraz da Piyasa Dergisi 'nin başlattığı çabaya küçük de olsa bir destek vermekti. Makalenin çevirisini Piyasa 'ya gönderdikten sonra, internette Thomas Sowell 'in "The Use of Knowledge in Society "e ilişkin çok yeni yayımlanmış aşağıdaki anekdotu ile karşılaştım ve okuyucu ile paylaşmak istedim...

Makaleyi okuyun

insan kaynak değildir

Hiç sevmem! İnsan ve kaynak sözcüklerinin bir arada kullanılmasını hiç sevmem. Kaynak sözcüğü bende hep yerden fışkıran suları çağrıştırıyor. İnsanlar yerden fışkırmıyor ki. İnsan, doğumundan başlayarak sabırla , emekle, dikkatle yetiştiriliyor. Düşünen, hisseden, gülen, ağlayan, üreten bir varlık nasıl olur da, su, para, malzeme gibi maddesel kavramları tanımlayan kaynak sözcüğü ile tanımlanabilir .


Toplam Kalite Yönetimi'nde anahtar kelime "İnsan"dır. İnsan, bir kuruluşun en değerli varlığıdır. İnsana yapılan yatırım (ki bu eğitim olabilir) geri dönüşü en hızlı olan yatırımdır. Müşterilerinizi tatmin edecek, satışınızı ve kârınızı artıracak olanlar, bu insanlardır. Ancak İnsan, değerli bir kristal gibidir, her an kırılabilir, kırılan parçalar sizin ve müşterilerinizin ellerini kesebilir. İşte bu yüzden İnsan yönetimi dikkat ister, sabır ister, hoşgörü ister, motivasyon ister. Kısacası, liderlik ister.

Bu liderlikte hayati önem taşıyan iki önemli kavram vardır; iletişim ve saydamlık. Yöneticiler her konuda açık olmalı ve İnsanlarda önce yönetime güven duygusunu yerleştirebilmelidir. Tüm iletişim kanallarını açık ve işler hale getirerek Çalışanlarla iki yönlü iletişimi mükemmel bir duruma getirmek gereklidir. Ancak bunu yapabilmek için yatay organizasyona geçmek, hiyerarşiyi ortadan kaldırmak, açık kapı politikaları uygulamak ve alçak gönüllü olmak gereklidir.
Öncelikle uygulamakta olduğunuz çalışanların yönetimi süreciniz ve sisteminiz, kurumun politika ve stratejilerine ve kurum kültürüne uygun değilse bunu değiştiriniz. Eğer kurumun kültür ve değerlerini bilmiyorsanız bunu araştırınız. Kurum kültürünüzü bilmeden İnsan yönetimini, temel değerlerinizle, iletişim planlarınızla ayni potaya koyamazsınız.

İşe alma yöntemleriniz ve mülakat tekniklerinizden başlayarak tüm süreçlerinizi, kendinizi çalışanın yerine koyarak ve çalışanların görüşlerini, önerilerini alarak yeniden tasarlayınız. İşe yeni girenlerin, tüm çalışanlar gibi politika ve stratejileri, hedefleri bilmesini ve kurumun kültürü hakkında bilgi sahibi olmasını sağlayınız. İş pozisyonlarına göre çalışanların gerekli eğitimleri almalarını sağlayınız. İnsanların kendilerini geliştirmelerine olanak veriniz, onlardan beklediklerinizi ve gelişmeye açık olan yönlerini tam bir açıklıkla söyleyiniz. Yöneticilerden geri besleme bilgisi almayan İnsanın beklentilerinizi bilmesi ve bu beklentilere göre kendi eksikliklerini giderebilmesi mümkün değildir.
Onlara başarılı olduklarında ve olumlu gelişmelerinde teşekkürde cimrilik etmeyiniz.
Örgüt kültürünüze uygun ödül sistemleri geliştirmeniz ve bu ödülleri çalışanlar tarafından gösterilen adaylar arasından, onların değerlendirmelerine göre sürekli olarak veriniz. İnsanları motive ediniz. Motivasyon her zaman yüksek ücret demek değildir. Bazen İnsanlar çok küçük şeylerle mutlu olabilirler (tıpkı çok küçük şeylerle kırılabilecekleri gibi). Artık motivasyon da güncelliğini yitirdi. İnsanlara güç veriniz. Onları yetkilendiriniz.
Ekip çalışmalarını devamlı teşvik etmek, çalışanların önerilerine kulak tıkamamak, onlara mutlaka cevap vermek ve neticeleri etkileyen olumlu önerileri ödüllendirmek Toplam Kalite Yönetimi'nin vazgeçilmez gerekleridir.
Bugün "ergonomi", toplam kalite yönetiminde önemli bir yer tutmaktadır. İnsanin çalışma ortamı, İnsan makine ilişkisi, bilimsel olarak ve İnsanin verimini artıracak, onun sağlığını koruyacak bir biçimde planlanmalıdır; is kazalarını yok etmek için tüm tedbirler alınmalıdır.

Bütün bu olumlu girişimleri yaparken zaman zaman , çalışanın sizi ve kurumu nasıl gördüğünü ve değerlendirdiğini bilmek ve onların geri beslemelerine göre yönetimi yeniden yönlendirmek gereklidir. Benim kişisel önerim, bir veya iki yılda bir yapılacak, çalışanların tutum araştırma anketleridir. Bu anketler sizin dışınızda, bağımsız bir kuruluşa ve tamamen anonim bir biçimde yaptırılmalı, çalışanlar hiç korkmadan açık bir şekilde bu anket sorularını cevaplandırabilmelidir. Sorular bilimsel bir biçimde ve kurumun kimliğine uygun hazırlanmalı, istatistik biliminin bütün imkanlarından yararlanmalıdır. Bu sorular o şekilde tasarlanmalıdır ki neticede faaliyetlerin etkinliği, yöneticilerin kalitesi, isletmenin saygınlığı, yöneticilerle iletişim ve yardımlaşma, kurumun geleceğine ilişkin düşünceler, ücretler, terfiler, kalite geliştirme, eğitim ve kurumla özdeşleşme gibi konularda çalışanların görüsü ortaya çıkmalıdır.
Bu anketlerin sonuçlarından korkmayınız, cesur olunuz, birçok olumsuz görüşle karşılaşabilirsiniz ancak önlemler aliniz ve devamlı iyileştirme programları uygulayınız, bir sonraki ankette daha iyi neticeler elde edebilmek için neler yapabileceğinizi yine çalışanlarla birlikte saptayıp, yönetim süreçlerinizi yeniden tasarlayınız.

Son olarak yine iletişim, iletişim, iletişim diyorum. Çalışanlarınızla devamlı iki yönlü iletişim içinde olun. Bütün, parçalarının toplamından büyüktür. İnsanların ortak bir hedefe doğru, tatmin edilmiş ve mutlu bir şekilde, sistematik hareketi ile aşılamayacak hiç bir engel yoktur.
İnsanları kaynak olarak görmeyin ama tüm kaynaklarınızı İnsanların mutluluğu için seferber edin.
Tanju ARGUN (Subat 1999)

kindle touch elektronik okuyucusu ve özellikleri

kindle touch ve özelliklerini tanıtan yazımı aşağıdaki bağlantıdan okuyabilirsiniz.
http://www.bilgiustam.com/kindle-touch-incelemesi-ve-cihazin-tum-ozellikleri/

BİREYSEL EMEKLİLİK SİSTEMİ VE ŞAHIS SİGORTALARI İÇİN ÖDENEN KATKI PAYI VE PRİMLERİN GELİR VERGİSİ MATRAHI HESAPLANMASINDA İNDİRİMİ VE UYULMASI GEREKEN ESASLAR

G.V.K nun  diğer indirimler başlıklı 89. maddesinde ise gelir vergisi matrahının tespitinde  gelir vergisi beyannamesinde bildirilecek gelirlerden hangi indirimler yapılacağı belirtilmiş  ve 1. bentte ‘‘Beyan edilen gelirin % 10’unu (bireysel emeklilik sistemi dışındaki şahıs sigorta primleri için, beyan edilen gelirin % 5’ini) ve asgarî ücretin yıllık tutarını aşmamak şartıyla, mükellefin şahsına, eşine ve küçük çocuklarına ait hayat, ölüm, kaza, hastalık, sakatlık, analık, doğum ve tahsil gibi şahıs sigorta primleri ile bireysel emeklilik sistemine ödenen katkı payları (sigortanın veya emeklilik sözleşmesinin Türkiye’de kâin ve merkezi Türkiye’de bulunan bir sigorta veya emeklilik şirketi nezdinde akdedilmiş olması, prim ve katkı tutarlarının gelirin elde edildiği yılda ödenmiş olması ve ücret geliri elde edenlerin ücretlerinin safi tutarının hesaplanması sırasında ayrıca indirilmemiş bulunması şartıyla, eşlerin veya çocukların ayrı beyanname vermeleri halinde, bunlara ait prim ve katkı payları kendi gelirlerinden indirilir’’ denilmiştir.

Makalenin tümünü okuyun:http://www.alomaliye.com/ali_pirtini_bireysel.htm
ayrıca

Gelir Vergisi Matrahının Tespitinde Şahıs Sigorta Primleri ve Bireysel Emeklilik Katkı Payı İndirimi
http://www.ozdogrular.com/content/view/15317/

Yerel yönetimler özerklik şartı ve 657 sayılı tasarı

Hükümet, 23 maddelik kısmî çözüm ile 657 sayılı yasada değişiklik yapmak istiyor. İlgili tasarı TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu’nda görüşülürken, 21. madde üzerindeki değişiklik isteğimin nedenlerini açıklamak istiyorum. İlgili madde, kamudaki tüm uzmanların özlük haklarını, özlük hakları iyi olan uzman maaşları ile eşitleme iddiasını taşırken, bazı uzmanlar tasarıya dahil edilmedi.

 Uzmanlar arası ayrımcılık

Bilindiği üzere uzmanların maaşlarını eşitleme amacını taşıyan tasarı, 1.500 TL maaş alan uzmanlar ile Başbakanlık, TBMM, DPT, DTM ve üst kurullarda bulunan ve ellerine kabaca 5.000 TL civarında maaş geçen uzmanların haklarını eşitlemek ve diğer özlük haklarındaki iyileştirmelerden ibaretti. Peki, kamuda çalışan tüm uzmanların özlük haklarında iyileştirme yapılıyor diye öne sürülen iddia doğru mu gerçekten? Tasarının 21. maddesinin (ğ) bendinde, özlük haklarında iyileştirme yapılacak uzmanlar sayılıyor. Ancak dikkatle bakıldığında bütün uzmanlıklar sayılmışken, sadece beş uzmanlığın (Mali Hizmetler Uzmanı, Gelir Uzmanı, Muhasebe Uzmanı, Milli Emlak Uzmanı ve İl Planlama Uzmanı) adı geçmiyor.

 

Yaratılan yeni ayrımcılığın gerekçeleri

Yetkililere, yaratılan ayrımcılığın sebepleri sorulduğunda üç gerekçe gösteriliyor. Bunlar:
1- Tasarıya alınmayan uzmanlar merkez uzmanı değil, taşra uzmanı. Bu gerekçe gerçeği tam olarak yansıtmıyor. Çünkü, anılan uzmanlıklardan sadece Mali Hizmetler Uzmanı (MHU) merkez uzmanı, diğerleri Maliye, Gelir İdaresi ve İçişleri Bakanlıklarının taşra teşkilatının uzmanları. Burada Mali Hizmetler Uzmanları için şöyle bir hile yapılıyor: “Üniversiteler ve Belediyelerde de bu kadro olduğuna göre, bu uzmanlık da taşra uzmanlığıdır” diye. Oysa, genel yönetim kapsamındaki bütün kamu kurumlarında bulunan mali hizmetler biriminin, kurumların aynen Teftiş Kurulu ve Hukuk Müşavirliği gibi danışma ve denetim birimi olduğunu önce Maliye bilir. Mali Hizmetler Uzmanı’nın da görev yerinin mali hizmetler birimi olduğunu söylememe gerek bile yok.
2- Tasarıya alınmayan uzmanları tasarıya koysaydık amirlerinden fazla maaş alacaklardı
Tasarıdan örneklersek, Maliye Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı’nda iki tip uzman bulunuyor olacak. Biri Maliye Uzmanı, diğeri de Mali Hizmetler Uzmanı. Maliye Uzmanı tasarıya giriyor, Mali Hizmetler Uzmanı giremiyor. Oysa iki uzmanın da amiri aynı daire başkanı.
3- Belediyelerde de Mali Hizmetler Uzmanı kadrosu olduğu için...
Yerel yönetimler lehine hem teşkilat hem de mevzuat açısından devasa çalışmalar yapan bir hükümet yapısı var şu an ülkede. Daha yakınlarda, İçişleri Bakanlığı ile AB arasında Yerel Yönetim Reformu Uygulamasının Devamına Destek Projesi (LAR II. Aşama) adıyla bir proje uygulamaya kondu. Yerel yönetimlerin güçlendirilmesi adına sürekli bir işbirliği ve mevzuat güncellenmesi yapılıyor. Yerel yönetimler tüm hızıyla güçlendirilirken, sanki hiç bunlardan haberi yokmuşçasına tasarıya yön veren bürokrasi, belediyeler üzerindeki vesayeti artırma şeklinde yorumlanabilecek bir söylem ile Belediyelerde de Mali Hizmetler Uzmanı kadrosu olduğu için onları tasarıdan çıkardık diyebiliyor.
AB müktesebatına uyum açısından Mali Kontrol Faslı ve Mali Hizmetler Uzmanları
AB müktesebatına üç faslın uyumunda başarı sağlandığı için Türkiye, 2008 Dünya Finansal Krizini çok iyi atlattı. Bunlardan birisi de mali kontrol faslıdır. AB müktesebatına uyumda kamu iç mali kontrolü (KİMK) konusunda ileri düzeyde olduğumuz AB tarafından kabul edilmektedir. Türkiye tarafı bu ilerlemeyi gerekçelendirirken, Mali Hizmetler Uzmanlarının istihdamına atıf yapılmıştır. Hatta 231 adet mali hizmetler uzman yardımcısı adayın mali hizmetler biriminde çalışmaya hak kazandığı ifadesi, 2009 Yılı Türkiye İlerleme Raporu’nda yerini almıştır.

 Hükümet ne yapmalı

1-Kamu kurumlarındaki mali yönetimin etkili, ekonomik ve verimli şekilde uygulanması önemli ise...
2-Stratejik plan, performans esaslı bütçeleme ve kurumsal performans gibi ifadeler, kulağa hoş gelen kavramlar olarak değil de, daha farklı çağrışımlar ima ediyorsa...
Avrupa Konseyi’nce hazırlanan ve Bakanlar Kurulu’nca 1992 yılında kabul edilen Avrupa Yerel Yönetimler Özerklik Şartı’nın 6. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Yerel yönetimlerde görevlilerin çalışma koşulları, liyakat ve yeteneğe göre yüksek nitelikli eleman istihdamına imkân verecek ölçüde olmalıdır; bu amaçla yeterli eğitim olanaklarıyla ücret ve mesleki ilerleme olanakları sağlanmalıdır” ibaresi, iyiniyet göstergesini aşan ve devletin devamlılığı gibi hususların devlet geleneğimizde hâlâ bir köşe taşı olduğu kabul ediliyorsa...
Merkezi yönetimin yerel yönetim kadroları üzerindeki ücret-maaş vesayetinin, bundan böyle merkezi yönetim lehinde olamayacağı kabul ediliyorsa...
Strateji geliştirme birimlerine verilen görevleri yerine getirmek için uzmanlaşmaya hiç gerek yok denmiyorsa...
Mahalli idarelerde ve özellikle belediyelerde israfın ve verimsiz harcamaların sıkı inceleme, takip ve kontrolüne hem çok hem de ivedi olarak ihtiyaç var deniyorsa, Tüm İl özel idarelerinde, nüfusu 50.000’den fazla olan tüm belediyelerde ve birliklerde mali hizmetler uzmanı kadrosunun yüzde 99’unun boş olduğu gerçeği göz önüne alındığında; hem yerel yönetimlerin nitelikli uzman ihtiyacı karşılansın, hem de istihdama bir katkı da yerel yönetimler tarafından sunulsun isteniyorsa...
AB tarafından sunulan yol haritasındaki Mali Kontrol faslını geçmek için AK Parti tarafından 2006 yılında ihdas edilen Mali Hizmetler Uzmanlığı kadrosu da bu tasarıya dahil edilmelidir.
Kenan Güleç

Malî Hizmetler Uzmanı, Kocaeli B. Bld.

kenangocer@gmail.com

Bu yazı http://www.taraf.com.tr/    de yayınlanmıştır 

Türk Ekonomisi ve AB

En sonunda yabancılarda Türkiye ekonomisinin gücünün farkına varmaya başladılar. Aşağıda Taraf gazetesinde  New York Times (NYT) gazetesindeki yazıdan yararlanılarak hazırlanan bir değerlendirme yazısını sunuyorum.Yazıda  AB üyeliği için fazla güçsüz olduğu söylenen Türkiye ekonomisinin şaşırtıcı bir değişim yaşadığına dikkat çekilerek “Bu evrim o kadar eksiksiz ki Türkiye, halen Euro’ya geçme kriterlerini karşılamaya. Euro Bölgesi’ndeki sorunlu ekonomilerin çoğundan daha yakındır” diye yazdı.

AB’den daha güçsüz tezi eridi

NYT gazetesinde Landon Thomas Jr. imzasıyla yayınlanan “Yüzünü Doğu’ya dönen Türkiye ekonomik gücünü gösteriyor” başlıklı İstanbul kaynaklı haberde, Türkiye’ye on yıllarca AB üyeliği için hazır olmadığının, ekonomisinin de Birliğ’e katılmak için fazla güçsüz olduğunun söylendiği de anımsatıldı. Thomas haberinde, halbuki bugün Türkiye’nin hızla yükselen bir ekonomik güç olduğunu ve ekonomisinin ise ilk çeyrekte yüzde 11.4 gibi şaşırtıcı bir büyüme sağladığını, bu performansıyla dünyada ancak Çin’in gerisinde kaldığını ifade etti. Bunun da “Kimin diğerine daha çok ihtiyacı var, Avrupa mı, Türkiye mi” sorusunu yönelten Thomas, yazısında şu ifadelere yer verdi: “Türkiye’ye yıllarca, AB’ye katılmaya hazır olmadığı söylendi - çünkü bugün 27 uluslu olan kulübün üyesi olabilmek için ekonomik olarak çok geriydi. Bu tez artık geçerli değil. Bugün Türkiye, genç ülkeyi bir teşebbüs merkezine dönüştüren uluslararası anlamda rekabetçi şirketleriyle, Rusya ve Ortadoğu’daki nakit zengini ihracat pazarlarının musluğunu açıp bir yandan da karşılığında milyarlarca dolar yatırım çeken, hızla yükselen bir ekonomik güç. Eski güçler, hem ekonomik hem de entelektüel anlamda gücünü kaybediyor.”

Türkiye’nin bu tırmanışının AKP döneminde gerçekleştiğini yazan Thomas değerlendirmesini şöyle sürdürdü: AKP, Cumhuriyet’in ilk zamanlarından bu yana Türkiye’nin hâkim siyasi hareketi yapmak için sosyal muhafazakârlığı ekonomi politikalarındaki mali tedbirlerle harmanlayan Başbakan Recep Tayip Erdoğan’ın iktidara yükselişinin temelinde yatan nedenlerden biri bu. Bu tekamülünü tamamladığından, artık Türkiye -tabii eğer AB’ye girerse- euroya geçmek için gereken kriterlere, halihazırda Euro Bölgesi’nde olan çoğu sorunlu ekonomiden daha yakın. Ülke, borcunun (gayrısafi yurt içi hasılanın yüzde 49’u) azami sınırı olan yüzde 60’ın hayli altında ve gelecek yıl pekala yıllık bütçe açığını yüzde 3’ün altında tutabilir. Geriye de, şimdi yüzde 8’lerde gezinen enflasyon oranının düşürülmesi kalacak.”

Özyeğin: Bu bir rüya dünyası

2006’da Finansbank’ı National Bank of Greece’e sattıktan sonra Türkiye’nin en zengin işadamı Hüsnü Özyeğin’in değerlendirmelerine de haberinde yer veren Thomas, Özyeğin’in ülke ekonomisine ilişkin “Bu bir hayal dünyası” ifadesini kullandığını yazdı. Gazete, Özyeğin devamında ise “Eğer siz bana 10 yıl önce Türkiye’nin finansal riskinin İtalya’ya eşit olacağını söyleseydiniz, çılgınsınız derdim” sözlerini de sayfasına taşıdı.

Thomas yazısında, Türkiye’nin Rusya ve Arap ülkeleriyle ticari bağlarındaki gelişmeye de dikkat çektiği haberinde şunları da yazdı: “Burada (Türkiye’de) hiç kimse, bu gelişmelerin, Sayın Erdoğan’a, başlıca müttefiki ve uzun bir süredir destekçisi olan ABD ile bağları gerginleştiren adımlar oluşturan, İsrail’e sert dille eleştirme ve İran ile nükleer enerji konusunda anlaşmalar yapma meşruluğunu verdiğini sorgulamıyor.”

Türkiye’nin bu yıl İran ve Suriye’ye yaptığı ihracatın, ABD’ye satışlarını 200 milyon dolar aştığına dikkat çeken Thomas, “Ancak bazılarının da, fazla ileriye gidilmiş olmasından, İsrail’e yönelik agresif tonun Türkiye’nin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk’ün ‘Yurtta barış, dünyada barış” ilkesini zedeleyebilmesinden kaygı duyduğu”nu da yazdı.
haberin linki: www.taraf.com.tr

657 sayılı kanunda değişiklik tasarısında kariyer uzmanlıkları

657’de Değişiklik öngören yasa tasarısı kamuda yeni uzmanlıkların ihdasını ve mevcut uzman, uzman yardımcılarının özlük haklarını düzenlemekle ilgili  önemli değişiklikler getiriyor.Ben bu yazımda tasarıda yer alan çeşitli kariyer uzmanlıklarına ilişkin özellikle 19,20,21 maddelerini  mercek altına alarak tasarıyla ne getirildiğini daha yakından anlamaya çalıştım.

Uzman ve Uzman yardımcısı istihdamı

Tasarıda yer alan 19. madde ile Bakanlık merkez teşkilatında uzman ve uzman yardımcısı istihdamının önü açılıyor.Uzman yardımcılarının ÖSYM Başkanlığı tarafından düzenlenen mesleğe özel yarışma sınavı sonucuna göre işe alınacağı belirtiliyor.

MADDE 19- 657 sayılı Kanuna aşağıdaki madde eklenmiştir.

“Uzman istihdamı:
Ek Madde 40- A) Adalet, Millî Savunma, İçişleri, Dışişleri, Millî Eğitim, Bayındırlık ve İskân, Sağlık, Tarım ve Köyişleri, Enerji ve Tabii Kaynaklar bakanlıkları ile Devlet Su İşleri, Karayolları, Orman, Basın Yayın ve Enformasyon, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu, Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu, Gençlik ve Spor, Maden Tetkik ve Arama genel müdürlükleri, Yükseköğretim Kurulu, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu ve Özel Çevre Koruma Kurumu başkanlıkları merkez teşkilatında ana hizmet birimlerinde, uzman ve uzman yardımcısı istihdam edilir. İçişleri, Millî Eğitim, Bayındırlık ve İskân, Sağlık ile Tarım ve Köyişleri bakanlıklarının uzman ve uzman yardımcıları taşra teşkilatında görevlendirilebilir.



Uzman yardımcıları mesleğe özel yarışma sınavı ile alınır. Uzman yardımcılığı giriş sınavı ÖSYM Başkanlığı tarafından yapılan eleme sınavı sonuçlarına göre; yazılı ve sözlü sınav veya yalnızca sözlü sınavdan oluşur. Öğrenim dalları itibarıyla belirlenecek uzman yardımcılığı kadrolarına giriş sınavı için, eleme sınavı sonucunda aranacak puan türleri, taban puanları ve sınavda alınan başarı derecelerine göre çağrılacak aday sayısı tespit edilerek, giriş sınavı duyurusuyla ilan yapılır. Ancak, giriş sınavına çağrılacak aday sayısı, atama yapılacak kadro sayısının yirmi katından, yalnızca sözlü sınav yapılması hâlinde sözlü sınava çağrılacak aday sayısı giriş sınavı duyurusunda belirtilen kadronun dört katından fazla olamaz. Yazılı sınav; kurumun görev alanına göre yönetmelikle belirlenen konulardan yapılır. Yazılı sınav sonucunda yetmiş puandan az olmamak üzere, en yüksek puandan başlanarak giriş sınavı duyurusunda belirtilen kadronun dört katına kadar aday sözlü sınava çağrılır. Sözlü sınav adayların;

a) Sınav konularına ilişkin bilgi düzeyi,

b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü,

c) Liyakati, temsil kabiliyeti, davranış ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu,

d) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı,

e) Genel yetenek ve genel kültürü,

f) Bilimsel ve teknolojik gelişmelere açıklığı,

yönlerinden değerlendirilerek, ayrı ayrı puan verilmek suretiyle gerçekleştirilir.

Adaylar, komisyon tarafından (a) bendi için elli puan (b) ila (f) bentlerinde yazılı özelliklerin her biri için onar puan üzerinden değerlendirilir ve verilen puanlar ayrı ayrı tutanağa geçirilir. Bunun dışında sözlü sınav ile ilgili herhangi bir kayıt sistemi kullanılmaz.

Sınav komisyonu; kurum içinden veya dışından yönetmelikle belirlenen kişilerden oluşur. Sözlü sınavda başarılı sayılmak için, komisyon başkan ve üyelerinin yüz tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az yetmiş olması şarttır. Başarı puanı en yüksek olan adaydan başlanmak suretiyle giriş sınavı duyurusunda belirtilen uzman yardımcısı kadro sayısı kadar asıl adayın isimleri ile yazılı ve/veya sözlü sınavda başarılı olmak şartıyla, giriş sınavı duyurusunda belirtilen uzman yardımcısı kadro sayısının yarısını geçmemek üzere komisyon tarafından belirlenen sayıda yedek adayın isimlerini kapsayan bir liste belirlenerek ilan edilir.

C) Uzman yardımcılığına atananlar, en az üç yıl çalışmak ve istihdam edildikleri birimlerce belirlenecek konularda hazırlayacakları uzmanlık tezinin, oluşturulacak tez jürisi tarafından kabul edilmesi kaydıyla, yapılacak yeterlik sınavına girmeye hak kazanırlar. Süresi içinde tezlerini sunmayan veya tezleri kabul edilmeyenlere tezlerini sunmaları veya yeni bir tez hazırlamaları için altı ayı aşmamak üzere ilave süre verilir.

Yeterlik sınavında başarılı olanların uzman kadrolarına atanabilmeleri, Kamu Personeli Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavından asgarî (C), Dışişleri Uzmanlığı için asgarî (B) düzeyinde veya dil yeterliği bakımından buna denkliği kabul edilen ve uluslararası geçerliliği bulunan başka bir belgeye yeterlik sınavından itibaren en geç iki yıl içinde sahip olma şartına bağlıdır.

Sınavda başarılı olamayanlar veya sınava girmeye hak kazandığı hâlde geçerli mazereti olmaksızın sınav hakkını kullanmayanlara, bir yıl içinde ikinci kez sınav hakkı verilir. Verilen ilave süre içinde tezlerini sunmayan veya ikinci defa hazırladıkları tezleri de kabul edilmeyenler, ikinci sınavda da başarı gösteremeyen veya sınav hakkını kullanmayanlar ile süresi içinde yabancı dil yeterliliği şartını yerine getirmeyenler, uzman yardımcısı unvanını kaybederler ve kurumlarında durumlarına uygun kadrolara atanırlar.

Tasarıda yer alan 19.madde Ek 40.maddenin B fıkrasında aşağıda belirtilen alanlarda uzman yardımcıları oluşturulduğu belirtiilyor
1. Adalet Uzman Yardımcılığı
2. Millî Savunma Uzman Yardımcılığı
3. İçişleri Uzman Yardımcılığı
4. Dışişleri Uzman Yardımcılığı
5. Millî Eğitim Uzman Yardımcılığı
6. Bayındırlık ve İskân Uzman Yardımcılığı
7. Sağlık Uzman Yardımcılığı
8. Tarım ve Köyişleri Uzman Yardımcılığı
9. Enerji ve Tabii Kaynaklar Uzman Yardımcılığı
10. Devlet Su İşleri Uzman Yardımcılığı
11. Karayolları Uzman Yardımcılığı
12. Orman Genel Müdürlüğü Uzman Yardımcılığı
13. Basın Yayın ve Enformasyon Uzman Yardımcılığı
14. Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Uzman Yardımcılığı
15. Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Uzman Yardımcılığı
16. Gençlik ve Spor Uzman Yardımcılığı
17. Maden Tetkik ve Arama Uzman Yardımcılığı
18. Yükseköğretim Kurulu Uzman Yardımcılığı
19. Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Uzman Yardımcılığı
20. Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Uzman yardımcılığı
21. Özel Çevre Koruma Uzman Yardımcılığı için

Tasarının 20. maddesi geçici 36. maddesinin B fıkrasında aşağıda belirtilen sayıda uzman ve uzman yardımcısı ihdas edilmiştir.
B) Adalet, Millî Savunma, İçişleri, Dışişleri, Millî Eğitim, Bayındırlık ve İskân, Sağlık, Tarım ve Köyişleri, Çalışma ve Sosyal Güvenlik ile Enerji ve Tabii Kaynaklar bakanlıkları ve Devlet Su İşleri, Karayolları, Orman, Basın Yayın ve Enformasyon, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu, Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu, Gençlik ve Spor, Maden Tetkik ve Arama genel müdürlükleri, Yükseköğretim Kurulu, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu ve Özel Çevre Koruma Kurumu başkanlıklarında kullanılmak üzere, genel idare hizmetleri sınıfından üçüncü dereceli binyüzkırk adet uzman, dokuzuncu dereceli ikibinbeşyüzkırk adet uzman yardımcısı kadrosu ihdas edilmiştir. Bu kadroları derece değişikliği yapmak suretiyle anılan bakanlıklar ve kurumlara tahsis etmeye, Devlet Personel Başkanlığı ve Maliye Bakanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir. Bu fıkraya göre bakanlıklar ve kurumlara tahsis edilen kadrolar, 152 nci maddenin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (ğ) alt bendinde belirtilen anılan bakanlıklar ile kurumlara ait kadro unvanları ile 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli cetvellerin ilgili bölümüne eklenmiş sayılır. Anılan kadrolara yapılacak atamalar, iki yıl süreyle merkezî yönetim bütçe kanunlarında yer alan açıktan veya naklen atamaya ilişkin kadro sayısı kısıtlamalarına tâbi değildir. 


Uzman ve Uzman yardımcılarının mesleğe alınma, yetiştirilmesi ve görevlendirmesine ilişkin hazırlanacak yönetmelikte Devlet Personel Başkanlığının rolü
Tasarının 19.maddesinin e fıkrası ile Uzman ve uzman yardımcılarının mesleğe alınmaları, yetiştirilmeleri, yarışma sınavı, tez hazırlama ve yeterlik sınavı, taşrada görevlendirilme esasları ile uzman ve uzman yardımcılarıyla ilgili diğer hususlar, Devlet Personel Başkanlığının görüşü alınarak kurumlarınca hazırlanacak yönetmelikle düzenleceği belirtiliyor.
Yine Türkiye Büyük Millet Meclisi uzman yardımcıları ve uzmanları ile 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumların uzman yardımcısı, uzman ve başuzmanlarının yetiştirilme ve görevlendirmesine ilişkin hazırlanacak yönetmeliğin  Devlet Personel Başkanlığının görüşü alınarak kurumlarınca hazırlanacak yönetmelikle düzenleneceği belirtiliyor.

Tasarıda yer alan 20.madde geçici 36. maddenin d fıkrasında "Bu Kanunla ihdas edilen uzman yardımcısı kadrolarına bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç yıl süreyle ek 40 ıncı maddeye göre yapılacak uzman yardımcılığı alımında uygulanacak merkezî eleme sınavı, öğrenim dalları itibarıyla belirlenecek puan türleri, yabancı dil bilgisi seviyesi ile sözlü sınav komisyonunun oluşumu, uzman yardımcısı kadrosu ihdas edilen bakanlık ve kurumların görüşleri alınarak Devlet Personel Başkanlığı tarafından hazırlanan ve bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren iki ay içinde Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan bir yönetmelikle belirlenir." hükümleri getiriliyor.
 

Sözleşmeli personel statüsü

Tasarının 19.maddesinin D fıkrasında kadroları karşılık gösterilmek kaydıyla bu Kanun ve diğer kanunların sözleşmeli personel çalıştırılması hakkındaki hükümlerine bağlı olmaksızın sözleşmeli olarak çalıştırılacağı ve bunlara Bakanlar Kurulunca belirlenen tutarda aylık brüt sözleşme ücreti ödeneceği ,yine bağlı oldukları birim amirinin teklifi ve üst yöneticinin onayı ile Haziran ve Aralık aylarında birer aylık sözleşme ücreti tutarına kadar teşvik ikramiyesi ödenebileceği belirtiliyor.


19.madde D fıkrasında aynen şöyle deniliyor: "152 nci maddenin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (ğ) alt bendinde yer alan uzman ve uzman yardımcısı kadrolarından merkez teşkilatına ait olanlarda bulunan personel, kadroları karşılık gösterilmek kaydıyla bu Kanun ve diğer kanunların sözleşmeli personel çalıştırılması hakkındaki hükümlerine bağlı olmaksızın sözleşmeli olarak çalıştırılabilir. Bunlara atandığı kadronun unvan ve derecesine göre ekli (V) sayılı cetvelde yer alan taban ve tavan arasında kalmak kaydıyla Bakanlar Kurulunca belirlenen tutarda aylık brüt sözleşme ücreti ödenir. Anılan cetvelde yer alan taban ve tavan ücretler Bakanlar Kurulu kararıyla artırılabilir. Ayrıca, anılan uzman ve uzman yardımcıları 10/10/1984 tarihli ve 3056 sayılı Kanunun 31 inci maddesinde yer alan fazla çalışma ücretinden aynı usûl ve esaslar çerçevesinde yararlanır. Bu kadrolarda fiilen çalışan personelden üstün gayret ve çalışmaları sonucunda emsallerine göre daha başarılı çalışma yaptıkları tespit edilenlere, bağlı oldukları birim amirinin teklifi ve üst yöneticinin onayı ile Haziran ve Aralık aylarında birer aylık sözleşme ücreti tutarına kadar teşvik ikramiyesi ödenebilir. Bu ödeme damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi değildir.



Bu fıkraya göre kadro karşılığı sözleşmeli olarak istihdam edilen uzman ve uzman yardımcılarına

diğer mevzuat uyarınca görev yaptıkları kurum personelinin yararlandığı tazminat, ek ödeme, döner sermaye, ikramiye, fazla mesai ve benzeri başka bir ad altında herhangi bir ödeme yapılmayacaktır.

 Burada sözleşmeli personel çalıştırılması kısmında " "Devlet Memurları Kanunun 152 nci maddenin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (ğ) alt bendinde yer alan uzman ve uzman yardımcısı kadrolarından merkez teşkilatına ait olanlarda bulunan personel" ifadenin kullanılması dikkat çekiyor.


Baş Uzman ve Uzman yardımcıları

Düzenleyici ve denetleyici kurumların başuzman, uzman ve uzman yardımcıları ile Türkiye Büyük Millet Meclisi uzman ve uzman yardımcılarına da tasarının 19.maddesinin D fıkrasında öngörülen yukarda yer alan fıkra hükümleri uygulanacaktır.

 "....Bu fıkrada yer alan hükümlerin Türkiye Büyük Millet Meclisi uzman ve uzman yardımcıları ile 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumların başuzman, uzman ve uzman yardımcıları hakkında da uygulanır. Başuzman istihdam edilen düzenleyici ve denetleyici kurumların başuzman, uzman ve uzman yardımcılarının brüt sözleşme ücretleri ekli (V) sayılı cetvelde yer alan taban ve tavan arasında kalmak kaydıyla Bakanlar Kurulunca belirlenir. Düzenleyici ve denetleyici kurumların başuzman, uzman ve uzman yardımcılarına bu fıkra uyarınca yapılacak ödemeler dışında, malî ve sosyal haklar kapsamında aynî ve nakdî herhangi bir ödeme yapılmaz. Emeklilik bakımından; düzenleyici ve denetleyici kurumların başuzman ve uzmanları Başbakanlık uzmanı ile denk kabul edilir.


Tasarıyla ortaya çıkacak ödenmesi gereken net tutar arasındaki farklılığı gidermeye yönelik düzenlemeler

Tasarının 20.maddesi  geçici 36.maddenin A fıkrasında belirtilen mevzuat hükümlerinin uygulanması sonucunda ödenmesi gereken toplam net tutar arasındaki farklılık giderilinceye kadar aşağıdaki bazı düzenlemeler yapılmıştır.
" bu maddenin yayımı tarihinde, bu Kanunla Maliye ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik uzmanı ve uzman yardımcısı kadrolarına atanmış sayılanlar da dâhil olmak üzere 152 nci maddenin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (ğ) alt bendinde yer alan uzman ve uzman yardımcısı kadrolarından merkez teşkilatına ait olanlar ile Türkiye Büyük Millet Meclisi uzman ve uzman yardımcısı kadrolarında ve 5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun eki (III) sayılı cetvelde yer alan düzenleyici ve denetleyici kurumların başuzman, uzman ve uzman yardımcısı kadrolarında bulunanlara  
 bu maddenin yayımı tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre, malî haklar kapsamında fiilen yapılması öngörülen her türlü ödemeler (ikramiyelerin bir aya isabet eden tutarı dâhil) toplamı net tutarının; ek 40 ıncı maddenin (D) fıkrasına göre uzman ve uzman yardımcıları için malî haklar kapsamında fiilen yapılması öngörülen her türlü ödemeler toplamı net tutarından fazla olması hâlinde, bu maddenin yayımı tarihinde uzman yardımcısı kadrosunda bulunanlardan uzmanlığa geçenler de dâhil olmak üzere bunlar hakkında, bu maddenin yayımı tarihinden önce yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerinin uygulanmasına devam edilir; bu maddenin yayımı tarihinden önce yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerinin uygulanmasına devam edilirken söz konusu mevzuat hükümlerine göre malî haklar kapsamında fiilen yapılması öngörülen her türlü ödemeler toplamı net tutarının, herhangi bir nedenle ek 40 ıncı maddenin (D) fıkrasına göre malî haklar kapsamında fiilen yapılması öngörülen her türlü ödemeler toplamı net tutarından daha düşük kaldığı tarihten itibaren, bunların malî hakları ek 40 ıncı maddenin (D) fıkrasına göre belirlenir.
Bu maddenin yayımı tarihinde, bu Kanunla Maliye ile Çalışma ve Sosyal Güvenlik uzmanı ve uzman yardımcısı kadrolarına atanmış sayılanlar da dâhil olmak üzere, 152 nci maddenin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (ğ) alt bendinde belirtilen kadrolar ile bunların yardımcılıklarına ait kadrolarda bulunanlardan, bu maddenin yayımı tarihi itibarıyla, malî haklar kapsamında fiilen yapılan her türlü ödemeler (ikramiyelerin bir aya isabet eden tutarı dâhil) toplamı net tutarının, ek 40 ıncı maddenin (D) fıkrasına göre malî haklar kapsamında fiilen yapılması öngörülen her türlü ödemeler toplamı net tutarından daha az olanların malî hakları, ek 40 ıncı maddenin (D) fıkrasına göre belirlenir. Ancak, bunlardan uzmanların malî haklarının hesabında bu Kanuna ekli (V) sayılı cetvelde yer alan taban ve tavan ücretlerin;

a) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih ile 14/1/2011 tarihleri arasında yüzde sekseni,
b) 15/1/2011 ile 14/1/2012 tarihleri arasında yüzde doksanı,
esas alınır. 
Anılan personele (a) ve (b) bentlerine göre belirlenmiş olan ücretlerin uygulanması sonucunda ödenmesi gereken toplam net tutarın, bu maddenin yayımı tarihinden önce yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine göre bunlara, malî haklar kapsamında fiilen yapılması öngörülen her türlü ödemeler (ikramiyelerin bir aya isabet eden tutarı dâhil) toplam net tutarından daha az olması hâlinde, (a) ve (b) bentlerine göre belirlenmiş olan ücretlerin uygulanması sonucunda ödenmesi gereken toplam net tutar ile bu maddenin yayımı tarihinden önce yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerinin uygulanması sonucunda ödenmesi gereken toplam net tutar arasındaki farklılık giderilinceye kadar, bunlar hakkında bu maddenin yayımı tarihinden önce yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerinin uygulanmasına devam edilir.

Tasarının 20. maddesi geçici 36.madde f fıkrasında " 657 sayılı Kanunun bu Kanunla değiştirilen hükümleri gereğince, ilgililere geriye dönük olarak herhangi bir şekilde malî ve sosyal hak sağlanamaz ve hiçbir şekilde ödeme yapılmaz." hükmü getiriliyor.

Teknik hizmetler sınıfında bulunan uzman ve uzman yardımcılarının durumu

Tasarının 20. maddesi geçici 36. maddesi G fıkrasında 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki cetvelde yer alan kurumların 152 nci maddenin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (ğ) alt bendinde yer alan uzman ve uzman yardımcısı kadrolarından teknik hizmetler sınıfında bulunanların hizmet sınıfı, genel idare hizmetleri olarak değiştirildiği belirtiliyor.

"....152 nci maddenin “IITazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (ğ) alt bendinde yer alan uzman ve uzman yardımcılarından (A) fıkrasının birinci paragrafında yer alanlardan, bu maddenin yayımı tarihinden önce teknik hizmetler sınıfında bulunanlar için, bu maddenin yayımı tarihinden önce uygulanmakta olan özel hizmet tazminatı oranının uygulanması sonucunda bulunacak tutar ile hizmet sınıfının değişmesi sonucu belirlenen özel hizmet tazminatı oranının uygulanması sonucunda bulunacak tutar arasındaki fark, farklılık giderilinceye kadar herhangi bir vergi ve kesintiye tabi olmaksızın tazminat olarak ödenir."


Tasarı ile özel hizmet tazminat oranı değiştirilen uzman ve uzman yardımcıları
657 sayılı Kanunun metninden çıkarılanlar ve dahil edilenler

Tasarının 21. Maddesinin 2 numaralı bendindeki düzenlemelerle 657 sayılı kanunun 36 ncı maddesinin “Ortak Hükümler” bölümünün (A) fıkrasının (11) numaralı bendine bazı eklemeler yapılmış bazılarında ise çıkartılmış bunlar şu şekilde:



a)  1 derece verilmesi hakkında
657 sayılı kanunun 36 ncı maddesinin “Ortak Hükümler” bölümünün (A) fıkrasının (11) numaralı bendine yapılan eklemeler
Tasarının 21.maddesi 2 numaralı bendi ile 657 sayılı kanunun 36 ncı maddesinin “Ortak Hükümler” bölümünün (A) fıkrasının (11) numaralı bendine aşağıdaki bölüm ekleniyor.
Tasarı ile 657 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin “Ortak Hükümler” bölümünün (A) fıkrasının (11) numaralı bendine “Başbakanlık Uzman Yardımcıları,” ibaresinden sonra gelmek üzere aşağıdaki kısımların eklendiği belirtilerek" sınavla girilmesi şart koşulan bir dereceye atanmaları sırasında ve bir defaya mahsus olmak üzere haklarında ayrıca bir derece yükselmesi uygulanması"nın yapılması gerektiği anlaşılıyor.


“Adalet Uzman Yardımcıları,Millî Savunma Uzman Yardımcıları, İçişleri Uzman Yardımcıları, Dışişleri Uzman Yardımcıları, Maliye Uzman Yardımcıları, Millî Eğitim Uzman Yardımcıları, Bayındırlık ve İskân Uzman Yardımcıları, Sağlık Uzman Yardımcıları, Tarım ve Köyişleri Uzman Yardımcıları, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzman Yardımcıları, Enerji ve Tabii Kaynaklar Uzman Yardımcıları, Savunma Sanayii Müsteşarlığı Uzman Yardımcıları, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı Uzman Yardımcıları, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Uzman Yardımcıları, Devlet Su İşleri Uzman Yardımcıları, Karayolları Uzman Yardımcıları, Orman Genel Müdürlüğü Uzman Yardımcıları, Basın Yayın ve Enformasyon Uzman Yardımcıları, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Uzman Yardımcıları, Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Uzman Yardımcıları, Gençlik ve Spor Uzman Yardımcıları, Maden Tetkik ve Arama Uzman Yardımcıları, Yükseköğretim Kurulu Uzman Yardımcıları, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Uzman Yardımcıları, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Uzman Yardımcıları, Özel Çevre Koruma Uzman Yardımcıları, Defterdarlık Uzman Yardımcıları, Yükseköğretim Denetçi Yardımcıları,” ibaresi,


yine aynı bendde yer alan“Başbakanlık Uzmanlığına,” ibaresinden sonra gelmek üzere  
“Adalet Uzmanlığına, Millî Savunma Uzmanlığına, İçişleri Uzmanlığına, Dışişleri Uzmanlığına, Maliye Uzmanlığına, Millî Eğitim Uzmanlığına, Bayındırlık ve İskân Uzmanlığına, Sağlık Uzmanlığına, Tarım ve Köyişleri Uzmanlığına, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzmanlığına, Enerji ve Tabii Kaynaklar Uzmanlığına, Savunma Sanayii Müsteşarlığı Uzmanlığına, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı Uzmanlığına, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Uzmanlığına, Devlet Su İşleri Uzmanlığına, Karayolları Uzmanlığına, Orman Genel Müdürlüğü Uzmanlığına, Basın Yayın ve Enformasyon Uzmanlığına, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Uzmanlığına, Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Uzmanlığına, Gençlik ve Spor Uzmanlığına, Maden Tetkik ve Arama Uzmanlığına, Yükseköğretim Kurulu Uzmanlığına, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Uzmanlığına, Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Uzmanlığına, Özel Çevre Koruma Uzmanlığına, Defterdarlık Uzmanlığına, Yükseköğretim Denetçiliğine,” ibaresi eklenmiştir.

KARİYER UZMANLIKLARI HANGİLERİ

Tasarının 21. Maddesinin 2 numaralı bendi c fıkrasında 657 sayılı Kanunun  a) 36 ncı maddesinin “Ortak Hükümler” bölümünün (A) fıkrasının (11) numaralı bendinde sayılanların tümünün kariyer görev olduğu açıkça belirtiliyor."43 üncü maddesinin (B) bendinin üçüncü paragrafında yer alan “Müşavir ve 1'inci dereceden uzman ünvanlı kadrolara atananlara” ibaresi “Müşavir ve 1 inci dereceden uzman unvanlı kadrolar ile 36 ncı maddenin Ortak Hükümler bölümünün (A) fıkrasının (11) numaralı bendinde belirtilen kariyer görevlere ilişkin 1 inci dereceli kadrolara atananlara” olarak değiştirilmiştir."



Ancak Tasarının 21.maddesi ile  657 sayılı Kanunun  a) 36 ncı maddesinin “Ortak Hükümler” bölümünün (A) fıkrasının (11) numaralı bendinde yer alan bazı uzman ve uzman yardımcılarının metinden çıkarıldığı belirtiliyor.
bunlar şu şekilde :
  “Devlet Bütçe Uzman Yardımcıları,”, “Mali Suçları Araştırma Uzman Yardımcıları,”, “Çalışma Uzman Yardımcıları ve Sosyal Güvenlik Eğitim Uzman Yardımcıları,”, “Yurt Dışı İşçi Hizmetleri Uzman Yardımcıları,”, “İş Sağlığı ve Güvenlik Uzman Yardımcıları,”, “Devlet Muhasebe Uzman Yardımcıları,”, “Devlet Malları Uzman Yardımcıları,”, “Maliye Uzman Yardımcıları,”, “Milli Emlak Uzman Yardımcıları,”, “Devlet Bütçe Uzmanlığına,”, “Çalışma Uzmanlığına,”, “Mali Suçları Araştırma Uzmanlığına,”, “Yurt Dışı İşçi Hizmetleri Uzmanlığına,”, “İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanlığına,”, “Devlet Muhasebe Uzmanlığına,”, “Devlet Malları Uzmanlığına,”, “Maliye Uzmanlığına,”, “Milli Emlak Uzmanlığına,” ibareleri metinden çıkarılmıştır.


c) 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (i) alt bendine eklenen alt bent düzenlemesi
tasarının 21.maddesi yapılan değişiklik ile 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin

"(i) alt bendine “Mali Hizmetler Uzmanları,” ibaresinden sonra gelmek üzere “İçişleri Bakanlığı İl Planlama Uzmanları, Defterdarlık Uzmanları,” ibaresi ile anılan bende aşağıdaki alt bent eklenmiş ve anılan bendin (k) alt bendi yürürlükten kaldırılmıştır." ifadesinden  daha önceki metinde yer alan yer alan "İçişleri Bakanlığı İl Planlama Uzmanları ve bunların Yardımcılarına verilen  % 75 özel hizmet tazminat oranının  iptal edilerek 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet  tazminatı” bendinin (i) alt bendine dahil edilerek  özel hizmet tazminat oranı %120 'ye yükseltilmektedir.

b)%130 özel hizmet tazminat oranı verilen uzmanlıklar
Tasarı ile 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (i) alt bendine eklenen aşağıdaki (ğ) fıkrası ile  uzman ve yardımcılarına %130 oranında özel hizmet tazminat puanı verileceği belirtiliyor.
“ğ) Başbakanlık Uzmanları, Adalet Uzmanları, Millî Savunma Uzmanları, İçişleri Uzmanları, Dışişleri Uzmanları, Maliye Uzmanları, Millî Eğitim Uzmanları, Bayındırlık ve İskân Uzmanları, Sağlık Uzmanları, Ulaştırma ve Haberleşme Uzmanları, Tarım ve Köyişleri Uzmanları, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzmanları, Sanayi ve Ticaret Uzmanları, Enerji ve Tabii Kaynaklar Uzmanları, Kültür ve Turizm Uzmanları, Çevre ve Orman Uzmanları, D.P.T. Planlama Uzmanları, Hazine Uzmanları, Dış Ticaret Uzmanları, Gümrük Uzmanları, Denizcilik Uzmanları, Savunma Sanayii Müsteşarlığı Uzmanları, Avrupa Birliği İşleri Uzmanları, Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Uzmanları, Devlet Personel Uzmanları, Sosyal Güvenlik Uzmanları, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı Uzmanları, Devlet Gelir Uzmanları, Türkiye İstatistik Kurumu Uzmanları, Teknik Yardım Uzmanları, Afet ve Acil Durum Yönetimi Uzmanları, Bakanlık ve Bağlı Kuruluşların Avrupa Birliği Uzmanları, Vakıf Uzmanları, Özürlüler Uzmanları, Aile ve Sosyal Araştırma Uzmanları, Kadının Statüsü Uzmanları, Sosyal Yardım Uzmanları, Marka Uzmanları, Patent Uzmanları, İstihdam ve Meslek Uzmanları, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim Uzmanları, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Uzmanları, Devlet Su İşleri Uzmanları, Karayolları Uzmanları, Orman Genel Müdürlüğü Uzmanları, Basın Yayın ve Enformasyon Uzmanları, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Uzmanları, Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Uzmanları, Gençlik ve Spor Uzmanları, Maden Tetkik ve Arama Uzmanları, Yükseköğretim Kurulu Uzmanları, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Uzmanları, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Uzmanları, Özel Çevre Koruma Uzmanları ile bunların yardımcıları için % 130’una”

Özel hizmet tazminat oranı %130 olan uzman ve uzman yardımcılarının metinden çıkarılması



tasarının 21. maddesi (i) fıkrası ile daha önce 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (h) fıkrasında yer alan kimi uzmanlıkların metinden çıkarıldığı belirtiliyor:

152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (h) alt bendinde yer alan
“Başbakanlık Uzmanları,”, “D.P.T. Planlama Uzmanları,”, “Hazine Uzmanları,”, “Dış Ticaret Uzmanları,”, “Avrupa Birliği İşleri Uzmanları,”, “Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Uzmanları,”, “Türkiye İstatistik Kurumu Uzmanları,”, “Devlet Personel Uzmanları,”, “Afet ve Acil Durum Yönetimi Uzmanları,”, “Devlet Bütçe Uzmanları,”, “Sosyal Güvenlik Uzmanları,”, “Çalışma Uzmanları,”, “Yurt Dışı İşçi Hizmetleri Uzmanları,”, “İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanları,”, “Sosyal Yardım Uzmanları,” ibareleri çıkarılmıştır.
buradaki ifadeyi daha anlamak için 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (h) bendinin halen yürürlükteki orjinal metni şu şekildedir.

işte yürürlükte olan 21.maddenin h fıkrası:
h) Başbakanlık Uzmanları, D.P.T. Planlama Uzmanları, Hazine Uzmanları, Dış Ticaret Uzmanları, Avrupa Birliği İşleri Uzmanları, Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Uzmanları, Türkiye İstatistik Kurumu Uzmanları, Devlet Personel Uzmanları, Afet ve Acil Durum Yönetimi Uzmanları, Devlet Bütçe Uzmanları, Sosyal Güvenlik Uzmanları, Çalışma Uzmanları, Yurt Dışı İşçi Hizmetleri Uzmanları, İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanları, Maliye Bakanlığı Vergi, Muhasebe ve Milli Emlak Denetmenleri, Büyükşehir Belediyeleri ile bunlara bağlı genel müdürlük Başmüfettiş, Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları, Eğitim Müfettişleri ile Dış Ticarette Standardizasyon Denetmenleri, Sosyal Yardım Uzmanları ve bunların yardımcıları, (f) ve (g) bendinde sayılmayan İç Denetçiler için % 130 una"

 %120 tazminat oranı alan unvanlı uzmanlıkların çıkartılması
Tasarının 21. maddesi (i) fıkrası ile daha önce 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (i) alt bendinde yer alan uzman ve uzman yardımcılarının metinden çıkarıldığı ifade ediliyor.

657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(A) Özel Hizmet Tazminatı” bendinin (i) bendinde sayılan unvanlı uzman ve yardımcılarına %120 özel hizmet tazminat oranı veriliyordu.

(i) alt bendinde yer alan “Mali Suçları Araştırma Uzmanları,”, “Devlet Muhasebe Uzmanları,”, “Devlet Gelir Uzmanları,”, “Devlet Malları Uzmanları,”, “Maliye Uzmanları,”, “Milli Emlak Uzmanları,”, “Çevre ve Orman Uzmanları,”, “Sanayi ve Ticaret Uzmanları,”, “Marka Uzmanları,”, “Patent Uzmanları,”, “Özelleştirme İdaresi Başkanlığı Uzmanları,”, “Denizcilik Uzmanları,”, “Gümrük Uzmanları,”, “Teknik Yardım Uzmanları,”, “Bakanlık ve Bağlı Kuruluşların Avrupa Birliği Uzmanları,”, “Savunma Sanayi Müsteşarlığı Uzmanları,”, “Özürlüler Uzmanları,”, “Aile ve Sosyal Araştırma Uzmanları,”, “Kadının Statüsü Uzmanları,”, “Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim Uzmanları,”, “İstihdam ve Meslek Uzmanları,”, “Kültür ve Turizm Uzmanları,”, “Ulaştırma ve Haberleşme Uzmanları,”, “Vakıf Uzmanları,” ibareleri metinden çıkarılmıştır.

Denetim tazminatı
Tasarının 21. maddesi (j) fıkrası ile 657 sayılı Kanunun 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(F) Denetim tazminatı alanlara ilişkin fıkrası yeni düzenleme ile kapsamı genişletiliyor.
 j) 152 nci maddesinin “II- Tazminatlar” fıkrasının “(F) Denetim Tazminatı” bendinin (b) alt bendinde yer alan “(h), (i), (j) ve (k) sırasında sayılanlar” ibaresi “(ğ), (h), (i) ve (j) sırasında sayılanlar” olarak değiştirilmiştir

Ek göstergesi artırılan uzman ve yardımcıları
Tasarının 21. maddesi (l) fıkrası ile 657 sayılı Kanun'un Eki (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün bazılarına aşağıdaki değişiklikler  yapılmıştır.
l) ....Eki (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” bölümünün (h) bendinde yer alan “Devlet Personel Uzmanları,”, “Afet ve Acil Durum Yönetimi Uzmanları,”, “Maliye Bakanlığı Devlet Bütçe Uzmanları,”, “Çalışma Uzmanları,”, “Yurt Dışı İşçi Hizmetleri Uzmanları,”, “İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanları,”, “Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim Uzmanları,”, “Mali Suçları Araştırma Uzmanları,”, “Devlet Muhasebe Uzmanları,”, “Devlet Gelir Uzmanları,”, “Devlet Malları Uzmanları,”, “Maliye Uzmanı,”, “Bakanlık ve bağlı kuruluşların A.B Uzmanları,”, “Çevre ve Orman Uzmanları,”, “Özürlüler Uzmanı,”, “Sosyal Yardım Uzmanları,”, “Aile ve Sosyal Araştırma Uzmanları,”, “Kadının Statüsü uzmanları,”, “Kültür ve Turizm Uzmanları,”, “Ulaştırma ve Haberleşme Uzmanları,”, “Vakıf Uzmanları,”, “Sanayi ve Ticaret Uzmanları,”,“Denizcilik Uzmanları,”, “Gümrük Uzmanları,”, “Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Uzmanları,”, “Teknik Yardım Uzmanları,”, “İstihdam ve Meslek Uzmanları,”, “Marka Uzmanı,”, “Patent Uzmanı,” ibareleri metinden çıkarılmış, 

(h) bendinde yer alan “Milli Emlak Uzmanları,” ibaresi “Defterdarlık Uzmanları,” olarak değiştirilmiş ve anılan bölümün (g) bendine “Başbakanlık Uzmanları,” ibaresinden sonra gelmek üzere “Adalet Uzmanları, Millî Savunma Uzmanları, İçişleri Uzmanları, Dışişleri Uzmanları, Maliye Uzmanları, Millî Eğitim Uzmanları, Bayındırlık ve İskân Uzmanları, Sağlık Uzmanları, Ulaştırma ve Haberleşme Uzmanları, Tarım ve Köyişleri Uzmanları, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzmanları, Sanayi ve Ticaret Uzmanları, Enerji ve Tabii Kaynaklar Uzmanları, Kültür ve Turizm Uzmanları, Çevre ve Orman Uzmanları, Gümrük Uzmanları, Denizcilik Uzmanları, Savunma Sanayii Uzmanları, Özelleştirme İdaresi Başkanlığı Uzmanları, Devlet Personel Uzmanları, Teknik Yardım Uzmanları, Yurtdışı Türkler ve Akraba Topluluklar Uzmanları, Devlet Gelir Uzmanları, Afet ve Acil Durum Yönetimi Uzmanları, Özürlüler Uzmanları, Sosyal Yardım Uzmanları, Aile ve Sosyal Araştırma Uzmanları, Kadının Statüsü Uzmanları, Vakıf Uzmanları, Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğü Uzmanları, Bakanlık ve Bağlı Kuruluşların Avrupa Birliği Uzmanları, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim Uzmanları, İstihdam ve Meslek Uzmanları, Marka Uzmanları, Patent Uzmanları, Devlet Su İşleri Uzmanları, Karayolları Uzmanları, Orman Genel Müdürlüğü Uzmanları, Basın Yayın ve Enformasyon Uzmanları, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Uzmanları, Yükseköğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Uzmanları, Gençlik ve Spor Uzmanları, Maden Tetkik ve Arama Uzmanları, Yükseköğretim Kurulu Uzmanları, Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi Uzmanları, Atatürk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Uzmanları, Özel Çevre Koruma Uzmanları,” ibaresi eklenmiştir.

Böylece 657 sayılı Kanun'un 657 sayılı Kanun'un Eki (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin “I- Genel İdare Hizmetleri Sınıfı” (g) fıkrasında belirtilen "En az üç yıl süreli yükseköğrenim veren fakülte ve yüksekokulları bitirerek mesleğe özel yarışma sınavı ile giren ve belirli süreli meslek içi eğitimden sonra özel bir yeterlik sınavı sonunda (veya yüksek öğrenimli olup,özel kanunların öngördüğü şartları taşıyanlardan en az sekiz yıl mesleki görev yaptıktan sonra yine bu kanunların öngördüğü usule göre seçilerek) atanan" örneğin 1. derecedeki uzman ve yardımcılarına 3200 ila 3600 arasında ek gösterge getirildiği belirtiliyor.

TASARIDA YER ALAN DİĞER DEĞİŞİKLİKLER
BAŞBAKANLIK UZMANI VE YARDIMCILARI

“GEÇİCİ MADDE 58-4)

Bu madde  10/10/1984 tarihli ve 3056 sayılı Başbakanlık Teşkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulü Hakkında Kanunun; 21 inci maddesinin birinci fıkrasının değişmesi ile ilgili.

anılan kanunun  21 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş, 35 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan “Genel Müdür ve Genel Müdür Yardımcıları,” ibaresinden sonra gelmek üzere “Strateji Geliştirme Başkanı,” ibaresi eklenmiş ve anılan fıkrada yer alan “Uzman” ve “Uzman Yardımcısı” ibareleri “Başbakanlık Uzmanı” ve “Başbakanlık Uzman Yardımcısı” olarak değiştirilmiştir. “Başbakana danışmanlık görevi yapmak üzere Başbakan Başmüşaviri ve Başbakan Müşaviri atanabilir. Ayrıca, 36 ncı maddeye göre görevlendirilenlere Başbakan Başmüşaviri ve Başbakan Müşaviri unvanı verilebilir.”


Çalışma ve Sosyal Güvenlik uzman ve uzman yardımcılığı

5) 9/1/1985 tarihli ve 3146 sayılı Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.


GEÇİCİ MADDE 15-“Çalışma ve Sosyal Güvenlik uzman ve uzman yardımcılığına atanmış sayılma


 Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte Çalışma Uzmanı, Yurtdışı İşçi Hizmetleri Uzmanı ve İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı olarak görev yapanlar, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzmanı kadrolarına; Çalışma Uzman Yardımcısı, Yurtdışı İşçi Hizmetleri Uzman Yardımcısı ve İş Sağlığı ve Güvenliği Uzman Yardımcısı olarak görev yapanlar ise Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzman Yardımcısı kadrolarına bu maddenin yayımlandığı tarihte başka bir işleme gerek kalmaksızın atanmış sayılırlar. Çalışma Uzmanı, Yurtdışı İşçi Hizmetleri Uzmanı ve İş Sağlığı ve Güvenliği Uzmanı kadrolarında geçirilen süreler Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzmanı kadrosunda, Çalışma Uzman Yardımcısı, Yurtdışı İşçi Hizmetleri Uzman Yardımcısı ve İş Sağlığı ve Güvenliği Uzman Yardımcısı kadrolarında geçirilen süreler, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Uzman Yardımcısı kadrosunda geçmiş sayılır.”


178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamede değişiklikler


Bu kararnamede yapılan en önemli değişiklik "maliye uzmanı"kadrosunun kapsamının genişletilmesi.

9) 13/12/1983 tarihli ve 178 sayılı Maliye Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 43 üncü maddesinin (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve anılan Kanun Hükmünde Kararnameye aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.


“b) Uzman çalıştırılması: Bakanlık merkez teşkilatı ana hizmet birimleriyle Strateji Geliştirme Başkanlığında Maliye Uzmanı çalıştırılabilir. Maliye Uzmanlarına diğer görevlerinin yanı sıra bağlı oldukları başkanlık ve genel müdürlüklerin görev alanına giren konularda ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma, inceleme ve analiz yaptırılabilir. Bakanlık merkez saymanlık müdürlükleri ile taşra teşkilatı muhasebat ve millî emlak birimlerinde Defterdarlık Uzmanı çalıştırılabilir. Bunlar en az dört yıllık eğitim veren yüksek öğretim kurumlarının hukuk, siyasal bilgiler, iktisat, işletme, iktisadî ve idarî bilimler fakültelerinden ya da bunlara denkliği Yükseköğretim Kurulunca kabul edilmiş yüksek öğretim kurumlarından mezun olanlar arasından yapılacak özel yarışma sınavı sonucunda mesleğe uzman yardımcısı olarak alınırlar.”


“GEÇİCİ MADDE 11 - Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte; a) Devlet Bütçe Uzmanı, Mali Suçları Araştırma Uzmanı, Devlet Muhasebe Uzmanı ve Devlet Malları Uzmanı kadrolarında görev yapmakta olanlar, Maliye Uzmanı kadrolarına, bunların yardımcıları Maliye Uzman Yardımcısı kadrolarına,

b) Muhasebe Uzmanı ve Millî Emlak Uzmanı kadrolarında görev yapmakta olanlar, Defterdarlık Uzmanı kadrolarına, bunların yardımcıları Defterdarlık Uzman Yardımcısı kadrolarına, başka bir işleme gerek kalmaksızın hâlen bulundukları kadro dereceleriyle atanmış sayılırlar.


Devlet Bütçe Uzmanı, Mali Suçları Araştırma Uzmanı, Devlet Muhasebe Uzmanı ve Devlet Malları Uzmanı kadrolarında geçirilen süreler Maliye Uzmanı, Muhasebe Uzmanı ve Millî Emlak Uzmanı kadrolarında geçirilen süreler Defterdarlık Uzmanı kadrosunda geçmiş sayılır.


Maliye Uzman Yardımcısı veya Defterdarlık Uzman Yardımcısı kadrolarına birinci fıkraya göre atananların;

a) Devlet Bütçe Uzman Yardımcısı, Mali Suçları Araştırma Uzman Yardımcısı, Devlet Muhasebe Uzman Yardımcısı ve Devlet Malları Uzman Yardımcısı olarak geçirdikleri süreler Maliye Uzman Yardımcısı,

b) Muhasebe Uzman Yardımcısı ve Millî Emlak Uzman Yardımcısı olarak geçirdikleri süreler Defterdarlık Uzman Yardımcısı, kadrosunda geçmiş sayılır ve bunların yeterlik sınavları bu atamadan önce tabi oldukları Yönetmelik hükümlerine göre yapılarak başarılı olanlar ilgisine göre Maliye Uzmanı veya Defterdarlık Uzmanı kadrolarına atanırlar.


Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Devlet Bütçe Uzmanı, Mali Suçları Araştırma Uzmanı, Devlet Muhasebe Uzmanı ve Devlet Malları Uzmanı unvanını kazanmış olanlardan kamu kurum ve kuruluşlarında başka görevlerde bulunanlar, talep etmeleri hâlinde durumlarına uygun Maliye Uzmanı kadrolarına atanabilirler.


Mevzuatta Devlet Bütçe Uzmanı, Mali Suçları Araştırma Uzmanı, Devlet Muhasebe Uzmanı ve Devlet Malları Uzmanı ile bunların yardımcılarına yapılan atıflar ilgisine göre Maliye Uzmanı veya Maliye Uzman Yardımcısına; Muhasebe Uzmanı ve Millî Emlak Uzmanı ile bunların yardımcılarına yapılan atıflar ise ilgisine göre Defterdarlık Uzmanı veya Defterdarlık Uzman Yardımcısına yapılmış sayılır.”


10) Ekli (1) sayılı listede yer alan kadrolar iptal edilerek 13/12/1983 tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usûlü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin ilgili bakanlıklara ait bölümünden çıkarılmış ve ekli (2) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek aynı Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Başbakanlığa, ilgili bakanlıklara, Savunma Sanayii Müsteşarlığına ve Yükseköğretim Kuruluna ait bölümüne eklenmiştir. 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Başbakanlığa ait bölümünde yer alan “Uzman” ve “Uzman (Şube Md.) ibareleri “Başbakanlık Uzmanı”, “Uzman Yardımcısı” ibaresi “Başbakanlık Uzman Yardımcısı” olarak değiştirilmiştir.

SONUÇ
Tasarıda kariyer uzmanlıkları açısından  iyileştirilmiş özlük hakları ile  çok sayıda yeni uzman ve uzman yardımcılığı kadrosunun oluşturulmasına zemin hazırladığı ve Kamu yönetiminin liyakat ilkesine dayalı uygun nitelikte eleman alımının model alınması yönü ile olumlu bir adım olarak değerlendirmek gerekir.

Ancak tasarının kapsam itibariyle bazı daraltıcı ve adalet ilkelerine uymayan kimi kısımlarının düzeltilmesi gerekiyor. Yeni uygulamanın kariyer meslek mensupları arasındaki ücret adaletsizliğini ortadan kaldırması gerekirken bazı hükümlerin bu yöndeki kaygıları artırdığını düşünmek mümkün.
Örneğin bundan önceki bölümde açıkça belirttiğim gibi 657 sayılı Kanun'da kariyer görevi yerine getirdiği açıkça belirtilen Mali Hizmet Uzmanlarının neden dahil edilmediği anlaşılamıyor.
Yine özellikle ağır iş yükleri ile kamu maliyesini sırtlanan Bakanlık taşra teşkilatında çalışan uzman ve uzman yardımcılarının devre dışı bırakılması da uzun vadede bu alanda istihdam edilen yetişmiş elemanların başka alanlara kayması sonucunu doğuracaktır.

Celal Yeşilyurt

Yeni yaşam trendleri

İçinden geçtiğimiz kriz ortamı, bireysel değil. Kentsel ya da ulusal da değil. Bu kriz, herkes kabul ediyor ki, küresel bir kriz..
Ne kadar süreceği, ne kadar derinleşeceği tam olarak kestirilemeyen bu kriz, bütün dünyada insanların yaşam biçimini, yaşam anlayışını da değiştiriyor. Artık, herkes için, hatta zenginler için bile, yaşam biçimi değişiyor.

Türk insanı, çok uzun yıllardan beri hep krizlerle birlikte yaşadı. Krizlere bağışıklık kazanmak normal bir şey değildir. Türkiye’deki insanların büyük bölümü, ulusal veya küresel kriz olmasa da zaten hep geçim sıkıntısı içindeydi. Toplumun büyük bölümü, her zaman dar gelirli oldu. Hep çok kısıtlı imkanlar içinde yaşamını sürdürmek zorunda kaldı.

Şimdi, daha geniş kitleler bu yaşam trendinin içine girdi. Parası olanlar bile, geleceği düşünmek zorundalar. Bu tablo, kişi başına gelirin çok yüksek olduğu, bugüne kadar çok rahat ve kaygısız yaşayan gelişmiş ülkelerdeki insanları da etkiledi.
Dünyanın en büyük reklam ajanslarından JWT Global firması, 60 ülkeyi kapsayan çok geniş bir bilimsel araştırma yapmış. Araştırma, kriz ortamında insanların yaşamının nasıl değiştiğini ortaya çıkartmış.
………
ABD ve Avrupa ülkelerindeki insanları krizle birlikte yaşam biçimleri, bir parça bizim öteden beri sürdürdüğümüz yaşam biçimine benzemeye başlıyor. Örneğin, batı ülkelerinde daha önce gazeteler ya da marketler, markalar hiç kupon vermez, promosyon yapmazmış. Şimdi batılı ülkelerde promosyon çılgınlığı giderek artmaya başlamış. İnsanlar kupon biriktirerek bir şeyler kazanmaya merak sarmış. Hangi mağaza promosyon yapıyorsa, oradan alışveriş yapıyorlarmış.
Yine batılı ülkelerde, lüks, pahalı markalı ürünler yerine, sokak markaları, tercih edilir olmuş. Bizim ülkemizde çakma, sahte markalar, taklit ürünler, bunları ucuz fiyatlarla satan Pazar yerleri, öteden beri gözdeydi. Şimdi, Avrupalılar da bu şekilde yaşamaya başlamış.

Lüks, pahalı, gösterişli lokantalarda yemek yiyen insanlar azalmaya başlamış. Lüks tatil, Avrupalıların alışkanlığı olmaktan çıkmış. Enerji tasarrufu çok daha bilinçli hale gelmeye başlamış. İnsanlar, akşamları gezmek yerine, daha çok evde oturup, televizyon ve DVD izlemeye başlamışlar.
Araştırma, bütün dünyada insanların paralarını çok daha dikkatli harcamaya yöneldiğini ortaya koyuyor. Zevkler sadeleşiyor. Alışveriş mantığı “Kısırlaştırılmış alışveriş” modeline dönüyor.
Araştırmanın ülkemizi kapsayan bölümünde, ilginç bir gerçek ortaya çıkmış. Türkiye’de de hemen her türlü mal ve hizmetin tüketiminde gerileme görülürken, çay ve çekirdek satışlarında patlama olmuş. Bu da insanların daha çok evlerinde zaman geçirdiğini kanıtlıyormuş.
………..
Bu krizden en çok Türkiye etkilendi. İşsizlik en çok Türkiye’de arttı. Kriz öncesi hesapsız harcama yapan, borçlanan insanlar, yükün altından kalkamaz hale geldiler. Buna paralel olarak, bazı iyi gelişmelerden de söz ediliyor.
Krizle birlikte, çalışan, emeğiyle geçinen insanlar, çalıştıkları müesseselerin menfaatlerini daha çok gözetir hale gelmişler. Yine bu kriz ortamıyla birlikte, işverenler de verimli, dürüst, düzgün, üretken elemanlarının kıymetini daha çok anlamaya başlamış, onları daha çok sahiplenir hale gelmişler.
Yaşanan bu süreci, İlahı kudretin eline sopayı alıp, yoldan çıkmaya başlayan insanlığı hizaya getirme operasyonu olarak da nitelendirebiliriz.
Çok hoyratça, çok sorumsuzca tükettiğimiz dünya kaynaklarını da artık daha az tüketmeye başlıyoruz. Fazladan yanan lambayı söndürmek, izlenmeyen televizyonu kapatmak, musluğu daha az açıp, daha çabuk kapatmak, her konuda tüketimi olabildiğince kısmak, dünyanın geleceği için önemli adımlar olsa gerektir.
Dünya bu gelişmelere, “Hayata kriz ayarı” gözüyle bakıyor. Bu sürecin sonunda, insanların birbirlerine karşı daha yardımsever olması, bireyciliğin yerini çoğulculuğun alması, yani insanlığın, acı deneyimlerle çok önemli bir eğitimden geçip, bir miktar ıslah olması bekleniyor.
……….
Türkiye’nin hala, batılı ülkelere göre önemli avantajları olduğunu düşünüyorum. Fırsat buldukça, İzmit’te, hala İstiklal Caddesi’nin Leyla Atakan Caddesi ile birleştiği bölgede her gün kurulan Köylü Pazarı’nın içinden geçerim.
Bir ay öncesinde, çiçekli mancar ile sera domatesi dışında pek fazla bir şey yoktu. Artık köylü pazarı hareketlenmeye başladı.
Tabii, seyyar satıcı tezgahları da var. Ama İzmit’in yakın çevresindeki köylerde, kendi bahçesinden o sabah topladığı ürünleri getirip, tahta sandıklar üzerinde satan köylüler de bulunuyor.
Şu sıralar pırıl pırıl, sopa gibi pırasalar var. Taze bezelye geldi. Top gibi beyaz lahana var. taze soğan, kıvırcık, körpecik salatalık var.
Öyle bir dönem ki bu kriz dönemi, toplumsal dayanışmanın artmasını gerektiriyor. Kendimiz için, az almayı, daha az ve yetecek kadar tüketmeyi prensip seçmeliyiz. Bu kendimize yetecek kadar, ihtiyacımız kadar malı almak için de, onu satmaya herkesten çok ihtiyacı olanları seçmeliyiz.
Örneğin, sebze için, meyve için, balık için gidip Hiper Market’i seçmek yerine, Köylü Pazarından şöyle bir geçmeliyiz. Yazlık giysi, ayakkabı alınacaksa, ihtiyaçsa, yine kent esnafının yolunu tutmalıyız. Merak etmeyin. Bu dönemde artık kimsenin kimseye kazık atacak hali yok.
…………
Umuyor ve diliyorum ki, hem dünya, hem ülkemiz, bu kriz döneminden biran önce çıksın. Ama bundan böyle, dünyanın en zengin ülkelerinde bile artık çılgın tüketim döneminin, en az 50-100 yıl için kapandığını düşünüyorum.
Yaratan ilahi güç, eline sopayı aldı, “Ey insan oğlu. Sen hesapsız tükettin. Sen birbirine fazla kazık attın. Çok yalan söyledin, çok lükse gömüldün. Çalıştığın, ekmek yediğin işyerinin kıymetini bilmedin. Şükretmeyi beceremedin” diyerek, bütün dünyayı terbiye etmeye başladı.
Bütün insanlık için yeni bir yaşam şekli, yaşam trendi başladı. Bunun adına, “Hayata kriz ayarı” deniliyor.
Çok derin ve çok uzun süreli olmazsa, hayata kriz ayarının, bütün insanlığa faydalı olabileceğini, gelecek nesillere dünya nimetlerinin daha bol ve sağlıklı kalmasını sağlayacağını düşünüyorum.

yazan:İsmet ÇİĞİT http://www.ozgurkocaeli.com.tr den alınmıştır.